Woensdag 24/07/2019

Portret Jordan Bardella

Wie is Jordan Bardella, de 23-jarige posterboy van Frans radicaal-rechts die president Macron versloeg?

De nipte nederlaag van de Franse president Emmanuel Macron bij de Europese verkiezingen is de verdienste van de 23-jarige lijsttrekker van Marine Le Pens Rassemblement National (RN), Jordan Bardella. Wie is deze militante posterboy van Frans radicaal-rechts?

“Ik sloot me aan bij het Front National voor Marine Le Pen – méér voor haar dan voor de partij.” Jordan Bardella was nog maar 16 toen hij voor het eerst verkiezingsaffiches begon te pappen voor haar FN, zoals het Rassemblement National (RN) toen nog heette.

Vandaag mag hij zich op de borst kloppen omdat hij als 23-jarige RN-lijsttrekker de partij van president Emmanuel Macron heeft verslagen én een prominente rol zal opnemen in de uiterst rechtse fractie van het EU-parlement. Bardella deed in Frankrijk wat Dries Van Langenhove in Vlaanderen deed voor het VB: jonge kiezers aantrekken.

Jongen van de banlieue

Bardella was voor Le Pens partij alleen al door zijn achtergrond de geknipte kandidaat. Als telg van Italiaanse migranten, opgevoed door een alleenstaande moeder, een onderwijsassistente die moeite had om de eindjes aan elkaar te knopen, groeide hij op in de Parijse voorstad Seine-Saint-Denis. 

Deze banlieue heeft het imago een ‘getto’ te zijn waar vooral veel kansarme Noord-Afrikaanse migranten van de eerste en tweede generatie wonen. Een ‘quartier chaud’ ook, waar er regelmatig confrontaties zijn tussen de Franse oproerpolitie CRS en straatbendes. Het uiterst rechtse FN was in Bardella’s buurt de enige partij die ‘blanke jongeren’ zoals hij aansprak, claimt hij.

Hoewel Bardella toen opviel door zijn korte haartooi, maakte hij nooit deel uit van de skinheads die nog rond het FN zwermden toen Marine Le Pens vader Jean-Marie gerechtelijk vervolgd werd omdat hij gaskamers een voetnoot in de geschiedenis noemde. 

Bardella profileerde zich als 17-jarige FN-militant op een klassiek politiek thema: onderwijs. Toen hij net zijn baccalauréat had gehaald met een sterke 16,6/20, wat hem kansen moest geven op hogere studies, maakte hij nieuws door president François Hollande met een Twitter-petitie aan te vallen op de verlaging van de studiebeurzen. Hij frequenteerde via zijn toenmalige vriendin al het bourgeoismilieu van Vincennes en studeerde even geografie aan de Sorbonne, een studie die hij opgaf voor de politiek.

Keurig in maatpak

Bardella viel op bij de partijtop, waar Marine Le Pen op zoek was naar ‘nette jongeren’ die het ranzige FN-imago moesten ombuigen. Hij werd achtereenvolgens FN-secretaris van Seine-Saint-Denis en regionaal verkozene voor het Ile-de-Paris. 

Bardella maakte daarna een steile opmars bij het FN. Hij leidde de jongerenbeweging toen ze door Le Pen herdoopt werd tot Génération Nation – dat uitgroeide tot een vliegwiel voor de pan-Europese extreemrechtse beweging Génération Identitaire. 

Le Pens posterboy zou ook als woordvoerder een doorslaggevende rol spelen in de rebranding van een partij, die niet meer vereenzelvigd wil worden met de knokploegen van weleer, wel met keurige jongens in maatpakken.

Waar je bij banlieue-jongeren zoals Bardella zou denken aan hiphop en rap over de brute voorstad geeft hij nu interviews waarin hij zegt dat zijn favoriete liedje Sa Jeunesse is van de Frans-Armeense charmezanger Charles Aznavour. 

Zijn verhaal gaat erin als zoete koek bij de oudere FN-kiezers die aanslaan op Le Pens nostalgische pleidooi voor een herstel van het traditionele Frankrijk met conservatieve christelijke waarden. Bardella kant zich zelf tegen het homohuwelijk. Maar in een recent interview met Politico liet hij zich ontvallen dat hij in zijn vrije tijd het liefst de Netflix-series Narcos en La Casa de Papel bekijkt – hij noemt geen Franse tv-series.

Geen koorknaap in Brussel

De vraag is nu welke rol Bardella zal spelen in het Europees Parlement, waar hij terechtkomt in een bonte coalitie van uiterst rechtse groepen – van Vlaams Belang tot Matteo Salvini’s Lega, het Oostenrijkse FPÖ en het Duitse Alternative für Deutschland.

In zijn campagne profileerde Bardella zich met een pleidooi dat ook bij VS-president Donald Trump te horen is: economisch protectionisme. Zo verzet hij zich tegen de EU-technocratie die lokale ‘produits de terroir’ benadeelt en multinationale postorderbedrijven bevoordeelt. In de voorbije weken ging hij daarom op campagne bij wijn- en cognacboeren. “Traditionele ambachten worden niet meer gewaardeerd”, orakelde Bardella daar. Hij noemde de EU een “zombie, een verlammer van het leven” door de vele regeltjes die Brussel oplegt.

In tegenstelling tot vroeger pleit het RN van Marine Le Pen niet meer voor een ‘frexit’ uit de eurozone en de EU, maar eerder voor een ‘mars door de instellingen’, waarbij het de EU van binnenuit wil veranderen.

Dat betekent niet dat Bardella in Brussel een keurige koorknaap zal zijn. Net zoals zijn identitaire spitsbroeders verspreidt hij via sociale media voortdurend overdreven angstbeelden over migratie. Tegenover BFMTV claimde Bardella dat Franse wijken zoals de zijne “bedreigd worden door een demografische bom uit Afrika”. 

Daarmee sluit hij nauw aan bij de complottheorie van ‘de grote vervanging’ (van de blanke bevolking door minderheden), die ook als motivatie werd gebruikt door de massamoordenaar van meer dan 50 moslims in het Nieuw-Zeelandse Christchurch op 15 maart. 

Marine Le Pen veroordeelde die aanslag, Bardella niet. Gevraagd naar een reactie zei hij: “Frankrijk zag sinds 2015 260 Fransen sterven door islamistische aanslagen. Dat is mijn enige antwoord.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden