Woensdag 28/10/2020

WielrennenEK Tijdrijden

De wonderbenen van Mexico zijn al even spoorloos

Victor Campenaerts tijdens het EK in Plouay.Beeld BELGA

Brons smaakt bitter als je al twee keer goud degusteerde. Niets dus wat de ontgoocheling bij Victor Campenaerts kon doorspoelen na het EK. Zijn laatste tijdritsucces dateert nu al van meer dan zestien maanden geleden.

Dinsdag 16 april 2019 was de dag waarop Campenaerts (28) in Aguascalientes het werelduurrecord van Bradley Wiggins verpulverde: 55,089 kilometer legde hij af in zestig minuten. Het voorlopige hoogtepunt uit zijn carrière. Nog even ging hij door op dat Mexicaanse enthousiasme. "Meteen daarna reed ik enkele van mijn beste tijdritten ooit", geeft hij aan. 

Dat klopt. Tweede, op 0:13 van Primoz Roglic in Romandië. Opnieuw tweede na diezelfde Roglic (0:11) in de Giro. Een chrono die hij zonder materiaalpech en een erbarmelijke fietswissel trouwens altijd had moeten winnen. Tweede ook op de slotdag van de Ronde van Italië, amper 0:04 trager dan Chad Haga. Geen vuiltje aan de lucht, zo leek het.

Maar plots kwam de terugval. Fysiek en vooral mentaal. Campenaerts won nog wel een etappe in de Baloise Belgium Tour, maar presteerde vervolgens onder zijn niveau op het BK (vierde). Hij verzeilde in een dip. "Ik heb te veel hooi op mijn vork genomen", klonk het eerlijk. “Mijn lichaam protesteert en daar moet ik nu naar luisteren." 

Ternauwernood geraakte hij klaar voor het WK, waar hij viel, pas elfde werd en op die manier zijn haast niet te missen startticket verspeelde voor Tokio 2020. Hoe het de Spelen in dit coronajaar verging, weet u inmiddels. Na Parijs-Nice, waarin Campenaerts zesde werd tegen de klok, ging het wielerseizoen op slot.

Hoogtetent

Maniakaal bezig als hij is met zijn vak, zat de renner geen moment stil tijdens de lockdown. Ze waren niet te tellen, de video's op sociale media waarin hij de band met de fans intact hield en inkijk gaf in zijn dagelijkse leven. 

Rode draad was een indrukwekkend experiment. Campenaerts dreef zijn virtuele nachten op grote hoogte stelselmatig op van 2.000 naar 4.600 meter, bouwde vervolgens een relatieve rustperiode in en koppelde er drie zware trainingsweken aan vast. Tijdens een tijdritsimulatie van twintig minuten haalde hij op 21 mei in de Ardennen zijn beste gemiddelde wattage ooit en verbeterde hij zijn functional treshold power, het gemiddelde wattage dat je een uur kunt aanhouden: 398 watt. 

Campenaerts ging nóg een stap verder. Hij bracht, in rust en via zuurstofmasker, een uur door op bijna 10.000 meter hoogte. Te veel allemaal? Je zou het hem kunnen aanwrijven. Maar anderzijds: die minutieuze zoektocht naar marginal gains heeft de atleet gevormd en zijn palmares tot dusver de nodige glans gegeven.

Het goud is voor Stefan Küng, zilver voor Rémi Cavagna en brons voor Victor Campenaerts.Beeld Photo News

Toch was de nuchtere vaststelling gisteren in Plouay dat hij nu al meer dan zestien maanden na zijn magisch uur vruchteloos op zoek blijft naar nieuw tijdritsucces. Het laatste dateert van 19 maart 2019, de slotetappe in Tirreno-Adriatico. Na zijn zilveren medaille op het BK (na Van Aert) deed Campenaerts het in Bretagne nochtans voor niets minder dan goud. 

"Ik werd terecht topfavoriet genoemd. Niemand van alle jongens die hier aan de start staan won al meer grote tijdritten dan ik. Dan is het logisch dat brons me zwaar ontgoochelt. Ik voelde me goed, ging hard, reed zeker geen slechte chrono. Maar er waren er twee sterker (Küng en Cavagna, JDK), de verschillen zijn duidelijk. Twee renners die ik altijd zelf had moeten verslaan. 

“Misschien was ik iets beter geweest zonder die valpartij in de ploegentijdrit van de Ronde van Tsjechië. Het maakte dat ik in de aanloop naar de kampioenschappen vijf dagen niet kon fietsen. Dat kun je missen als kiespijn. Maar ik wil het niet inroepen als excuus. Soms heb je al een keer tegenslag. Wat moet Evenepoel dan zeggen, hij haalde dit EK niet eens. Er komen gelukkig nog kansen dit seizoen. In Tirreno-Adriatico, mogelijk op het WK en in de Giro tot drie keer toe. Dat worden nu mijn volgende grote doelen." 

Maar eerst, ontegensprekelijk: stof tot nadenken. Zo niet dreigt ook Tokio 2021 in het water te vallen. (JDK)

EK wielrennen
1. Stefan Küng (Zwi) 25,6 km in 30:18
2. Rémi Cavagna (Fra) op 0:18
3. Victor Campenaerts (Bel) 0:22
4. Alex Dowsett (GBr) 1:04
5. Edoardo Affini (Ita) 1:16

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234