Zaterdag 17/04/2021

Atletiek

Hanne Maudens na haar burn-out: ‘Ik keek wel twintig keer per dag naar mijn buik en in de spiegel’

Hanne Maudens springt op het WK in Qatar, vorig jaar. Beeld BELGA
Hanne Maudens springt op het WK in Qatar, vorig jaar.Beeld BELGA

Ze stond al met één been in Tokio 2020 en toch besliste Hanne Maudens om dat olympisch ticket op te geven. Na een burn-out ruilt ze de meerkamp in voor de 400 en 800 meter. ‘Ik verloor mijn plezier in alles.’

Op 27 mei 2018 schreef Maudens een beetje geschiedenis. Ze sloot de zevenkamp in Götzis af met een persoonlijk record van 6.252 punten en haalde met die score Tia Hellebaut in als tweede beste Belgische heptatlete ooit – Nafi Thiam is uiteraard hors catégorie. Het bevestigde al het goede over Maudens, die als junior EK-zilver en WK-brons won en in 2018 op haar eerste EK als senior meteen tiende werd. Na dat EK klopte ze aan bij Wim Vandeven, de ex-coach van Hellebaut en Hans Van Alphen, met als doel om technisch beter te worden.

Maudens (23) sukkelde evenwel met een stressfractuur aan het scheenbeen en dat hinderde haar op het WK van 2019 in Doha, waar ze toch nog elfde werd. Sport Vlaanderen beloonde haar met een topsportcontract. Maar Maudens, die in eerste instantie haar blessure voor Vandeven verzweeg, gleed recht in een burn-out. Ze kreeg paniekaanvallen, ook over haar studie orthopedagogiek aan de UGent. “2020: een olympisch jaar dat fantastisch moest worden, werd een hel”, schreef ze op haar website.

Ze wilde ’s ochtends zelfs niet meer opstaan. “Als een mens slaapt, is hij even dood, zo dacht ik echt. Geen zorgen op die momenten. Het kon mij eigenlijk allemaal niet meer schelen. Ik verloor mijn lach en mijn mopjes waren weg. Ik wou volledig stoppen met atletiek en school. Ik had geen gevoelens meer. Echt raar.”

Lopen zonder pijn

Maudens streed ook met de weegschaal. “Ik woog me ’s morgens, ’s middags en ’s avonds. Totaal nutteloos natuurlijk, maar toch deed ik het. Ik at wat ik wou, het kon me niet schelen, ik moest niet presteren. Maar dikker zijn kon ik ook niet aanvaarden. Ik keek vijftien tot twintig keer per dag naar mijn buik en in de spiegel: was hij niet dikker geworden?”

In juni contacteerde ze Tim Moriau, ex-trainer van Bashir Adbi. Of ze ook internationaal succesvol kon zijn op de 400 en 800 meter, want lopen lukte wél zonder pijn. Moriau kon niets beloven, maar Maudens zei drie weken terug toch aan Vandeven dat ze zou stoppen als meerkampster. “Mijn lichaam kan veel aan, maar ik blijf ook maar eens mens”, besloot ze.

Vandeven stond er niet van te kijken, maar noemt de uitleg over haar lichaam onzin. “Hanne is net heel belastbaar. Maar als je op het hoogste niveau wilt meedraaien, dan maak je het verschil ook tussen de oren. In het leven moet je uitdagingen niet uit de weg gaan. Ik vind het vooral jammer dat ze het opgeeft op een zucht van de Spelen. Misschien raakt ze er wel als lid van de Belgian Cheetahs, want ze heeft de kwaliteiten om op de 400 meter top zes in België te zijn. Zich in een jaar kwalificeren voor Tokio op de 800 meter, die kans lijkt me dan weer heel klein.”

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234