Bacchanalen in de bergen

Willen of niet, we worden zwijnen tijdens de après-ski. Waarom toch?

Verhalen over bacchanalen vanuit en vanaf de bar

Wie skivakantie zegt, zeg après-ski. En wie nog après-ski kan zeggen, heeft niet genoeg gedronken en zou al lang met zijn skibotten op het rood-wit geruite tafellakentje moeten staan stampen op het refrein van een Duitstalig feestnummer. De vraag? Waarom doet die après-ski de mens zo ver afglijden van de beschaving?

Share

Ook ik heb in een duistere Schatzi-bar ooit bier in mijn keel laten gieten door een verklede Heidi

"Ik heb ooit aan een blote piemel gelikt die langs buiten tegen het raam gedrukt werd.” Een betere binnenkomer voor dit stuk bestaat er mijns inziens niet. “Met het vensterglas er dus tussen, en niet in erectie hoor. Gewoon. Slap. En klein. Vriestemperaturen hé.”

Alsof het dan wel oké is. Aan het woord is Kirsten, pseudoniem van een gelukkig getrouwde moeder van twee, achtendertig, gerespecteerd advocate. Elke winter trekt zij naar de bergen met de collega’s van een al even gerespecteerd advocatenkantoor.

nieuws

zine