Dinsdag 29/11/2022

AchtergrondTour de France

‘Deze is voor mijn overleden broer’: tien jaar geleden kwam broer van ritwinnaar Hugo Houle om het leven

Hugo Houle. Beeld AP
Hugo Houle.Beeld AP

Tien jaar na het overlijden van zijn broer Pierrik maakte Hugo Houle zijn belofte waar, dat hij als eerbetoon een rit in de Tour de France zou winnen. Dat is de Canadees gisteren in Foix gelukt. Relaas van een emotionele triomf.

MG

Hugo Houle is de tweede Canadees die een rit wint in de Tour de France. De eerste was Steve Bauer in 1986. Bauer zat gisteren in de volgwagen achter Houle. “Hij zei in de laatste kilometer: ‘Geniet ervan jongen, zoveel je kunt’. Ik was zo nerveus dat ik nog altijd vol gas aan het koersen was. Steve zei: ‘Doe rustig, man’. Dat was bijzonder.”

Houle won na een vlucht van ruim 40 kilometer. Hij begon alleen aan de beklimming van de Mur de Péguère, de gevreesde slotklim in de zestiende etappe. Hugo Houle hield stand. En hij genoot. Maar meer dan de opvolger van Bauer worden, waren zijn gedachten bij zijn broer Pierrik, die op 21 december 2012, nu bijna tien jaar geleden, tijdens een looptocht werd aangereden door een dronken chauffeur en overleed. Hugo Houle deed gisteren nog een keer het hele verhaal.

“Mijn broer was twee jaar jonger dan ik. Toen ik twaalf was en hij tien begonnen we samen triatlon te doen. Pierrik liep sneller dan ik. Daar maakten we wel grapjes over. Pas later, toen ik wat sterker werd, begon ik hem te verslaan. We trainden samen, van triatlon stapten we samen over naar wielrennen. Dat was in 2008. We waren altijd erg close.”

Ze keken ook altijd samen naar de Tour de France. Hugo en Pierrik Houle leefden in Sainte-Perpétue, een dorp van 1.500 inwoners in de provincie Québec, waar verder niet veel te beleven viel. Naar de Tour kijken was een welgekomen tijdverdrijf.

Hugo Houle werd professioneel wielrenner in 2011 bij het Canadese Spidertech Team. “Pierrik was mijn grootste fan.” Maar toen sloeg het noodlot toe.

Hugo Houle. Beeld BELGA
Hugo Houle.Beeld BELGA

“Het was 21 december 2012, acht uur ’s avonds. Pierrik zou nog een keer gaan lopen. Het sneeuwde buiten. Hij kwam nooit terug. Ik ben mijn broer gaan zoeken, met de rest van de familie. Drie uur later vonden we hem dood langs de kant van de weg. Hulpdiensten waren ter plekke, ze deden hartmassage. Ik nam Pierrik zijn hand vast, maar ik zag het aan zijn ogen en zijn mond dat hij overleden was.”

De bestuurder van de auto was dronken en pleegde vluchtmisdrijf. Hugo Houle, die een opleiding bij de politie had afgemaakt, ging zelf op zoek naar de dader. Hoe dat ging wilde hij gisteren niet vertellen. “We zijn zoveel jaar later en het zou niet meer gepast zijn.”

De man werd op 27 mei 2015 veroordeeld tot een gevangenisstraf van elf maanden en een rijverbod van drie jaar. Na vier maanden, in oktober 2015, kwam hij weer vrij.

Hugo Houle haalde gisteren meteen na aankomst een halsketting van onder zijn truitje. Een kruis dat door zijn voormalige directeur van de middelbare school was gewijd. Hij kuste het en zei dat de overwinning voor zijn broer was.

“Toen Pierrik er niet meer was, had ik niemand meer om mijn verhaal mee te delen”, zei Houle. “Zijn dood heeft een leegte gelaten. Ik moest wel verder met mijn leven.”

Enkele maanden na de dood van zijn broer stond Hugo Houle aan de start van Parijs-Roubaix. Hij had die winter de overstap gemaakt naar het Franse AG2R-team. “Ik weet nog dat ik dacht: ‘Wat doe ik hier?’ Ik was nog altijd onder de indruk van het ongeval. Het heeft me enkele jaren gekost om weer een normaal leven te leiden.”

Houle nam zich voor dat hij een rit zou winnen in de Tour de France. Hij maakte zijn Tour-debuut in 2019. Houle reed voor Astana. De Grand Départ was in Brussel, dat maakte een ontzettende indruk op Hugo Houle. “Ik herinner me nog de mensenzee daar in Brussel. Het was waanzinnig.”

Hij reed tot dit jaar maar één toptienplaats in de Tour. Maar afgelopen vrijdag, in Saint-Etienne, werd hij derde. En nu, tien jaar na de dood van zijn broer: gewonnen. “Ik had tot nu nog geen enkele profkoers gewonnen. Mensen hebben me wellicht gek verklaard, maar dat is wat me altijd is blijven motiveren. Ik ben zo gelukkig.”

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234