Dinsdag 19/10/2021

MatchverslagEK 2021

Angst breekt Engeland zuur op: Italië wint EK Voetbal

Donnarumma was de helft van de Italianen in de strafschoppenreeks. Beeld AP
Donnarumma was de helft van de Italianen in de strafschoppenreeks.Beeld AP

Bij de voorgenomen thuiskomst van het voetbal, na 55 jaar verdriet, zwaaide de deur in Londen piepend open. Maar de Engelsen struikelden in het zicht van de eeuwige glorie over de drempel en verloren de finale van het EK tegen Italië. Weer verdriet. Weer verloren.

Dramatisch waren de strafschoppen. Het Engelse publiek joelde bij elke Italiaanse strafschop en juichte voor de Engelsen, bij wie Pickford eerst de inzet van Belotti stopte. Uitgerekend Rashford (paal) en Sancho (gestopt door Donnarumma) misten daarop. Speciaal ingevallen voor de strafschoppen, nauwelijks een bal geraakt. Bondscoach Southgate had alles geregeld en alles tactisch doordacht, maar maakte een miskleun. De misser van Jorginho gaf Engeland weer hoop, maar daarop miste ook Saka. “It’s going to Rome”, schreeuwde winnaar Bonucci in de camera.

Vooral de angst brak Engeland bijna op, het wegdrijven van de basis van het spel zoals zij het zelf bedachten, met de aanval als hoofdingrediënt. Dat hadden uitgerekend zij toch horen te weten. De strafschoppen redden Engeland, dat over betere wissels beschikte en in de verlenging weer de betere ploeg was, zonder nog te kunnen scoren in deze spannende, kwalitatief ondermaatse finale.

Wingbacks

Engeland dacht de 1-0 over de streep te trekken door zich steeds massaler terug te trekken, en raakte even zelfs min of meer in paniek toen verdediger Bonucci na een hoekschop de bal in het doel frommelde voor de verdiende gelijkmaker, halverwege de tweede helft. Pas daarna volgde herstel, mede omdat Italië zijn beste spelers zag uitvallen.

Londen ontplofte bij de ontknoping van het EK in een catharsis van euforie. Tranen, de tol van drank, vreugde, spanning, het mengde zich tot een bedwelmende cocktail. Engeland, gespitst op zijn eerste prijs sinds het gewonnen WK van 1966, was in de finale voor rust veel sterker en bleek toen een zuinige machine. Het spel werd na de snelle openingstreffer verkwanseld, door vrijwel alleen nog te verdedigen.

In de ogen van de puristen is dat vrij lelijk, al was het dan op soms perfecte wijze uitgevoerd. Tactisch fijn afgesteld door bondscoach Gareth Southgate. Want dat is Engeland: een fysiek sterke ploeg, zondag met de uitgevallen controlerende middenvelder Rice als uitblinker. Gesteund door volk op de tribunes met een van voetbal overlopend hart. Zij, die clubs aanhangen met tientallen buitenlanders uit het topsegment, hunkerden naar succes van de nationale ploeg. Hun gebeden leken verhoord, 55 jaar na de wereldtitel, behaald op het oude Wembley.

Bondscoach Gareth Southgate troost zijn spelers. Beeld Pool via REUTERS
Bondscoach Gareth Southgate troost zijn spelers.Beeld Pool via REUTERS

Alles zat mee bij het EK. Zes duels in Wembley gevoetbald. Een Engelse bui, voor de aftrap van de finale, uitstekend geleid door de internationaal afscheidnemende Björn Kuipers. Engeland was meteen in de wolken door een doelpunt na een minuut en 58 seconden. Een treffer die symbolisch was voor het EK, het toernooi van de zogenoemde wingbacks, of ze nu Dumfries heten, Gosens, Shaw of Trippier.

Shaw, eerder in het toernooi al goed voor drie assists, startte de aanval op links bij de zijlijn, halverwege de eigen helft. Aanvoerder Kane liet zich zoals vaak ver terugzakken en was beschikbaar voor de opbouw. Dat had twee voordelen: hij bleef weg bij de soms zo vriendelijk lachende slagers Bonucci en Chiellini, en hij diende als een soort spelverdeler. Kane gaf de bal goed op rechts en daar was Trippier, in de ploeg opgenomen in plaats van Saka. Om twee redenen: Trippier kon Walker helpen met het neutraliseren van de handigste Italiaan, linksbuiten Insigne.

En Trippier heeft een geweldige traptechniek. Hij legde de bal van rechts strak over de verdediging, waar Shaw op links opdook en de bal na de stuit heerlijk op de schoen nam. Doelman Donnarumma was kansloos. De bal sloeg via de paal binnen. Shaw was bijna op kousenvoeten meegeslopen, prachtig als dat was te zien op de camera met bovenaanzicht.

Uitblinker Chiesa

Italië kwam deze klap tot de rust niet te boven. De Engelsen zetten Italië snel onder druk, terwijl werd verwacht dat de Italianen dat juist bij de Engelsen zouden doen. Zo had Engeland eigenlijk een hele tijd niets te vrezen. En als de Italianen eens comfortabel aan de bal waren, trok Engeland zich razendsnel en massaal terug. Soms waren alle elf Engelsen in één beeld gevangen op de beeldbuis. Altijd was er wel iemand om de kort, vaak door het centrum combinerende Italianen te onderbreken.

Qua kansen gebeurde er eigenlijk niets meer tot de rust. Engeland had geen schot meer op doel. Italië had een schuiver van dribbelaar en uitblinker Chiesa, en na rust een paar kansjes van Insigne. Italië wist, met Cristante en Berardi als goede invallers, het initiatief totaal over te nemen. De onzichtbare spits Immobile verdween, Insigne zorgde als zwervende spits voor problemen, terwijl de Engelsen zich nog massaler terugtrokken dan ze voor rust al deden. Ze stonden nog net niet achter hun eigen doel te verdedigen.

De ploeg van bondscoach Mancini was eindelijk zichzelf na rust, weer met een goed schot van Chiesa ook, de beste Italiaan, gered door Pickford. Het doelpunt was verdiend en het viel in de 67ste minuut, van Bonucci nota bene, en voor de achtste keer in de knock-outfase draaide de wedstrijd uit op verlengingen. En voor de vierde keer waren er penalty’s.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234