Zondag 27/09/2020

Wielrennen

Campenaerts ‘klimt’ naar 10.000 meter hoogte. ‘Dit is niet voor gewone stervelingen’

Victor Campenaerts.Beeld BELGA

Een uur lang leven op 10.000 meter hoogte: zeer bijzonder, het experiment van Victor Campenaerts in zijn zoektocht naar marginal gains. Sportarts Ruud Van Thienen en bewegingswetenschapper Wim Van Hoolst duiden. En waarschuwen: don’t try this at home.

Intermittent Hypoxic Exposure. Niet te verwarren met Intermittent Hypoxic Training, waarbij tijdens de inspanning via een masker zuurstofarme lucht wordt toegediend. Ook Campenaerts stelt zich bloot aan hoogte voor de extra aanmaak van rode bloedcellen, maar dan in rust. Extreme hoogte, weliswaar.

“10.000 meter is echt enorm”, zegt Van Hoolst (Energy Lab). “Ineens een uur, dan nog. Zo lang. Bergbeklimmers die zich voorbereiden op de Mount Everest splitsen dat op in blokjes van een paar minuten. Om er geleidelijk aan te wennen. Weet dat je, boven op die Everest (8.848 m), slechts 10 procent van je totale prestatievermogen kan gebruiken. Met een VO2max (maximale zuurstofopnamecapaciteit, JDK) van 80 ml/kg/min komt dat dus neer op amper 8 milliliter, waarmee je traag stappend de top kan halen. Met minder red je het niet. Bij Campenaerts spreken we nog eens over 1.200 meter hoger. Dan moet je er niet aan dénken om een inspanning te leveren. Je geraakt gewoon je bed niet uit.”

Don’t try this at home, met andere woorden. Voor gewone stervelingen is het niet weggelegd. “U en ik houden dat geen minuut vol”, schetst Van Hoolst het verschil. “We weten niet wat ons overkomt, slaan in paniek. Omdat het zuurstoftransport op die hoogte nagenoeg nihil is. Wat je inademt, is slechts een fractie van wat er normaal in de lucht circuleert.”

Van Thienen: “Victor heeft op 4.700 meter zuurstofsaturaties die andere mensen al op 2.000 à 2.500 meter bereiken. Niet doen dus, als je niet professioneel wordt begeleid. Want je riskeert er doodziek van te worden.” Het zet de bijzondere fysieke kwaliteiten van Campenaerts alleen maar in de verf. “Nu kan hij dat perfect aan, maar een jaar geleden zou dat nog niet het geval zijn geweest”, nuanceert Van Thienen. “Zoiets vergt aanpassing. De mechanismen die na een hoogtestage in gang moeten schieten, gaan dat almaar sneller en efficiënter doen. Hypoxic memory, heet zoiets.”

De meeste renners beginnen in een hoogtetent op 1.850 meter en bouwen op naar 3.000 meter. Uitzonderingen halen 3.500 meter. Campenaerts ging al tot 4.700 meter. “Deze tweede exposure dient nu als supplementaire prikkel, om het effect van zo’n hoogtekuur zo lang mogelijk te rekken en de snelheid van afbraak van de rode bloedcellen op zeeniveau af te remmen. De aanpak is en blijft een gok. Maar bij de eerste 20 minuten all out-test was het effect alvast overweldigend. Voor een coureur van zijn niveau is een verbetering van 15 à 20 procent ronduit gigantisch. Het komt er nu eerst en vooral op aan die rode cellen massaal te kweken om daarna heel hard te kunnen trainen. Een combinatie van beide is niet de bedoeling.” 

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234