Donderdag 30/06/2022

InterviewTom Dumoulin

Dumoulin: ‘Er zit nog steeds een speciale renner in mij. Dat wil ik vaker tonen’

Voor de start van de Volta Limburg Classic, vorig weekend, dolt Tom Dumoulin even met een hond. Beeld BELGAIMAGE
Voor de start van de Volta Limburg Classic, vorig weekend, dolt Tom Dumoulin even met een hond.Beeld BELGAIMAGE

Alweer dient Tom Dumoulin terug te keren na een lange revalidatie. ‘Ik heb een paar klotemaanden achter de rug en dan is fietsen niet leuk’, zegt hij aan de vooravond van de Amstel Gold Race. Toch gelooft hij nog in zijn uitzonderlijke kwaliteiten.

Ann Braeckman

Een jaar geleden was Tom Dumoulin (31) een opgemerkte gast in de Amstel Gold Race. Niet in een strak koerspak, maar met iets bollere kaken en een gezonde blos, genietend van de koers tussen de toeschouwers. Fysiek en mentaal uitgeblust had hij een paar maanden voordien de stekker eruit getrokken. De winnaar van de Giro in 2017 wist niet of hij opnieuw de draad zou oppikken. Wilde hij nog wel profwielrenner zijn? Het antwoord kwam sneller dan verwacht. Het vuur wakkerde opnieuw aan in die Amstel Gold Race. “Ik ben er nog niet klaar mee, ik wil het opnieuw proberen”, besefte hij toen.

En zo geschiedde. De kopman van Jumbo-Visma hervatte in juni in de Ronde van Zwitserland en bereidde zich voor op de Olympische Spelen. Hij pakte zilver in de tijdrit. De tranen op het podium waren deze keer van blijdschap, niet van ontgoocheling zoals in 2016 in Rio de Janeiro. “Ik kan het nog, ik ben nog steeds een goed coureur. Het gaf me een boost en ik wilde verder doen.”

Zijn volgende wedstrijd werd de Benelux Tour. Hij reed er met de vinnigheid van een nieuweling van zestien en was misschien wel de beste man in koers. Maar pech loerde om de hoek.

Op training werd de Nederlander aangereden door een auto en brak hij zijn pols. Seizoen voorbij. Terug naar af. De zoveelste tegenslag. Deze keer liet Dumoulin het hoofd niet hangen. Hij vatte goede moed op het eerste trainingskamp in Girona in december en wilde 2022 goed inzetten. Het tweede kamp miste hij wegens in quarantaine na een positief coronacontact en omdat hij zelf ook wat grieperig was van zijn boosterprik.

Allemaal niet erg, de eerste wedstrijd van het seizoen werd de UAE Tour. Hij startte met een goede chrono, maar deemsterde daarna weg. Rugpijn heette het. De volgende koers moest de Strade Bianche worden, maar deze keer raakte hij zelf besmet met corona. Hij hervatte in de Ronde van Catalonië eind maart, maar moest in de derde rit afstappen. “Ik was nog niet voldoende hersteld, mijn lichaam kon die belasting niet aan.”

Dumoulin bij de start van de Volta Limburg Classic, vorig weekend. Beeld ANP
Dumoulin bij de start van de Volta Limburg Classic, vorig weekend.Beeld ANP

Hoe gaat het nu met je?

Tom Dumoulin: “Goed, fysiek zijn de problemen van de baan, maar conditioneel ben ik verre van top. En uiteraard, ik had me mijn hele voorjaar wel anders voorgesteld. Op trainingskamp in Colombia draaide het goed en mijn trainingswaardes waren super. Ik had het naar mijn zin en trok vol goede moed naar de UAE Tour. Ik reed een sterke chrono, maar kreeg last van mijn rug en daarna was er die coronabesmetting. Neen, fijn was het niet de voorbije maanden.”

Zijn de rugproblemen voorbij?

“Ja, de voorbije weken had ik alleszins geen last. Ik hoop en verwacht in ieder geval dat die rug in de toekomst geen issue meer zal zijn.”

Wat was er precies aan de hand?

“Dat weten we eigenlijk niet. Ik vermoed gewoon een beetje overbelasting na die stevige trainingen in Colombia.”

Je moest de voorbije weken je plannen verschillende keren aanpassen.

“Dat is vervelend, maar ik had geen andere keuze.”

Kostte dat veel energie?

“Corona kostte me veel energie. Ik was er toch vier, vijf dagen echt ziek van en je moet je trainingen daarna wel aanpassen. Het is niet fijn om je plannen te wijzigen, maar het is niet dat je daar fysiek moe van wordt, wel mentaal. Ik kan niets anders doen dan me iedere dag afvragen: wat kan mijn lijf nu aan? Wat is slim om nu te doen, en op langere termijn wat is slim richting de Giro? Het zij zo.”

‘De laatste jaren heb ik me bijna alleen maar voorbereid, zonder veel koersen. Het is van 2018 geleden dat ik me langer dan drie maanden coureur heb gevoeld’, zei je begin december in een interview. We zijn april en je kende andermaal veel pech.

“Klopt, en dat is eigenlijk nog steeds zo. Het is vervelend, want je verliest op die manier de voeling met de koers. Je zit er een beetje in en dan ben je er weer uit. Ik weet ook niet waar het aan ligt, maar het geluk was niet aan mijn zijde. Zoals ik net al zei: ik baal ervan, maar wat kan ik eraan doen?”

Ik was even bang dat je, zoals vorig jaar, fietsen niet meer leuk zou vinden.

“Nou ja, natuurlijk verlies je met al die miserie wel een beetje het plezier in het fietsen. De afgelopen weken vond ik het fietsen niet zo leuk. Dat is niet meer dan logisch. Ik vind fietsen op zich best wel fijn, maar indien ik geen profwielrenner was, zou ik niet dagelijks vijf uur op die fiets kruipen. Ik heb dat koersen nodig, een soort van bevestiging: daar doe ik het voor. De voorbije weken was dat gevoel er niet en dan ga je door een mindere periode.”

Ben je ergens bij het moment geweest van vorig jaar, dat je dacht: ik stop ermee?

“Neen neen, want toen was ik overtraind en absoluut niet meer in staat om überhaupt te denken aan koersen, trainen, belastbaar zijn of aan het maken van trainingsweken van 25 à 30 uur. Toen was het geen optie meer om door te gaan, ik was op. Dat is nu niet het geval. Ik heb een beetje pech achter de rug, zeg maar, het loopt nog niet, maar het is niet vanwege overbelastbaarheid.”

Tom Dumoulin kreeg de afgelopen maanden te maken met corona en rugpijn. Beeld Photo News
Tom Dumoulin kreeg de afgelopen maanden te maken met corona en rugpijn.Beeld Photo News

Het lukt je om bij dat gevoel weg te blijven, dat je wilt stoppen?

“Ja hoor.”

Ben je daar nu beter tegen gewapend? Dat je niet meer zegt: ik stop.

“Waarom moet ik me daartegen wapenen? Ik vind dat gevoel… (pauze) Ik heb eigenlijk een fantastische tijd gehad vorig jaar toen ik geen prof was. Dus ik maak me helemaal geen zorgen als dat gevoel nu terugkomt. Daar ben ik echt niet bang voor. Ik heb niet zoiets van: oei, ik moet wegblijven bij dat gevoel, helemaal niet.”

Je kunt twijfelen en daar is niets mis mee. Maar soms is het vervelend om altijd te twijfelen.

“Ja, maar ik twijfel niet. Als dat gevoel er weer is, en ik benadruk: dat is er nu niet, dan stop ik toch gewoon lekker? Voor mij hoeft het niet. Ik fiets omdat ik het heel leuk vind, en nu is het even wat minder leuk, maar er komt een tijd dat het wel weer goed gaat en ik het opnieuw leuker vind. En dat ik er ook weer goed in zal zijn. Wat dat betreft bekijk ik het niet meer zo moeilijk, ik weet dat het kan keren.”

Is er een last van je afgevallen?

“Jawel, ik heb mogen ervaren dat het helemaal geen probleem is om geen profwielrenner te zijn. Ik heb een fijn leven zonder profwielrennen. Nu ben ik opnieuw prof en geniet ik ervan, alleen mag de pech wel eens keren. Fysiek zou het op dit moment beter kunnen, maar ik ben wel happy en ik heb zin om te koersen. Meer hoeft het volgens mij niet te zijn.”

Dumoulin: “Of ik wel of niet met een psycholoog praat, daar heeft de buitenwereld niets mee te maken.” Beeld ANP
Dumoulin: “Of ik wel of niet met een psycholoog praat, daar heeft de buitenwereld niets mee te maken.”Beeld ANP

Wat heb je geleerd of meegenomen uit die hele periode? Heb je hulp gezocht van buitenaf? Steeds meer topsporters praten over het mentale.

“Ik heb nu niet zoveel zin om daarover uit te wijden. Ik vind dat altijd zo moeilijk. Ik wil helemaal geen voorvechter zijn. Het wordt ook altijd een beetje te gemakkelijk gezegd: ‘Tom heeft mentale problemen.’ Nou, als je doodmoe bent en overtraind, dan krijg je gewoon mentale problemen. Dus neen, ik heb helemaal geen zin om de voorvechter te zijn van ‘het is oké om mentale problemen te hebben’ en om dat uit te dragen. Dat mag iemand anders doen. Ik vind het niet nodig om dat er allemaal bij te halen. Of ik wel of niet met een psycholoog praat, dat vind ik persoonlijk en daar heeft de buitenwereld niets mee te maken.”

Oliver Naesen zei onlangs: als het fysiek niet draait, is het logisch dat het hoofd het ook even moeilijk heeft. Daarom moet je niet meteen hulp zoeken, gewoon even ventileren kan al helpen.

“Ja, dat bedoel ik. Iedereen lost dat op zijn eigen manier op. De een heeft veel baat bij een psycholoog en de ander niet.”

Heb jij nog die geldingsdrang? Wil je nog tonen wat je waard bent tegen die jonge generatie?

“Jazeker, dat heb ik nog, maar iets minder dan in het verleden. Vroeger wilde ik heel graag laten zien wat Tom Dumoulin allemaal wel kon op zijn fiets. Die grote bewijsdrang is wat verdwenen, maar ik vind het wel interessant om te kijken en na te gaan: ben ik nog in staat om een klassement te rijden in de Giro tegen al die jongemannen? En vooral: ben ik nog in staat om het niveau te halen van vroeger? De afgelopen jaren is dat er te weinig uitgekomen. Op de Spelen pakte ik, met een rare voorbereiding, zilver en dat was super. Dat voelde voor mij als winnen en was het bewijs: er zit nog steeds een speciale renner in mij. Dat wil ik vaker tonen.”

Hoe kijk jij naar Wout van Aert en Mathieu van der Poel?

“Ik vind die twee heel bijzonder. Zij hebben nog veel meer dan ik ooit heb gehad zo’n gigantische bewijsdrang om overal en in alles de beste te willen zijn. Dat had ik en heb ik nog wel, maar zij hebben dat in het kwadraat. Dat vind ik heel mooi om te zien. Zeker Mathieu. Die zal nooit een wedstrijd starten met het idee, zelfs niet in de allerkleinste flutkoers, ik rijd gewoon mee. Hij wil domineren en winnen, en liefst zo mooi mogelijk. Dat wil ik ook wel, maar blijkbaar niet zo graag als zij dat hebben.”

Wat verwacht je van deze Amstel Gold Race?

“Ik kijk er enorm naar uit. Het is de koers van mijn jeugd, ik ging als kleine jongen altijd kijken. Daar begon het vorig jaar opnieuw te kriebelen om te hervatten. Dus ik heb echt aangedrongen bij de ploeg om hier te starten. Natuurlijk verwacht ik niet dat ik hier de pannen van het dak ga rijden. Ik ga niet bij de meeting mijn hand opsteken en zeggen: ‘Jongens, vandaag is het voor mij.’ Ik wil gewoon koersen, vertrouwen tanken en met een goed gevoel daarna naar de Teide trekken om me voor te bereiden op de Giro.”

Amstel Gold Race, zondag vanaf 13.30 uur op Eén

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234