Woensdag 03/03/2021

AchtergrondToby Aldweireld

Alderweireld treedt toe tot de ‘club van 100’

Toby Alderweireld. Beeld Photo News
Toby Alderweireld.Beeld Photo News

Drie wordt vier, in het clubje van 100. Na Jan Vertonghen, Axel Witsel en Eden Hazard, nu Toby Alderweireld (31). De stille kracht onder de Duivels. Het zal helaas zo’n feestje worden ook...

“Tot dinsdag? Ik zit aan 99. IJsland wordt mijn 100ste.” Op de terugweg naar de catacomben van Parken in Kopenhagen, glimlachte Alderweireld een laatste keer.

Elf jaar na zijn debuut voor de Rode Duivels, gaat Alderweireld dus de magische kaap van honderd interlands bereiken. Zou hij zich nog zijn ploegmaats van destijds herinneren? Die waarmee hij naar de Kirin Cup trok in Japan, onder toenmalig bondscoach Frank Vercauteren, om het (onder meer) tegen Chili op te nemen.

Omdat u het – net als wij – wellicht niet meer weet... De basiself die 29ste mei 2009: Stijnen; Swerts, Alderweireld, Vermaelen, Daems; Simons, Haroun, Martens, Pocognoli, Roelandts; Mujangi Bia. Van die selectie in 2009 is vandaag alleen nog Vermaelen Rode Duivel - Nainggolan en Dembélé zwaaiden onderweg af.

Zijn maatje Jan was de eerste die geschiedenis schreef. Twee jaar terug, net voor het WK in Rusland. Vertonghen kreeg toen, net voor de oefeninterland tegen Portugal, een ode in het Koning Boudewijnstadion. ‘Man of the Century’ stond te lezen in de spionkop, naast ‘Super-Jan’ en de bijhorende tekening. De traditionele ‘cap’ kreeg hij uit handen van mama Ria.

Een paar maanden later zag Axel Witsel, voor IJsland, vrouwlief Rafaella en oudste dochtertje Maï-Li het veld opkomen, om hem te fêteren. En bij Eden, in 2019 voor Kazachstan, was de hele familie Hazard er: papa, mama, Thorgan, Kylian en Ethan. Om nog te zwijgen van die 35.000 rode vlaggetjes in de tribunes met zijn gezicht op. Zo’n feest wordt het dinsdagavond niet.

Familieman

Nadat hij eigenlijk al in maart, tijdens het minitoernooi in Qatar, zijn jubileum had moeten vieren, zal de Heizel er straks desolaat uitzien. Grijs in plaats van rood, op wat spandoeken van sponsors na.

Wat heeft Toby Alderweireld eigenlijk misdaan, dat er telkens bij een huldiging wel iets is waardoor hij niet ten volle geëerd kan worden? Het volksfeest op de Grote Markt in Brussel, na het brons in Sint-Petersburg, was hem al ontnomen door een zware griep. Nu volgt interland nummer 100 in een coronaproof-stadion, zonder publiek en zonder zijn familie. Uitgerekend Alderweireld, de familieman, die eerder dit jaar nog zei: “Mijn gezinnetje is alles.”

Een vuistje van bondsvoorzitter Mehdi Bayat – mét mondmasker – kan hij krijgen. En een cap die ontsmet is, zoals de microfoons van de rechterhouders na elk interview, als UEFA het toelaat. Jammerlijk. Alderweireld verdient namelijk eens de egards te krijgen. Geruisloos zit hij vandaag aan 99 interlands, hij miste er amper zeven door kwaaltjes. En 95 keer daarvan stond hij in de basis.

“Jan is een speler die altijd een ‘7’ haalt, zelden uit zijn rol valt”, liet Alderweireld optekenen toen Vertonghen het record van Ceulemans evenaarde. Het is bij hem niet anders.

Bescheiden en nuchter

Alderweireld ontgoochelt nooit. Bereikt nooit de ondergrens. Altijd minstens een zesje. Telkens een van de laatste die je invult bij het spelersrapport. Omdat hij nooit echt opvalt, al zeker niet in de negatieve zin. Weet je wanneer je over Alderweireld praat? Als hij er eens niet bij is. Dan pas valt op wat voor een betrouwbare, belangrijke schakel hij is.

“We zijn niet alleen mooie voetballers, maar ook echte vechters”, analyseerde Alderweireld zaterdagavond, in Kopenhagen. Het is onder meer die overgave en dat professionalisme die van hem een van onze recordinternationals heeft gemaakt.

Zichzelf zal hij niet bewieroken. Daar is Alderweireld te bescheiden en nuchter voor. “Het is lastig om over mezelf te praten”, bekende hij twee jaar geleden, gevraagd naar hoe hij denkt dat België over hem spreekt. “Maar ik vind mij een degelijke voetballer, en dat is voor een verdediger nog altijd het voornaamste. Ik heb al zoveel caps, dan moet ik toch iets goed doen. Ach, België apprecieert mij wel, denk ik.”

“We zijn niet alleen mooie voetballers, maar ook echte vechters”

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234