Zaterdag 14/12/2019

Belgisch voetbal

De kans van zijn leven woog te zwaar: het doek valt vandaag voor Felice Mazzu

Felice Mazzu wist tegen AA Gent niet meer van welk hout pijlen maken. Beeld BELGA

160 dagen na zijn aanstelling zit het avontuur van Felice Mazzu (53) er alweer op bij Racing Genk. In de match van de waarheid werd de landskampioen negentig minuten lang te kijk gezet door AA Gent. Het Genkse bestuur eiste een kentering deze week, die kwam er niet. Einde verhaal voor Mazzu, dat wordt vandaag officieel bevestigd.

Voor Mazzu komt daarmee een einde aan één langgerekte zoektocht van 160 dagen. Zoeken naar de juiste spelers, de juiste speelwijze, de juiste manier van communiceren. Zoeken, maar niet vinden. We hebben bij Racing Genk op geen enkel moment de échte Felice Mazzu gezien en dat is doodjammer voor de man die na zes jaar Charleroi klaar was om eindelijk de top van het Belgisch voetbal te bestormen. Dimitri de Condé zag in hem de gedroomde opvolger van Philippe Clement. Een warme persoonlijkheid, met een maatschappelijke achtergrond die paste bij de identiteit van Racing Genk. En een trainer die er de voorbije jaren telkens weer in slaagde om van Sporting Charleroi een hechte ploeg te maken.

De Genkse coach verliet zondagavond rond 23 uur de Luminus Arena en meldde zich amper acht uur later opnieuw op de club. De basisspelers bleven binnen voor verzorging, de invallers trainden onder leiding van assistenten Tom Van Imschoot en Denis Dessaer. Mazzu verscheen niet op het oefenveld. Bij het verlaten van het stadion rond de middag wilden noch Mazzu, noch technisch directeur Dimitri De Condé enige commentaar kwijt. De Condé daalde na de wedstrijd naar de mixed zone af en zei dat de prestatie tegen AA Gent “Genk onwaardig” was.

Felice Mazzu was geen miscast. Maar te vaak lazen we twijfel in de ogen die voorheen zo vaak vuur spuwden. Herinner u dat beeld in Salzburg, doffe ellende. De passionele manier van coachen die zo herkenbaar was voor Mazzu, ze was nergens te bespeuren. Mazzu de volksmenner, die met één gebaar een stadion in brand kon steken. We zagen hem niet in Genk, op een enkele uitbarsting langs de zijlijn na: de spurt van 50 meter na de winninggoal van Onuachu tegen Moeskroen.

Clement

Felice Mazzu is nooit echt losgekomen in Genk. Overweldigd door de geboden kans om eindelijk bij een topclub aan de slag te kunnen, kon hij nooit de schroom van zich af gooien. Alsof het ontzag bij Mazzu om bij de landskampioen aan de slag te mogen vanaf het begin te groot was. De druk om te slagen, het besef dat dit een once in a lifetime kon zijn, werkte verlammend.

Mazzu begon met de lofzang voor Philippe Clement en diens werk in Genk. Hoe een overwinning in de Supercup enkel de verdienste van Clement was. Hoe mooi het wel was dat hij dankzij het werk van zijn voorganger mocht aantreden in de Champions League. Hoe hij vooral ook niet te veel wilde wijzigen aan de manier van werken onder Clement.

Maar Mazzu ís Clement niet. En terwijl ook niemand dat van hem verwachtte, hield hij door steeds zelf aan Clement te refereren de vergelijking in stand. “Ik moet mij aanpassen aan Genk, niet omgekeerd.” De overdreven nederigheid maakte hem kwetsbaar.

Het was ook zoeken naar welke weg hij precies wilde bewandelen met Genk. Hij miste een echte ‘10' of een loper op het middenveld om succesvol te zijn in het 4-2-3-1-systeem waarmee Genk kampioen werd. Nadien schakelde hij over op een platte 4-4-2 met Onuachu als toren in de box. Een systeem dat tijd vergt, omdat de taken van de backs en middenvelders helemaal anders moeten worden ingevuld. Tijd die er door de snelle opeenvolging van wedstrijden niet was. Met de rug tegen de muur ging Mazzu met vijf achterin spelen. Dat werkte min of meer tegen Liverpool, maar kreeg zondag geen gevolg tegen Gent.

Irritaties

Het voortdurende geschuif met spelers en systemen zorgde ook voor frustraties binnen de kleedkamer. Geen muiterij, daarvoor heeft de Genkse kleedkamer te weinig karakter, maar wel veel irritaties. Als de stuurman niet weet welke koers te varen, wat zouden de matrozen het dan weten? Het resultaat is een groep waarin de sterkhouders van vorig seizoen onder hun niveau presteren en de dure nieuwkomers niet het verwachte rendement halen.

De radeloosheid bij coach en spelers zorgen voor een uitzichtloze situatie. Het bestuur heeft geen zin om dit nog langer te rekken en hoopt halfweg de reguliere competitie voor een kentering te kunnen zorgen door afscheid te nemen van Mazzu. Het is jammer voor de man die op menselijk vlak alle harten veroverde in Genk. Maar met sympathie alleen boek je geen resultaten. Felice was nooit Felice in Genk.

De namen van Wouter Vrancken en Bernd Storck duiken op als mogelijke opvolgers. Vrancken is een ex-Genk-speler en maakt indruk met KV Mechelen. Storck stond vorige zomer al op het lijstje in Genk om Philippe Clement op te volgen, maar moest het toen afleggen tegen Felice Mazzu. Hij is intussen aan de slag bij Cercle Brugge. In de entourages van beide trainers wordt er met klem ontkend dat er al enig contact is geweest tussen Genk en hun cliënten.

Daarnaast is het nog maar de vraag hoe ethisch correct het is om als voorzitter van de Pro League, in het geval van Peter Croonen, in volle competitie de trainer van een andere eersteklasser af te snoepen. Genk onderzocht ook de Duitse markt op zoek naar een mogelijke opvolger voor Mazzu.

In de categorie trainers die vrij zijn én de Belgische competitie goed kennen, springt natuurlijk de naam van Hein Vanhaezebrouck in het oog. Die was tien jaar geleden al aan de slag met Racing Genk en werd eind november 2009 ontslagen na tegenvallende prestaties. (KDZ/FDZ/ABD)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234