Vrijdag 10/07/2020

Intercommunales

Ook partijen zelf worden rijker van mandaten

Nakaarten na het kopstukkendebat in de Gentse Vooruit met voorzitters Meyrem Almaci (Groen), Gwendolyn Rutten (Open Vld), John Crombez (sp.a), Bart De Wever (N-VA) en Wouter Beke (CD&V).Beeld Wouter Van Vooren

Niet alleen de politici, ook de partijen worden rijker van het hoge aantal betaalde mandaten. Een deel van het geld dat mandatarissen verdienen, zowel voor hun gewone werk in het parlement als in bijvoorbeeld een intercommunale, moet doorgestort worden. Uit een rondvraag van Het Laatste Nieuws blijkt dat de nationale partijkassen via die weg bijna 2 miljoen euro per jaar ophalen.

Uw belastinggeld en het geld van uw energie-, water- en afvalfactuur legt soms een lange weg af. Via de intercommunales belandt het bij schepenen, burgemeesters en parlementsleden en via hen komt het in de partijkas terecht. Zowel lokaal als nationaal strijken de partijen op die manier een aardig bedrag op. De wildgroei aan intercommunales en mandaten levert hen op die manier een voordeel op.

Het verdeelsysteem is vrij eenvoudig. Alle partijen leggen hun mandatarissen een verplichting op als ze in een intercommunale zetelen: ze moeten een deeltje van hun zitpenningen en vergoedingen doorstorten naar de partij. Bij de meeste partijen gaat het over een percentage tussen 5 en 10 procent, maar er zijn ook extreme gevallen. Bij PVDA moet een politicus bijvoorbeeld 100 procent van zijn vergoeding afgeven, terwijl men bij Open Vld de lokale afdelingen zelf laat bepalen welk percentage ze opvragen. Dat mag dus ook 0 procent zijn.

Lokale politici storten hun centen doorgaans in de lokale of gewestelijke partijkas en parlementsleden doen dat in de nationale. Ook voor ministers en EU-Parlementsleden gelden die regels. Alle partijen hanteren een eigen logica, maar feit is dat ze allemaal een stuk van het geld uit intercommunales en politieke lonen afromen.

Buikriem aanhalen

Op die manier stroomde er in 2015 minstens 1,8 miljoen euro naar de nationale partijkassen. Een stevig bedrag, maar voor de werking van die nationale afdelingen stellen de bedragen die ze innen via hun mandatarissen niet zó veel voor. Voor N-VA gaat het bijvoorbeeld slechts om 4,8 procent van alle inkomsten, voor Open Vld gaat het om nog geen 1 procent. Alleen bij PVDA, dat een zeer strikt beleid voert, gaat het om een vijfde van de werkingsmiddelen.

Waar alle partijen het echter wel zullen voelen mocht er gesnoeid worden in de intercommunales, is op lokaal en gewestelijk niveau. De globale winst in de lokale partijkassen is bijna niet te achterhalen, onder meer omdat sommige partijen hun afdelingen zelf laten beslissen wat ze innen. Maar als u weet dat de percentages schommelen tussen 5 en 10 procent en dat er in de belangrijkste intercommunales alleen al meer dan 2.000 betaalde postjes verdeeld zijn, dan beseft u dat er ook lokaal nog eens honderdduizenden euro's hun weg vinden naar partijkassen.

Voor die afdelingen is dat geld in sommige gevallen een zeer welkom extraatje. Ze financieren er immers de lokale verkiezingscampagnes mee. Op nationaal niveau worden de budgetten gebruikt voor mediacampagnes, maar ook voor de loonkosten van studiediensten, woordvoerders en parlementaire medewerkers.

Als men het oprecht meent met het inperken van de mandaten en de vergoedingen, dan dreigen alle partijen de buikriem te moeten aanhalen. Tenzij ze alternatieve wegen vinden om de geldstromen intact te houden.

PartijfinancieringBeeld De Morgen
Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234