Vrijdag 24/09/2021

InterviewYouri Tielemans

‘Als je als 16-jarige in een kleedkamer als die van Anderlecht stapt, word je vanzelf volwassen. Anders red je het niet’

‘Ik ben voortdurend op mijn hoede, zo zit ik in elkaar. Ik vertrouw moeilijk mensen, en zeker als ik ze niet ken.’ Beeld Geert Van de Velde
‘Ik ben voortdurend op mijn hoede, zo zit ik in elkaar. Ik vertrouw moeilijk mensen, en zeker als ik ze niet ken.’Beeld Geert Van de Velde

Bij Leicester City trapte Youri Tielemans (24) zich in de legende, bij de nationale ploeg groeide hij uit tot ‘de lijm tussen de oude en de nieuwe generatie’. De missie van de Brusselse ket nu: Europees kampioen worden. ‘Aan andere scenario’s denk ik niet.’

Vier jaar is het geleden dat we Youri Tielemans spraken. 19 was hij, zijn vriendin – ze zouden later dat jaar trouwen – was hoogzwanger, met Anderlecht stond hij op het punt om landskampioen te worden en zijn interlandteller stond op twee luttele invalbeurten. Intussen heeft hij twee dochters, stak hij vorige maand met Leicester City de FA Cup op zak, en speelt hij nu met de Rode Duivels z’n tweede grote toernooi.

Romelu Lukaku heeft tien jaar op zijn eerste buitenlandse trofee moeten wachten. Jij hebt hem nu al beet.

Youri Tielemans: “Misschien heeft hij gewoon langer bij minder goede ploegen gespeeld (lacht). Grapje, Romelu! Ach, Leicester móést die finale gewoon winnen. En wat Romelu betreft: hij zal nog veel prijzen winnen. Dat weet ik zeker.”

Bij Anderlecht was je een gouden toekomst voorspeld. Sinds die FA Cup-finale half mei weet ook de rest van de wereld het. Wordt er anders naar jou gekeken?

Tielemans (denkt na): “Er wordt veel van mij verwacht, dat weet ik. Maar dat stoort me niet: ik ben het nooit anders gewoon geweest. Als je op je 16de al in de eerste ploeg van Anderlecht speelt, gaat al die aandacht tot je dagelijkse routine behoren. Op dat vlak is er nooit veel veranderd. Ook nu niet: ik ben altijd met mensen op de foto gegaan en heb altijd handtekeningen uitgedeeld.”

Je voelt niet méér druk?

Tielemans: “Nee, ze is er gewoon. Ik ervaar druk ook als heel normaal én positief: het geeft me een boost om nog beter te worden. Voetbal is nog altijd dat spelletje waarmee ik me geweldig amuseer. Vooral als we winnen (lacht).”

Hoe blijf jij jezelf?

Tielemans: “Ik kán niet anders dan mezelf zijn. Uiteraard ben ik geëvolueerd. Dat kan ook niet anders: in vier jaar gebeurt er veel. Na die laatste titel met Anderlecht ben ik naar Monaco getransfereerd. Daar had ik, eerlijk gezegd, meer van verwacht. Het is het enige waarvan ik nu denk: dat had beter gekund.

“Maar ik zie nog altijd dezelfde Youri en daar ben ik blij om. Mij zul je niet gauw zien zweven, dat heb ik in mijn opvoeding meegekregen. Het klinkt misschien oubollig, maar ik ben een goeie jongen (lacht). Daar moet ik mijn ouders en de mensen rond mij heel hard voor danken. Wat er ook gebeurt, ik sta altijd meteen weer met de voeten op de grond. Dat moet ook: ik wil een voorbeeld zijn voor mijn kinderen.”

Heb jij jezelf nu op het niveau van Lukaku, Kevin De Bruyne en Eden Hazard getild?

Tielemans: “Zeker niet! Mij zul je nooit zoiets over mezelf horen zeggen. Ik was beslissend met mijn doelpunt in die FA Cup-finale, maar een week later grepen we naast een Champions League-ticket: dan begin je weer van nul. Ik probéér me zelfs niet op hun niveau te zetten, mijn enige drijfveer is de best mogelijke Youri te zijn. Of ik dan mijn voet naast de hunne mag zetten, laat ik over aan journalisten en analisten.”

Is je status bij de nationale ploeg veranderd?

Tielemans: “Dat misschien wel, ja. De voorbije twee jaar heb ik zo goed als altijd in de basis gestaan. Hopelijk trek ik die lijn nu door.”

Voor de verloren halve finale op het WK tegen Frankrijk zette Roberto Martínez je uit de ploeg. Zou je daar vandaag even makkelijk mee omgaan?

Tielemans: “Dat WK is ondertussen drie jaar geleden. Het was mijn eerste grote toernooi en ik was de jongste speler in de selectie. Dan stel je je bescheiden op. Bij mijn eerste invalbeurt gaf ik meteen een assist, iedereen zag dat ik er klaar voor was. Maar om dan al een plek op te eisen tussen al die grote spelers? Vergeet niet dat we een erg sterke ploeg hadden – en nog altijd hébben – met veel goede middenvelders. Oké, misschien ziet men mij ondertussen meer als basisspeler dan als invaller. Maar als de bondscoach andere keuzes maakt, moet ik me daarbij neerleggen. En klaarstaan wanneer hij me nodig heeft.”

Over jouw WK schreef Humo: ‘Tielemans blonk uit en liet er geen twijfel over bestaan wie over vier jaar in Qatar de patron van de nieuwe Rode Duivels zal zijn.’

Tielemans: “Wow, wat ’n mooie woorden: merci! Ik hoop dat je gelijk krijgt. Nu, dat WK ligt nog anderhalf jaar voor ons.”

EENZAME ERERONDE

Je zei het zelf al: op de laatste speeldag greep je met Leicester nog naast een Champions League-ticket. Overschaduwde dat het FA Cup-succes?

Tielemans: “De ontgoocheling was groot. Vooral omdat het op de laatste speeldag gebeurde en we het, net als vorig jaar, op de valreep niet haalden. Ik heb een week de tijd gehad om me erover te zetten. Dat is me gelukt, mede doordat ik van nature positief ingesteld ben. Na die week is de focus helemaal naar het EK verschoven. Andere competitie, andere ploeg, andere omgeving: dat helpt om het achter je te laten. Nu wil ik met de titel naar huis, aan andere scenario’s denk ik niet. Volgens mij maken we een grote kans.”

Je zag er geëmotioneerd uit na dat gemiste Champions League-ticket. Omdat het tot je doordrong dat je mogelijk je laatste wedstrijd voor Leicester gespeeld had?

Tielemans: “Daar heb ik, eerlijk waar, geen seconde aan gedacht. Mensen lezen van alles, en om de haverklap worden er nieuwe berichten de wereld ingestuurd – ik zie ze ook. Maar op dit ogenblik houdt me dat niet bezig.”

Opvallend was dat je het publiek achteraf ging groeten. Alléén.

Tielemans (lacht): “Wat ze daar niet van hebben gemaakt! Wil je het echte verhaal horen? Blijkbaar was er afgesproken om een ereronde te maken met de ploeg. Alleen: ik wist nergens van. Toen ik mijn ploegmaats naar binnen zag lopen, snapte ik er niets van – achteraf bleek dat ze verzamelen bliezen. Hoe jammer voor de supporters, dacht ik. Net nu ze weer in het stadion mochten en we de kans hadden hun iets terug te geven. Ik besloot om in mijn eentje voor hen te gaan applaudisseren. Maar alles berustte dus op een misverstand.”

Dit EK volgt op een loodzwaar seizoen. Veel spelers werd door hun clubs af en toe rust gegund: De Bruyne, bijvoorbeeld, speelde beduidend minder minuten voor Manchester City. Hoe heb jij het volgehouden?

Tielemans: “Hoe meer ik speel, hoe beter ik ben. Zo’n speler ben ik nu eenmaal. De trainer (Brendan Rodgers, red.) heeft dat goed aangevoeld. In de groepsfase van de Europa League heeft hij me een paar keer laten rusten, toen waren we al zeker van de kwalificatie. Verder heb ik vrijwel elke wedstrijd gespeeld.”

Wat een verschil met vorig seizoen: toen zat je in maart al door je beste krachten heen. Hoe kwam dat?

Tielemans: “Vlak voor de eerste lockdown liep het stroef. De trainer heeft me toen in alle eerlijkheid gezegd dat hij andere spelers een kans zou geven. Terecht: ik was dezelfde Youri niet meer. Op zo’n moment moet je jezelf ook in vraag durven te stellen. Dat heb ik gedaan. En kijk: na de lockdown was ik weer de oude.”

De lockdown kwam als geroepen.

Tielemans: “Toch wel, ja. Ik had tijd om na te denken over wat er beter moest. Wat ik moest doen om constanter te presteren, maar ook om mijn lichaam beter klaar te stomen. Als je dan het aantal wedstrijden ziet dat ik gespeeld heb: dat is niet min. En toch voel ik me nog keigoed, zowel fysiek als mentaal. Dat bewijst dat ik het goed heb aangepakt. Vooral ook omdat er zich geen dips meer hebben voorgedaan en ik op een constant niveau heb gepresteerd.”

Heb je iets aan je levensstijl veranderd?

Tielemans: “Helemaal niet: ik was al een familieman, en ben dat nog altijd. De kinderen zijn een verademing als ik thuiskom. Door hen kan ik het voetbal beter plaatsen. Thuis telt alleen mijn gezin en vergeet ik het voetbal. Dat gaat goed, ik ben een toegewijde vader. Enfin, dat hoop ik toch: de kinderen zijn in ieder geval blij als ze me zien (lacht).”

‘Die muurschildering was een complete verrassing. Pas toen ik het met eigen ogen zag, besefte ik hoe indrukwekkend het was.’ Beeld Twitter
‘Die muurschildering was een complete verrassing. Pas toen ik het met eigen ogen zag, besefte ik hoe indrukwekkend het was.’Beeld Twitter

GAT IN DE HAAG

Zeldzaam zijn de voetballers die vereeuwigd zijn op een muurschildering. Sinds kort siert Tielemans’ hemelsbrede beeltenis een gevel op een steenworp van het stadion waar hij groot werd: dat van Anderlecht. Een cadeau van Let’s Play, het door Peter Smeets – de man die hem al vele jaren begeleidt – opgerichte kantoor dat zijn belangen behartigt.

Tielemans: “Een complete verrassing! Peter had me niets gezegd. Ik zat nog in Engeland toen ik een video ontving van een vriend die in Anderlecht woont. Pas toen ik ze met mijn eigen ogen zag, besefte ik hoe groot die muur wel is. Indrukwekkend! Wie er voorbijkomt, kan er onmogelijk naast kijken. En dat op zo’n symbolische plek. Je ziet me met de vinger richting het stadion wijzen. Alsof ik wil zeggen: dáár is het allemaal begonnen.”

Peter Smeets: “Aanvankelijk was ik niet voor het idee gewonnen. Ik ken Youri: hij vertoeft graag in de luwte. Tot we weer eens samen op de luchthaven van Heathrow stonden en hij me een duw gaf en naar boven wees. Daar liep een grote ledreclame van de Premier League. Toen ik opkeek, kwam er net een actiebeeld van Youri voorbij. Ik keek opzij en zag de twinkeling in zijn ogen. Trots ook: ‘Dát heb ik bereikt!’ Op dat moment heb ik me bedacht: deze jongen verdient een hommage. Een teken van dank ook, voor zijn vertrouwen in ons. Dus ging ik op zoek naar een muur. Eerst in Tubeke...”

Tubeke?

Smeets: “Waar hij woont, ja.”

Met de fiets naar de training van de Rode Duivels!

Smeets: “Vanop de bovenste verdieping in het spelershotel kijkt hij volgens mij bij hem thuis binnen. Ik heb het hem al gezegd: maak een gat in de haag en ga stiekem bij je vrouw slapen (lacht).

“Bon, van Tubeke verlegden we onze zoektocht naar Neerpede. Vlak bij het trainingscentrum van Anderlecht bevindt zich een mooie muurschildering van Stromae. Wat verder hebben we onze muur gevonden. Het kunstwerk is een drieluik geworden, gebaseerd op foto’s die z’n papa ons heeft bezorgd. Je ziet een jonge Youri, Youri die naar het stadion wijst waar alles begon, en Youri die een hartje maakt: zijn gebaar om een doelpunt te vieren, én een symbool voor de familieman in hem.”

Youri, jij leerde Peter kennen als de man die bij Anderlecht het onderwijsproject Purple Talents uit de grond stampte. Hoe zou je jullie relatie omschrijven?

Tielemans: “Peter is als familie voor mij. Ik ken hem van toen ik een jaar of 11 was. Hij is degene die er, samen met Anderlecht, voor gezorgd heeft dat ik mijn school heb kunnen afmaken. Een makelaar zou ik hem niet noemen: Peter is vooral naast het voetbal belangrijk geweest.”

Smeets: “Ik ben peter van zijn oudste dochtertje. Als een speler je voor zoiets persoonlijks uitkiest, wil dat zeggen dat je iets voor hem hebt betekend.”

Je makelaar was Christophe Henrotay, met wie je kort voor het WK in Rusland brak. Toen na dat WK het ‘Propere handen’-schandaal losbrak, kwam ook hij in opspraak.

Tielemans: “Voor mij is dat een closed case. Ik kan er moeilijk iets over zeggen.”

Het lijkt wel een trend: spelers die breken met hun makelaar en zonder doorgaan. De Bruyne deed het, Lukaku ook.

Tielemans: “We praten er weleens over onder elkaar, maar ik weet niet of het een trend is.”

Vertrouw jij makkelijk mensen?

Tielemans: “Nee, en zeker niet als ik ze niet ken. Ik ben voortdurend op mijn hoede. Niet alleen door wat het leven me heeft geleerd: het maakt gewoon deel uit van mijn persoonlijkheid.”

Enig wantrouwen kan geen kwaad in de voetbalwereld.

Tielemans: “Niet alleen in de voetbalwereld, denk ik. Alleen heeft het voetbal een reputatie die het niet altijd verdient.”

Smeets: “Als er één wereld is waar je soms bang moet zijn voor je eigen schaduw, dan wel het voetbal. Met Romelu Lukaku moest ik daags voor zijn debuut tegen Standard nog iets gaan ophalen in het Westland Shopping Center, vlak bij het stadion. Ik zei hem: ‘Kijk nog maar eens goed rond, want dit is de laatste keer dat je hier ongestoord kunt binnenwandelen.’ Het voetbal loopt vol profiteurs. Hoe jonger je debuteert, hoe groter de tsunami die op je afkomt. Mensen vergeten hoe moeilijk het is daarmee om te gaan.”

Jij werkte samen met Henrotay. Ondanks de breuk speelde Youri een prima WK.

Smeets: “Ze woonden in Monaco in hetzelfde appartementsblok, ze waren buren. Mocht ik de zaken op de spits hebben gedreven, zou Youri daarvan het grootste slachtoffer zijn geweest. Youri zat met vragen, maar ik heb geprobeerd de druk bij hem weg te houden: ‘Jij staat voor een WK, dáár moet jouw focus liggen.’ Pas na het WK zijn we erop teruggekomen.”

Er lopen nog altijd wederzijdse rechtszaken tussen jou en Henrotay.

Smeets: “Het enige wat ik erover kan zeggen, is dit: bij zijn transfer naar Leicester hebben wij Youri laten zien wat hij kon verdienen, en wat wij eraan verdienden. Beide documenten heeft hij mee ondertekend. Dat is de transparantie die wij nastreven.”

'Het voetbal loopt vol profiteurs. Hoe jonger je debuteert, hoe groter de tsunami die op je afkomt’ Beeld Geert Van de Velde
'Het voetbal loopt vol profiteurs. Hoe jonger je debuteert, hoe groter de tsunami die op je afkomt’Beeld Geert Van de Velde

VANZELF VOLWASSEN

Van jou is de uitspraak: ‘Youri is een oud hoofd op een jong lichaam.’ Wat bedoel je daarmee?

Smeets: “Als leerling was hij een jongen als alle andere. Maar zodra hij op het veld stond, veranderde hij in een heuse persoonlijkheid. Bij de U17 droeg hij de kapiteinsband en noemden ze hem ‘capi’. Als Youri niet in de match zat, zag je dat hij daar meer dan andere spelers mee bezig was. Dan kwam hij als een totaal andere speler uit de kleedkamer voor de tweede helft. Soms zie ik het nog. En dan weet ik: hij stuurt zichzelf wel bij.

“Toen hij als 16-jarige bij de A-kern kwam, wist hij dat hij respect voor de aanvoerder en de oudere spelers diende te tonen. Hij wist perfect van wie hij afstand moest nemen en aan wie hij raad moest vragen. Youri lijkt een meegaande jongen, maar weet héél goed wat hij wil. Daarom ook krijgt niemand zijn vrouw te spreken: van dat stukje – zijn familie – moet iedereen afblijven. Daar trekt hij de grens.

“‘En, wat vind je ervan?’ vroeg ik hem na een week. ‘Ik denk dat ik het niveau aankan. Ze krijgen me hier niet meer weg’, antwoordde hij. Maar John van den Brom, de trainer die hem zijn eerste kansen had gegeven, was ook degene die hem na een slechte pass uit de ploeg zette. Dat was voor Youri een kantelmoment. Toen heeft hij ingezien dat als het fout loopt, het altijd zijn verantwoordelijkheid is. Dat het nooit de schuld van de trainer is, maar dat het aan hem is om te reageren en zich aan te passen. Dat is de volwassen Youri: hij luistert en blijft niet, zoals velen, steken in verontwaardiging.

“Hetzelfde overkwam hem bij Leicester, vlak voor de lockdown. Brendan Rodgers was pissed na een slechte bal toen hij inviel tegen Southampton en ze met 1-2 de boot ingingen.”

Eén slechte pass: was dat toen zijn probleem?

Smeets: “Dat niet alleen natuurlijk (lacht). Youri had ondertussen een tweede kindje. En iedereen die dat heeft meegemaakt, weet dat het ten koste van je nachtrust gaat. En als er iets uit den boze is bij een topsporter, is het dat wel: een verstoorde nachtrust leidt tot energieverlies. Toen Rodgers hem zo aanpakte, was dat voor Youri het signaal om nog meer gefocust te zijn. In België stak hij erboven uit, in Engeland zijn álle voetballers goed. Hij heeft toen een tandje bijgestoken. Het is niet altijd even makkelijk geweest tijdens de lockdown – zijn vrouw was soms in België met de kindjes, terwijl hij in Engeland achterbleef. Maar hij is er als een nieuw mens uit gekomen.”

Youri, heb je soms niet het gevoel dat je iets hebt overgeslagen in je leven?

Tielemans: “Helemaal niet. Ik weet dat ik matuur ben voor mijn leeftijd. En dat zeg ik zonder de minste pretentie: ik voel me niet beter dan iemand anders. Maar als je als 16-jarige in een kleedkamer als die van Anderlecht stapt, word je vanzelf volwassen. Anders red je het niet. Ik ging om met gasten van 30 jaar en ouder, waarvan de meesten al kinderen hadden. Hun gesprekken gingen daar vaak ook over. Uiteindelijk heeft dat me de zin gegeven om er ook jong aan te beginnen.

“Ik zou willen zeggen dat ik het leven leid waarvan ik altijd heb gedroomd. Maar dat is niet waar. Mijn eerste droom was om profvoetballer te worden. Daar is het al lang niet meer bij gebleven: ik sta verder dan ik ooit heb kunnen dromen. Mijn voetballeven is perfect, ik heb twee kinderen en een mooie vrouw: gelukkiger kan ik niet zijn.”

Helpt de zorg voor een gezin om ook op het veld verantwoordelijkheid op te nemen?

Tielemans: “Mijn positie op het veld vereist dat ik mijn verantwoordelijkheid opneem. Een middenvelder moet voortdurend praten, in beweging zijn, ploegmaats op sleeptouw nemen. Het is dus mijn jób. Maar het klopt wel dat het gewoon ook in mijn aard zit: daarom kost het mij zo weinig moeite.”

Smeets: “Youri heeft zich met zijn prestaties tussen de grootste Belgische spelers geposteerd. Hij is de lijm tussen de oude en de nieuwe generatie.”

‘Als 16-jarige ging ik bij Anderlecht om met dertigers die kinderen hadden. Dat heeft me de zin gegeven om er ook jong aan te beginnen.’ Beeld Geert Van de Velde
‘Als 16-jarige ging ik bij Anderlecht om met dertigers die kinderen hadden. Dat heeft me de zin gegeven om er ook jong aan te beginnen.’Beeld Geert Van de Velde

JUDOKA

Je afstandsschot is je handelsmerk, Youri. Waarom gebruik je het niet vaker?

Tielemans: “Ik zou wel willen. Maar ik krijg steeds minder ruimte om aan te leggen: er wordt zoveel geanalyseerd tegenwoordig, en alle clubs beschikken over zoveel data, dat iedereen mijn kwaliteiten tot in detail heeft ontleed. Vaak speel ik liever een ploegmaat aan, die zich in een betere positie voor doel bevindt. Maar goed, als ik af en toe toch eens kan aanleggen en de bal verdwijnt in de bovenhoek, ben ik content (lacht).”

Het lijkt soms of trainers het hun spelers verbieden. Gecombineerd moet er worden, en liefst tot in de zestien meter, waar de spits de bal alleen nog maar binnen te tikken heeft.

Tielemans: “Onze trainer bij Leicester hamert er nochtans op: wie een goede trap heeft, moet het erop wagen. Maar als je van alle kanten hoort roepen ‘Shoot!’ of ‘Don’t shoot!’ dan weet je ’t niet altijd. Trappen is een kwestie van gevoel: het moet spontaan gebeuren. De bondscoach begrijpt dat. Het enige wat hij verwacht bij een afstandsschot, is dat de aanvallers de bal volgen.”

Vanwaar komt de kracht in je benen?

Tielemans: “Ik ben van nature sterk gebouwd, maar heb als kind ook veel judo gedaan. Daar komt ook mijn stabiliteit van: ik sta stevig op mijn benen. Van Jean Kindermans (directeur jeugdopleiding bij Anderlecht, red.) heb ik geleerd hoe ik mijn lichaam moest positioneren zodat mijn trap nog krachtiger werd.”

Hadden je dochters nog goede raad voor je vertrek?

Tielemans: “De oudste wel, ja. Ze vroeg me om veel goals te maken, en een hartje te vormen voor haar.”

Wat heb je geantwoord?

Tielemans: “I promise, I will do that. Ze spreekt perfect Engels.”

Je vrouw leverde je netjes af in Tubeke, zagen we. Wat waren haar laatste woorden?

Tielemans: “‘Ik hoop dat de fotografen me niet hebben opgemerkt.’ Dat is dus grandioos mislukt (lacht). Nu, ze heeft nog iets anders gezegd ook natuurlijk. Maar dat ga ik niet aan jouw neus hangen (proest het uit).”

Kun jij je je eerste grote toernooi als kind nog herinneren?

Tielemans: “Dat was het WK van 2006 in Duitsland. Fantastisch parcours van Frankrijk, al liep het wel uit op een nederlaag in de finale tegen Italië. Óók een goede winnaar, trouwens.”

Naar wie keek je op?

Tielemans: “Zinédine Zidane. De allerbeste, zeker op dat WK. Jammer dat het zo is geëindigd (Zidane werd uitgesloten in die verloren finale, red.).”

Weet je dat ook België al in een EK-finale stond?

Tielemans (denkt na): “In 1978?”

1980.

Tielemans: “Lang geleden dus. Zullen we daar eens iets aan doen? (lacht)

Daar hou ik je aan. Succes!

© Humo

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234