Zondag 24/10/2021

GiroRemco Evenepoel

Evenepoel: ‘Roze trui is pas belangrijk in Milaan’

Evenepoel komt tevreden over de streep. Beeld EPA
Evenepoel komt tevreden over de streep.Beeld EPA

Zou het dan toch, deze keer? Neen, dus. Ook Colle San Giacomo baarde geen roze Remco Evenepoel. De benen waren er zeker wel. De wil ongetwijfeld ook. Maar deze tactiek kadert duidelijk in een hoger doel. Evenepoel lichtte alvast een tipje van de sluier op. ‘De trui is pas belangrijk op 30 mei, in Milaan.’

Atilla Valter, verdorie toch. Zag u hem, thuis vanuit uw luie zetel? Eerlijk: ons en veel anderen hadden de jonge Hongaar (22) compleet gemist in de uitgedunde groep favorieten. Regenvestjes kleuren tegenwoordig allemaal pikdonker. En verhullen alles, ook het wit van Groupama-FDJ. We steken het graag daarop, waarom we ‘la vie’ boven op Colle San Giacomo al helemaal ‘en rose’ zagen met Remco. Valter verontschuldigde zich er zowaar voor in de persconferentie achteraf. “Sorry, hoor. Maar Remco en zijn team krijgen er de komende dagen ongetwijfeld nog wel de kans toe.”

Alle respect voor de enige overlever van de Sestola-vlucht, trouwens. De jongen, tot vorig jaar nog ploegmaat van Greg Van Avermaet bij CCC, kan echt wel een aardig stukje klimmen. Winnaar van de koninginnenrit in de Toekomstronde 2019 in Tignes. En vorig jaar, bij zijn Giro-debuut, al negende in Sestrière. Wat hem vooralsnog ontbreekt is regelmaat. “Maar ooit wil ik een gooi doen naar eindwinst.”

Terwijl vroege vluchter Gino Mäder naar de ritzege snelde, hield Evenepoel zich in een elitegroepje van vier op een seconde of twaalf atypisch ijzig kalm. Heldere blik, frisse pedaalslag, blakend van zelfvertrouwen. Voor hem uit: Egan Bernal, de Tour-winnaar van twee jaar geleden. Rotnerveus, voortdurend om zich heen kijkend, op zijn hoede voor een snedige verrassingsaanval. Achter hem, ternauwernood aangesloten en dus al heel blij dat ze konden volgen: Aleksandr Vlasov en oude krijger Dan Martin. Je zag het Evenepoel denken: “dit tempo ligt me te laag, ik wil verdorie gaan!” “Vai, vai, Remco”, moet het in veel huiskamers hebben geklonken. En toegegeven, we betrapten er onszelf ook op in de perszaal. “Toe, jongen. Toe. Probeer het eens. Waarom niet?”

De heldenstatus lag voor het grijpen. Eén stevig prikje in de laatste vijfhonderd meter, de zes resterende bonificatieseconden meegraaien op de streep en het nietige virtuele kloofje met Valter was zo dicht geweest. Waarop Evenepoel zou worden gevierd als de eerste Belgische rozetruidrager sinds Rik Verbrugghe in 2001. Het land in delirium, twintig jaar later. Maar hey, hoe conform is deze gedachtegang met het tactisch plan van de ploeg?

Dik vier uur eerder, aan de Grotte di Frasassi, klonk het namelijk zo. Evenepoel: “De opdracht vandaag? Overleven en zo weinig mogelijk tijd verliezen. Als het kan, probeer ik zelfs tijd te winnen op de aankomstklim, die me in principe veel beter zou moeten liggen dan Colle Passerino dinsdag. De roze trui? Goh, die is pas belangrijk op zondag 30 mei (wanneer de Ronde van Italië eindigt in Milaan, JDK).”

Klare taal, duidelijk afgestemd op die van het team. Kan u het zich inbeelden, hoe het er in de slotfase van de etappe in de volgwagen zou kunnen aan toe zijn gegaan? “Niet doen, Remco. Rustig. Blijf zitten. We willen nu nog geen roze. Dat is voor later.” Verknipte redenering? De vaststelling was nochtans wat ze was: Evenepoel drong niet echt aan voor de finishboni. Bleef koel en beheerst aan de ketting. 2. Bernal; 3. Martin. Plaats vier was de zijne.

“Heel blij met hoe ik me op de slotklim voelde”, zei hij toch. “Tijdens de rit was het echt koud. Ik rilde en leed onder de kille temperaturen en het slechte weer. Maar in de finale kreeg ik heel veel steun van de ploegmaats. Ze bleven constant bij me en herinnerden me eraan dat ik moest blijven eten en drinken. Het is ook wat ik deed. Waardoor ik op Colle San Giacomo niet zonder energie kwam te zitten. De klim was op zich niet zó lastig, maar de weersomstandigheden maakten het zwaar. Doel bereikt, iedereen liep veilig binnen. Op Serry’tje na, natuurlijk. Gelukkig is hij oké. Zelf ben ik nu tweede in het klassement. En zo is het goed. Want de roze trui veroveren was niet ons grootste doel vandaag.”

Fair enough. Ook al zat het er zeker in, want Evenepoel mag in deze fase van de Giro bij de drie beste klimmers worden gerekend. Komend weekend, dan maar? Zaterdag, op Guardia Sanframondi? Of zondag, op Campo Felice? Attila Valter zal heel hard zijn best moeten doen om dat scenario nog te vermijden.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234