Vrijdag 24/09/2021

PortretMarjorie Heuls

‘Eén negatieve gedachte kan makkelijk màànden werk verpesten’: trainster Marjorie Heuls hielp Nina Derwael aan olympisch goud

Nina Derwael en Marjorie Heuls in een innige omhelzing. Beeld BELGA
Nina Derwael en Marjorie Heuls in een innige omhelzing.Beeld BELGA

Het zou Nina tegen Nina worden in de brugfinale, voorspelde trainster Marjorie Heuls, en daar is het ook op uitgedraaid. Derwael won het goud tussen de oren. ‘Als je olympisch goud als doel stelt, dan brengt dat vanzelf veel druk met zich mee.’ De kampioenenmaker in zeven thema’s. Over onder andere de stress in de finale, de storm rond grensoverschrijdend gedrag, Nina’s toekomst en haar eigen toekomst.

Over de finale

1 augustus 2021, die datum stond al meer dan jaar in het rood omkruist in de agenda sinds het IOC de Spelen met een jaar moest uitstellen. Een extra jaartje spanning: “Ik had ongelooflijk veel stress gisteren,” bekende Heuls. “Ik heb Nina’s oefening vannacht zeker duizend keer in mijn hoofd afgespeeld. Zodra Nina aan haar opwarming begon, ging het beter. Ik wist wel dat ik vertrouwen in haar kon stellen, maar je weet nooit wat er kan fout gaan. Het was zeker in Nina’s voordeel dat Sunisa Lee als eerste aan de finale moest beginnen. Die vertraging van twintig minuten was verschrikkelijk. Je stelt heel je timing er zo op af dat je gymnaste op het juiste moment klaar is met haar opwarming, als dat dan in het honderd loopt... dat deed bij veel gymnasten de spanning toenemen. Het was echt een mentale kwestie. Niemand heeft echt haar beste oefening geturnd, ook Nina niet. Op het einde heeft ze me zelfs nog bijna een hartstilstand bezorgd (lacht).”

Over de druk van de Spelen

Nina Derwael is het intussen al gewend om onder druk te presteren, anders win je geen twee wereldtitels. Maar de Spelen, dat is nog wat anders, weet Heuls: “Nina had veel stress - uiteraard - maar ik vond haar tegelijk ook wel kalm. Ze heeft natuurlijk al op WK’s gestaan en dat pakt niemand haar nog af maar ze wist dat deze Spelen misschien haar enige kans zouden zijn. Het was voor haar erg belangrijk om olympisch goud te winnen en als je zo’n grote doelen stelt, dan brengt dat vanzelf veel druk met zich mee.”

De geluksbrenger van Marjorie Heuls. Beeld Bart Fieremans
De geluksbrenger van Marjorie Heuls.Beeld Bart Fieremans

Over een lastig jaar

In de zomer van 2020 kwamen Heuls en Kieffer in opspraak wegens grensoverschrijdend gedrag. Pas na hun publieke excuses ging de storm wat liggen. Heuls wilde er gisteren niet veel woorden meer aan vuil maken: “Voorlopig denk ik alleen aan het positieve en aan iedereen die ons bleef steunen - dat is nu het belangrijkste. Maar uiteraard speelde heel die historie in ons hoofd en ook bij Nina. Ik moet zeggen dat Jacques Borlée, met wie ik al heel verrijkende gesprekken had, me wat angst heeft aangejaagd. Tijdens de stage in Mito legde hij me uit dat alles wat Nina dit jaar heeft meegemaakt op extreme momenten zoals op de Spelen kan ontploffen. Dat zinnetje bleef toch wat in m’n hoofd hangen. Ik was ongerust dat Nina wat minder zelfvertrouwen dan anders zou hebben. Eén negatieve gedachte kan makkelijk màànden werk verpesten.”

Over haar bisnummer als coach

In 2004 mochten Yves Kieffer en Marjorie Heuls al eens proeven van olympische glorie, als nationale trainer bij het Franse team. In Peking greep hun atlete Emilie Le Pennec goud. Wat was nu het moeilijkste goud om te winnen? Heuls: “In Athene was ik nog heel jong. Yves was toen de head coach, ik zijn adjunct. Emilie stond toen nog niet zo ver als Nina nu, ze was pas eerstejaars senior en had alleen maar een Wereldbeker gewonnen. Maar het begon wel al te dagen dat er een stunt zou inzitten op de Spelen. Nina kwam meer als een echte leader naar Tokio. Dit goud is ook het resultaat van 12 jaar bouwen aan een team van experten, met de financiële ondersteuning van de Gymfed en Sport Vlaanderen, terwijl het in Frankrijk eerder Yves en ik en de gymnasten was. Wél gelijkaardig is dat ook Nina op een ploeg kon rekenen. Elke atleet haalt daar z’n voordeel uit. Neem nu de kwalificaties. Nina kwam me zeggen dat ze gelukkig was dat de drie meisjes vóór haar een goede oefening aan de brug deden, dat gaf haar terug vertrouwen. Alles hangt van details af en daarom kan je het resultaat van Nina vandaag niet los zien van de ploeg, van alle meisjes die reserve waren of thuis bleven, en van alle anderen die er mee voor zorgden dat er op hoog niveau getraind werd. Dàt moet je onthouden.”

Nina Derwael en Marjorie Heuls tijdens de kwalificatie. Beeld BELGA
Nina Derwael en Marjorie Heuls tijdens de kwalificatie.Beeld BELGA

Over het belang van goud

De spotlights, die zijn meestal op Nina Derwael gericht. Maar in de schaduw klopte Marjorie Heuls minstens evenveel uren en bracht ze net zo veel offers: “Ook als mama,” zei ze. “Ik kon niet alle schoolvakantie bij mijn kinderen zijn, ik miste familiefeestjes - zoals elke topatleet eigenlijk. De eerste jaren in België was het een beetje spartelen om iedereen te overtuigen van wat we wilden bereiken. Als je dat dan kan realiseren.... Tegelijk besef ik dat het voor een trainer een buitenkans is om een atlete als Nina in handen te krijgen. Er zijn genoeg coaches die heel hun leven hard werken en er alles voor doen maar het geluk niet kennen om dit te mogen meemaken. Dit voelt als travail accompli. Ik denk dat we nu wel goed gaan slapen vanavond.”

Over Nina haar toekomst

Met haar 21 lentes was Nina Derwael gisteren nog niet de oudste van de acht finalisten aan de brug, maar stilaan nadert ze wel de pensioensgerechtigde leeftijd in het turnen: “Los van dit resultaat spraken we met Nina al eens over haar plannen en ze zei me dat ze zich nog niet klaar voelt al met turnen te stoppen. Ze houdt er nog te veel van. Maar nu haar grote doel is bereikt, heeft ze in de eerste plaats vooral even vakantie nodig. Een beetje tijd voor zichzelf. Ze kan zaken doen die ze al tien jaar niet meer kon doen. Even op adem komen. Haar leven leiden. Als ze daarna zin heeft om opnieuw een doel te stellen voor Parijs 2024... waarom niet? Maar nu moet ze vooral uitrusten. Het WK in het najaar in Tokio, daar doet ze niet aan mee, dat stond al langer vast.”

Over haar eigen toekomst

Nu de klus is geklaard en er een olympische cyclus is afgesloten, stelt zich de vraag of de arbeidsovereenkomst tussen de Gymfed en z’n twee hoofdtrainers verlengd wordt: “Of we blijven? Dat is na de Spelen te bekijken met de baas, hé (lacht). We zien wel. Eerst keren we terug naar België en dan gaan we er samen over praten maar als iedereen dat oké vindt, dan zijn we wel van plan te blijven, ja.”

Het Belgische team na de teamfinale, vlnr.: Marjorie Heuls, Maellyse Brassart, Jutta Verkest, Nina Derwael, Lisa Vaelen, physiotherapeut Wouter Taurin (achter) en Yves Kieffer. Beeld BELGA
Het Belgische team na de teamfinale, vlnr.: Marjorie Heuls, Maellyse Brassart, Jutta Verkest, Nina Derwael, Lisa Vaelen, physiotherapeut Wouter Taurin (achter) en Yves Kieffer.Beeld BELGA
Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234