Zaterdag 27/11/2021

AchtergrondVoetbal

Guardiola kan tien jaar na laatste triomf weer toeslaan in Champions League

Pep Guardiola. Beeld Photo News
Pep Guardiola.Beeld Photo News

Lukt hem een eerste Champions League-triomf zonder het genie van Messi? Voltooit hij de symfonie waarvoor hij bij Bayern nooit een slotakkoord vond? Pep Guardiola gaat zaterdag op zoek naar naar ultieme glorie bij Man City.

“Het zijn niet de sterksten of de slimsten die uiteindelijk zullen triomferen, wel diegenen die bereid zijn om zich aan te passen.”

Pep Guardiola is als jij en ik. Tijdens de tweede lockdown in Engeland sloeg ook bij hem de verveling toe. De golfterreinen rond Manchester, die hij voordien met regelmaat frequenteerde, waren gesloten.

De muren in zijn appartement in Manchester kwamen steeds vaker op hem af. Energie en stoom raakte hij minder makkelijk kwijt. In zijn hoofd begon het te spoken. Hij had nood aan een nieuwe hobby.

Sinds een aantal maanden staat in de garage van Guardiola een blitse koersfiets. Regelmatig zet hij helm en masker op en bolt hij door de straten van Manchester incognito naar het trainingscomplex, 5 kilometer van zijn woonplaats.

In een stad, waar beroemdheden amper aan paparazzi kunnen ontsnappen, is Guardiola er wonderwel in geslaagd om zich niet te laten kieken op zijn nieuwe speeltje, maar binnen zijn staf komt zijn hobby wel ter sprake. Er zitten enkele fervente fietsers tussen.

Max Sala, Italiaans hoofd van de medische staf, reed zich in 2018 in de VS in de vernieling toen hij 5.000 km in twaalf dagen wilde fietsen voor een goed doel. Er werden plannen gesmeed voor een tochtje in de heuvels van de Peak District, ten oosten van Manchester.

Copy-paste

Maar first things first. Die andere vuelta van Pep. Eerst wil Guardiola een andere trip voltooien. Niet als sterkste, niet als slimste. Na tien jaar wachten wil hij zaterdag in Porto een derde Champions League-trofee bijschrijven op zijn palmares. Een eerste zonder het genie Lionel Messi, dat zijn Barcelona destijds bij het handje hield. De eerste bij een club zonder traditionele zegecultuur. In zijn ogen mogelijk zijn grootste triomf ooit.

Vraag aan Guardiola of hij een betere trainer is dan de man in pak die in 2011 op Wembley door zijn spelers de lucht in werd gezwierd, dan volgt steevast hetzelfde antwoord: “Bij Barcelona draaide alles om Lionel Messi: hoe krijgt een team de bal zo snel mogelijk bij hem, zodat hij kan scoren. Bij Bayern heb ik de mouwen op moeten stropen. Moest ik op zoek naar alternatieven en verschillende opties. In dat proces heb ik enorm veel geleerd.”

In Duitsland, zo geeft hij zelf toe, wilde hij destijds zijn Barcelona-voetbal min of meer projecteren op de Bayern-spelers. Al snel constateerde hij dat een copy-paste niet zo simpel zou zijn: hij paste zijn Barçafilosofie aan aan het beschikbare spelersmateriaal en verenigde de energie en de verticaliteit van het Duitse voetbal met totaalvoetbal dat Johan Cruijff er bij hem destijds had ingelepeld. Een symbiose. “De belangrijkste les: op een dag stond ik op met het idee dat ik me moest aanpassen aan de spelers en niet andersom”, zei hij daarover. In München werd Pep een kameleon. Zijn kostuum ruilde hij er voor meer casual kleren.

Pragmatischer

Bij Bayern leerde hij ook te verliezen, ondanks slechts 19 nederlagen in 161 wedstrijden. In de Bundesliga was zijn team een alles verslindende en controlerende machine die bal, ruimte en tempo domineerde. Zijn symfonie voltooide hij er echter nooit, omdat Bayern onder zijn bewind nooit de Champions League won. Smet op het blazoen.

Op de korte lijst van ontgoochelingen staan er drie halve finales in de Champions League: de catastrofe in eigen huis tegen Real Madrid, waar zijn team als een naïeveling werd weggeblazen (0-4). Die veertien minuten op Camp Nou waar Messi zijn cape als beul aantrok (3-0). En het openingskwartier tegen Atlético in 2016 (1-0). Vooral de ontgoocheling na die laatste was enorm.

Het gevoel van Barcelona-Chelsea, de halve finale in 2012 in zijn laatste seizoen op Camp Nou. De paar vorken pasta die hij probeerde binnen te werken na de match, smaken naar niets. Een bitter eind. “Ik heb in München leren verliezen, maar ik bepaal nog altijd de manier waarop.” Met gratie.

De trainer die zijn spelers vandaag in Manchester zien, is niet meer die rusteloze ziel die er in 2016 arriveerde. Een perfectionist die heeft leren leven met zijn imperfecties. Een man die leeft met zijn fouten, maar ze ook snel achterlaat en eruit leert. Hij stopt niet met evolueren. In Engeland is hij het afgelopen jaar pragmatischer geworden, veel minder filosoof.

In december bekende hij nog aan zijn voorzitter dat hij vreesde dat het team dit seizoen niks zou winnen. Zijn elftal leek geen geheel, miste kansen en was defensief onstabiel. “Ik denk dat we een transitiejaar tegemoet gaan.”

Pizzamachine

Het was het moment dat hij terugging naar de essentie. Back to basics. “Minder loopwerk, meer positiespel en simple passes.” Bij zijn nieuwe assistent, de ervaren Juanma Lillo die begin 2020 Mikel Arteta kwam aflossen, vond hij een ervaren klankbord. Een die hem kalmeert en uitdaagt.

Zij die dagelijks met hem omgaan, zeggen het allemaal. Op zijn vijftigste is hij meer zen. De yin en de yang. Sinds de puzzelstukjes allemaal op zijn plaats zijn gevallen, heeft Guardiola relatieve gemoedsrust gevonden. Een gejaagd karakter zal hij altijd blijven. Een piekeraar ook, die zijn opponent eindeloos rondjes laat dwalen door zijn gedachtegang.

Toch krabt hij zich nog zelden achter de oren. Hij frunnikt minder vaak aan de neus. Zijn lichaamstaal straalt ook op persconferenties veel minder nervositeit uit. De pessimistische trekjes hebben plaatsgemaakt voor meer zon. Een signaal dat hij erin gaan geloven is. Hij heeft zich aangepast aan zijn spelers, zijn spelers aan hem. Symbiose.

Op zijn persconferenties benadrukt hij niet meer dat Manchester City niet die winnaarscultuur en die traditie van FC Barcelona of Bayern heeft. Vier dreunen op rij in de Champions League hebben zijn groep gewapend. “Wij zijn klaar om geschiedenis te schrijven”, zei hij maandag.

Na drie keer de Premier League, een keer de FA Cup, vier keer de League Cup en twee Community Shields kan de Champions League zijn erfenis bij City het gouden randje geven waar hij al tien jaar op wacht.

“Vergelijk me met een pizzamachine: die maakt routineus pizza’s, pizza’s en pizza’s. Voor mij is dit hetzelfde: volgende match, volgende match. Pas deze zomer zal ik tijd hebben om te genieten.”

Ergens op een heuvel, peddelend op de pedalen, in een lycrapak?

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234