Dinsdag 22/10/2019

En Kompany, hij ploegde voort: achter de schermen bij ploeg in crisis Anderlecht

Kompany op het oefenveld met Isaac Kiese Thelin. De Zweedse spits zette een goede prestatie neer tegen Standard, maar kreeg nadien amper 16 minuten speeltijd. Beeld Photo News

Manager Michael Verschueren heeft dezer dagen ‘goeie gesprekken’ met hoofdcoach Simon Davies en Vincent Kompany. Het is daarbij opvallend dat Kompany veelal naar Ver­schueren trekt, en niet naar technisch directeur Frank Arnesen, de man met de meeste voetbal­expertise. Het is maar de vraag of Kompany graag tegengewicht krijgt.

Nu probeert Verschueren hem die dus te geven. Door bijvoorbeeld zijn personeelskeuzes in vraag te stellen. Op bestuurs­niveau vindt men het hoogst eigenaardig dat Isaac Kiese Thelin na zijn goeie prestatie tegen Standard uit beeld verdween, terwijl er nochtans geen andere spits voorhanden is. Daags voor Antwerp stond Kiese Thelin in Kompany’s basis­elf, een dag nadien begon ineens Chadli als negen, zónder daarop getraind te hebben. Kiese Thelin had eigenlijk naar FC Kopenhagen moeten vertrekken na Standard. Toen de transfer van Mbaye Diagne alsnog afsprong, liet RSCA de Zweed, ondanks een akkoord op clubniveau, niet meer vertrekken. Sindsdien speelde Kiese Thelin welgeteld ­zestien minuten. Da’s geen toonbeeld van goed people­management.

Nog zoiets dat verwondering wekt: ­waarom mocht Sardella na zijn dramatische eerste helft in Brugge blijven staan? En wat doet Vlap op de bank?

Vandaar dat Verschueren eens met ­Davies en Kompany rond de tafel ging ­zitten. Niet dat dat veel zal veranderen, Anderlecht zal Kompany niet ontslaan. Zelfs Davies moet niet meteen vrezen: de T1-op-papier heeft zo weinig impact dat het geen effect zou hebben om hem aan de deur te zetten.

Het moet voetballend

Het is ook niet zo dat Verschueren Kompany een andere aanpak wil aanpraten. 

Integendeel zelfs: de nederlaag op Club heeft Anderlecht nóg meer overtuigd van de filosofie van Kompany. “Lelijker voetballen, dat kunnen we niet”, klinkt het ­intern. Feit is dat het idee om te counteren op Olympia – met Gerkens als infiltrerende middenvelder en sneltreinen Amuzu en Saelemaekers op de flanken – helemaal de mist inging. Het lukte niet. “Als we óns spel spelen,” sprak Saelemaekers, “dan is er niemand beter.” Bullshit, natuurlijk, maar ’t is ook wel wat Kompany nu meer dan ooit denkt: het moet voetballend.

“Maak ik het te moeilijk?”, had Kompany in zijn speech na het verlies tegen Antwerp gevraagd aan zijn groep. Doet-ie niet. Alleen is het wel zo dat Kompany te weinig kwaliteit voorhanden heeft om naar Anderlecht-normen eender welk voetbal te spelen. Dat zijn limieten waar ook zijn voorgangers Weiler, Vanhaezebrouck en Rutten op gestoten zijn – amper meerwaardespelers. Dát is al jaren het pijnpunt. En het is er deze zomer niet op gebeterd.

Sardella was zelfs bij de beloften geen sterkhouder. Cobbaut mocht onder Rutten niet meedoen – de Nederlander vond het waanzin dat Coucke drie miljoen euro voor de linksback betaald had. Amuzu heeft in zijn carrière twee goals gemaakt, Saelemaekers ééntje. Doe het dan maar, hé.

Wissels verdelen kleedkamer

Je kunt het Kompany eigenlijk niet verwijten dat hij in díe context al 27 spelers gebruikt heeft, ook al zijn dat ­cijfers die eerder bij een degradatiekandidaat passen. Hij is nu eenmaal zoekende, zoals een bejaarde die op het strand met een metaaldetector naar zijn verloren gouden tand speurt – er is geen garantie op succes. Anderlecht moet zowat de ­enige eersteklasser zijn waar je van de ­basis naar de tribune en terug kunt.

Dat permanente gewissel – mocht Kompany dat nu niet doen, het zou ook raar zijn – is iets wat de vestiaire verdeelt: er zijn er die het gezond vinden dat de overbodigen uit het niks hun kans kunnen krijgen (zoals Adrien Trebel op Jan Breydel), maar er zijn er ook die meer stabiliteit zouden ­toejuichen. Zeker voor de youngsters is het in tijden van crisis mentaal verwarrend om te weten dat elk duel je ‘laatste’ kan zijn. Het zorgt voor extra druk.

Het valt mogelijk moeilijk te geloven, ­gezien het soms aandoenlijke optimisme dat elke Anderlecht-werknemer uitstraalt, maar er zijn ook intimi die wel ­realiteitszin vertonen. Zij vinden dat het een ‘overgangsjaar’ wordt en vooral: dat RSCA ook zo moet communiceren. Om zo tijd te kopen. En Kompany de kans te ­geven in alle rust door te gaan waarmee hij bezig is. Dat dat nog niet lukt, ligt aan het niveau van de kern, vindt men intern. Niet aan de filosofie.

Waarom dan drastisch veranderen, ­oordeelt Kompany – hij ploegt voort. Club heeft aangetoond dat het op een andere manier niet ineens beter gaat.

Verschueren knikte eens instemmend.

Het enige dat ingrijpend kan wijzigen, is de puntenoogst. Als was het maar omdat zelfs drie punten erbij een ommekeer zou zijn.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234