Woensdag 29/01/2020

Groot onderhoud

Noël Slangen: "De N-VA is eigenlijk een schaap in wolfsvacht"

Beeld Karel Duerinckx

Noël Slangen werkte als communicatie-expert voor onder meer Jean-Luc Dehaene, Guy Verhofstadt én Steve Stevaert. Vandaag is hij een vrij man en kan hij zijn ongezouten visie geven op de politiek. En op het armoedeprobleem, dat hij zelf aan den lijve heeft ondervonden. "Ik ben een statistische afwijking."

"Neen”, zegt Noël Slangen. “Ik heb geen enkele relatie meer met Open Vld. En ik werk ook niet meer voor andere partijen of politici; ik geef sinds 2005 geen communicatie-advies meer. Dat heeft het voordeel dat mijn vrijheid van meningsuiting nooit zo groot was.”

Zijn laatste politieke wapenfeit was een ministerschap dat hij op een haar na miste – in 2014 was hij even in de running om toe te treden tot de Vlaamse regering. Het werd uiteindelijk niets. “Toen heb ik geleerd dat wijlen Jean-Luc Dehaene gelijk had toen hij zei dat je in de politiek geen vrienden kunt maken”, zegt Slangen. “Ik ga geen namen noemen, maar toen bleek dat ik bijna minister was, werden in een mum van tijd oude vrienden nieuwe vijanden in de partij.”

Slangen is ondernemer. Hij doet in commercieel vastgoed, zit mee in de digitale start-up Musebooks, “die het museumboek van de toekomst” maakt, coacht CEO’s en begeleidt bedrijven bij veranderingsprocessen. Maar hij is en blijft ook en vooral een bevoorrecht en doorgewinterd waarnemer van het politieke bedrijf.

Wie is Noël Slangen?

* geboren in Hasselt in januari 1965

* gaf jarenlang communicatie­advies, onder meer aan politici

* verkocht in 2013 zijn communicatie­bedrijven Groep C en Connect

* ondernemer in verschillende sectoren

* coacht alleen nog CEO’s en bedrijven in transformatie

* heeft columns in De Standaard en Het Belang van Limburg

Als voormalig spindoctor zullen velen hem blijven associëren met de paarse regeringen van Guy Verhofstadt, begin deze eeuw. Maar jaren daarvoor was hij ook de man die Jean-Luc Dehaene naar een verkiezingsoverwinning loodste met de legendarische slogan ‘De tocht is moeilijk, de gids is ervaren’.

En ook met de socialistische partij heeft hij ervaring – hij werkte voor wijlen Steve Stevaert.

We zitten op zijn terras aan de rand van Hasselt om eens grondig door te bomen over het politieke landschap op één jaar van de federale verkiezingen. We beginnen aan de top van de politieke voedselpiramide.

Vergelijk Bart De Wever eens met Dehaene, Verhofstadt en Stevaert?

Noël Slangen: “De Wever heeft het communicatietalent van Stevaert, de gedrevenheid van Verhofstadt, maar niet het staatsmanschap van Dehaene. Net zoals bij Stevaert gaat het vergaren van de macht vooraf aan de vraag wat hij met die macht gaat doen. Om die macht te vergaren moet de communicatie almaar straffer worden, met als gevolg dat hij verslaafd wordt aan succes. En zoals Verhofstadt staat De Wever altijd scherp. Het verschil is dat Verhofstadt er wel in slaagde om zijn coalitiepartners te verenigen.”

Is dat zo? Onder Verhofstadt regeerde toch de opendebatcultuur?

“De partijen van de meerderheid maakten voor de buitenwereld duidelijk waar ze van elkaar verschilden, ja. Maar intern zaten ze uiteindelijk wel op één lijn. En finaal hadden die mensen elkaar ook wel graag, ze werkten in een goede verstandhouding. Dat kun je van deze federale regering niet echt zeggen.”

Waarom was Dehaene een staatsman?

“Wat mij aan hem frappeerde, was dat hij verkiezingen nooit zag als een doel op zich, maar als een middel om dingen te realiseren waar mensen op dat moment nog niet van wakker lagen: denk aan de invoering van de euro, de sanering van de begroting, de plannen voor de tgv. Louis Tobback wilde daar destijds nog gaan voorliggen, voor die tgv-lijn, maar beeld u eens in dat we die vandaag niet hadden.”

Hoe kijkt u naar de manier waarop er over de N-VA geschreven wordt? Volgens sommigen wordt die partij gespaard door de pers, volgens de partijtoppers zelf wordt de partij veeleer gebasht.

“Ik ga ervan uit dat de waarheid in het midden ligt. De N-VA is gevoeliger voor aanvallen en reageert harder op kritiek. In tegenstelling tot de sp.a, die minstens even hard wordt aangepakt. Het verschil is dat de N-VA anti-establishment wil zijn en de media bij het establishment horen. Voor socialisten is dat moeilijker, omdat ze lang gevochten hebben om bij het establishment te mogen horen. Nu zijn ze als het ware te gast op het feestje en willen ze niet moeilijk doen. Je ziet dus een andere reactie op hetzelfde gegeven. Maar ik denk wel dat er wat N-VA betreft ook autocensuur heerst bij sommige journalisten.”

Hoezo?

“Ik denk dat sommige journalisten weleens op de rem gaan staan om bepaalde vragen te stellen of dingen aan de kaak te stellen die met N-VA te maken hebben.”

Omdat ze geïntimideerd zijn door macht?

“Ja. En ook omdat media geen opiniemakers zijn, maar de opinie weerspiegelen waarvan ze vermoeden dat die bij hun publiek leeft. Dat is altijd zo geweest. Ook Verhofstadt en Stevaert hebben die staat van gratie gekend. Dat is van alle tijden, van alle stromingen.”

De pers pakt een politicus pas als hij op de grond ligt.

“Als hij in een neerwaartse spiraal zit. Die staat van gratie heeft ook andere gevolgen: als twee politici identiek hetzelfde doen, zal men het bij de ene strategisch geniaal vinden en bij de andere een hopeloze mislukking. En dat heeft alleen te maken met die positieve of negatieve spiraal waarin een politicus zit.”

Daarom moest socialist Tom Balthazar tijdens het graaidebat in Gent ontslag nemen en kon N-VA’er Koen Kennis in Antwerpen rustig blijven zitten.

“Dat was daar een goed voorbeeld van. Al moet je ook rekening houden met het feit dat socialisten gevoeliger zijn voor verhalen over graaien. Zoals een Amerikaanse politicus die met de Bijbel zwaait harder zal worden aangepakt als hij met de broek op de enkels wordt betrapt.”

Is de sp.a al bekomen van Steve Stevaert? Na hem ging het alleen maar bergaf.

“De vraag is of Steve Stevaert geen vorm van electorale doping was die maar een beperkte tijd heeft gewerkt. De socialisten hebben het overal in Europa al decennia erg moeilijk. En na de bankencrisis heeft de kiezer gezien dat ook de sp.a daar geen antwoord op heeft. Ook het solidariteitsverhaal is door de globalisering onderuitgehaald. De mensen met wie socialisten vandaag solidair zouden moeten zijn, zijn net diegenen met wie men helemaal niet solidair wíl zijn.”

De nieuwe proletariërs.

“Dat zijn de buitenlanders, de vluchtelingen, de mensen zonder papieren. Het socialisme in Europa heeft goed gewerkt zolang het ging over solidariteit met mensen waarin de kiezer zich herkende. Men was vooral solidair met zichzelf. Maar vanaf het moment dat een nieuwe onderklasse zichtbaar werd, is de bodem uit dat solidariteitsverhaal geslagen.”

Wat moet de sp.a dan doen?

“Zich afvragen waarvoor ze nog willen staan, en daar consequent naar handelen. Het probleem voor de sp.a is natuurlijk ook dat haar vertegenwoordigers, op Meryame Kitir na, allemaal loftuniversitairen zijn die zich niet kunnen voorstellen wat het betekent om aan de lopende band te staan of om de energiefactuur niet te kunnen betalen.”

Bij de PVDA weten ze dat wel. Daar verdienen mandatarissen een gewoon salaris van pakweg 1.600 netto per maand.

“Ja, maar de vraag is hoe groot de markt is voor partijen die zich richten op de onderste vijf procent. Mensen in armoede hebben de neiging om ofwel tegen hun eigenbelang te stemmen ofwel niet te gaan stemmen. Voor de meeste anderen is de inkomenskloof in ons land vrij beperkt. België is een redelijk egalitair land.”

Dan zal de PVDA nooit doorbreken?

“In Wallonië maakt die partij meer kans. Omdat de sociale situatie er minder goed is dan in Vlaanderen, en omdat de basisstroming van het socialisme er krachtiger is, waardoor de grond voor de PVDA vruchtbaarder is. In Vlaanderen zie ik de PVDA niet doorbreken, nee. De Vlaming houdt over het algemeen ook niet van extremen.”

Euh, haalde het Vlaams Blok in 2004 geen kwart van de stemmen?

“Men koos toen niet voor het extremisme van de oplossingen van die partij, men stemde voor die partij vanwege het succesvolle vijandbeeld. Ik denk dat veel kiezers van het Vlaams Blok zelf wel wisten en misschien zelfs hoopten dat die partij nooit aan de macht zou komen.”

U vindt, dat is bekend, dat de andere partijen ook met PVDA geen coalities zouden mogen vormen, net zoals ze dat niet zullen doen met Vlaams Belang.

“Voor mij overschrijden die partijen allebei een rode lijn. Ik verbaas mij er altijd over dat veel progressieve Vlamingen niet even streng zijn voor PVDA als voor Vlaams Belang.”

Het partijprogramma druist niet in tegen de rechten van de mens.

“Is dat zo? De PVDA is geen racistische partij, dat is juist, maar ik denk dat we snel op de rechten van de mens zouden stoten als haar programma werd uitgevoerd. In wezen is het een partij die verkiezingen ziet als een opstap naar de heerschappij van het volk. En we weten allemaal wat dat betekent.”

Is de partij niet vernieuwd?

“Er is een grondige schoonmaak geweest de voorbije jaren. Teksten van internationale congressen zijn van de website verdwenen. Ik kan mij voorstellen dat veel militanten van de PVDA zich daar niet bewust van zijn en een oprecht engagement hebben. Maar de schoonmaak gaat nog niet ver genoeg. Dat hebben we ook gezien bij Vlaams Belang: een fase van properheid is vaak alleen maar een strategische keuze.”

Hoe bedoelt u?

“Vlaams Belang heeft een fase gekend waarin ze fatsoenlijk wilde zijn. Maar sinds N-VA het democratisch rechtse veld bezet, is die fase voorbij. Vlaams Belang is zelden zo ranzig geweest als vandaag. We nemen het minder waar, ze krijgen minder vaak een megafoon, omdat we hen niet meer als relevant ervaren. Maar dat kan voorbarig zijn. Wat ik wel goed vind, is dat rechtse partijen duidelijk afstand blijven nemen van Vlaams Belang. Waren linkse partijen maar even consequent in hun houding tegen PVDA.”

Noël Slangen: "Theo Francken doet wat hij moet doen, zoals een tandarts, maar je hebt het gevoel dat hij er iets te veel plezier in schept als hij moet boren.’" Beeld Karel Duerinckx

Is de N-VA een soort Vlaams Belang light?

“Nee. Ik heb vrienden die zeggen dat ze geen enkel verschil meer zien, maar dat is ongelooflijke onzin. Alleen Theo Francken zou mij daaraan kunnen doen twijfelen, als hij zo blijft doorgaan met zijn tweets. Maar verder zie ik een fundamenteel verschil tussen Vlaams Belang en N-VA.”

Verhardt het N-VA-discours niet?

“Wat ik zorgwekkend vind, is als er een vijandbeeld van de islam wordt gecreëerd. Dat is een monster van Frankenstein dat men op den duur niet meer onder controle heeft. Ik kan mij voorstellen dat perfecte democraten beginnen met een discours dat ertoe leidt dat ze op een bepaald punt ongemerkt geen perfecte democraten meer zijn. Dat is een risico, maar nogmaals: op de tweets van Francken na zie ik dat niet. En in het beleid van Francken zie ik dat zeker niet. Het doet mij denken aan de zwartepietendiscussie.”

Hoe bedoelt u?

“Wel, vanuit Antwerpen werd het meest verontwaardigd gereageerd op het feit dat Zwarte Piet moest evolueren. Burgemeester Bart De Wever vond dat flauwekul. Maar wat bleek: Antwerpen was de eerste stad met roetpieten.”

Is het niet raar dat De Wever daarmee wegkomt? Dat soort inconsequenties zijn toch hemeltergend.

“Eerlijk gezegd heb ik meer moeite met een politicus die het omgekeerde doet. Dat is het probleem van de PVDA: in hun retoriek staan ze open, in de realiteit veel minder. Dat is gevaarlijker. Dat zien we in zo veel communistische landen: ze communiceren niet wat ze allemaal doen. Bart De Wever kan ik die inconsequentie vergeven, omdat zijn beleid verbredender en pragmatischer is dan zijn discours. Hij is geen wolf in schaapsvacht.”

Is hij misschien het omgekeerde?

“Dat geldt voor de hele partij. De N-VA is eigenlijk een schaap in wolfsvacht. En ik bedoel ‘schaap’ niet pejoratief. Ik begrijp ook de mensen niet die moord en brand schreeuwen over het beleid in Antwerpen. Ik zie niet veel verschil tussen het beleid van De Wever vandaag en dat van Patrick Janssens vroeger. Nogmaals: ook bij Francken is het probleem vooral de retoriek.”

Ook als kinderen worden opgesloten en als teruggestuurde Sudanezen worden gefolterd?

“Kijk eens naar wat vorige regeringen allemaal deden op dat departement. Denkt u dat er zoveel verschil is? Nee, hoor. Het enige verschil is dat Francken er graag mee uitpakt. Ik heb het eens vergeleken met een tandarts: Francken doet wat hij moet doen, zoals een tandarts, maar je hebt het gevoel dat hij er iets te veel plezier in schept als hij moet boren. Ik vind daden veel belangrijker dan perceptie en retoriek.”

Kan retoriek niet gevaarlijk zijn?

“Zeker. We moeten opletten dat er geen haat ontstaat tussen bevolkingsgroepen die niet meer beheersbaar is. Ik ben Limburger, ik ken veel moslims persoonlijk en die angst hoor ik weleens. Daarom is er wel één punt waarop het N-VA-beleid wél tekortschiet: Vlaams minister Liesbeth Homans weigert moskeeën te erkennen. Terwijl we weten dat dat de beste manier is om radicalisering tegen te gaan.”

U vond het altijd goed om het Vlaams Blok/Belang van het beleid uit te sluiten. De theorie dat die partij kon worden ‘verbrand’ door ze mee te laten besturen, vond u altijd onzin.

“Inderdaad. En ondertussen is het proefondervindelijk bewezen dat het zo niet werkt. Wouter Beke en CD&V dachten ook dat ze het succes van N-VA konden stoppen door die partij te verbranden in een regering. En dat lukt niet.”

Waarom lukt dat niet?

“De vraag is altijd in welke mate een partij wordt geassocieerd met het beleid van de regering en of de kiezer vindt dat zijn partij haar woord gebroken heeft. En de ene kiezer is al strenger dan de andere. Liberale kiezers zijn bijvoorbeeld bijzonder streng: er kan nooit genoeg belastingverlaging zijn. De kiezers van N-VA, en ook van Groen, hebben een andere relatie met hun partij. Zij putten hun identiteit voor een stuk uit hun partij. Bij hen gaat het niet alleen om een politieke keuze, maar om een manier van denken en van leven.”

En daarom krijgt de partij meer krediet?

“De kiezers van N-VA en Groen geven met hun stem niet zozeer iemand de sleutel om het land te besturen, ze worden als het ware lid van een club. Daarom kan de N-VA nu regeren zonder te worden afgestraft voor de dingen die niet lukken.”

Hebben Groen en N-VA ook niet duidelijk positie gekozen op de breuklijn van het identiteitsdebat, terwijl de traditionele partijen op dat punt hopeloos zwalpen?

“Dat is zo. De andere partijen blazen voortdurend warm en koud, ze zijn er niet in geslaagd om een duidelijke lijn te kiezen. En als je geen lijn kiest, kom je jezelf constant tegen. Vandaag hebben zowel Open Vld als sp.a en CD&V als het ware verschillende vleugels op de identiteitsas. Al spreek ik liever over het verschil tussen web-mensen en wall-mensen.”

Leg eens uit?

“Web-mensen staan open voor de wereld en voor diversiteit, en voelen zich goed in de moderne stad. Wall-mensen willen een muur rond hun eigen wereldje bouwen en zijn nostalgisch naar het verleden, naar de periode voor de globalisering. Die twee groepen vind je in elke traditionele partij.”

Terwijl Groen duidelijk een web-partij is en N-VA een wall-partij?

“Inderdaad.”

Bij Open Vld was die kloof onlangs nog heel zichtbaar. In Mechelen wil Bart Somers mensen die hem geen hand geven wel in de echt verbinden, in Brussel zegt zijn partijgenote Els Ampe dat ze dat niet wil doen. U kent die partij erg goed. Is Somers representatief voor zijn partij?

“Nee, hij is eerder de uitzondering. Bij de liberalen moet je, net zoals bij de socialisten, ook nog rekening houden met de streng vrijzinnige vleugel, die niet zozeer anti-islam is, maar anti-godsdienst in het algemeen.”

Zou Open Vld kunnen groeien als ze kiest voor de lijn-Somers?

“Als je ziet hoe populair Somers in Mechelen is, kun je die vraag alleen maar bevestigend beantwoorden. Somers bewijst in zijn stad overigens ook dat blauw en groen een gemakkelijke combinatie vormen.”

Omdat hij wat diversiteit betreft op de lijn van Groen zit?

“Dat heeft ermee te maken. Maar eigenlijk lijken groenen en liberalen meer op elkaar dan de meeste mensen denken. Meer dan socialisten en groenen op elkaar lijken. Als er interne kritiek is tijdens een partijvergadering, is die voor socialisten mislukt. Bij groenen en liberalen is een vergadering mislukt als er géén kritiek is.”

Noël Slangen: "De kiezers van N-VA en Groen geven met hun stem niet zozeer iemand de sleutel om het land te besturen, ze worden als het ware lid van een club." Beeld Karel Duerinckx

Toch denken velen nog altijd dat sp.a en Groen ooit moeten fuseren.

“Een harde kern van progressieve intellectuelen vindt dat, omdat die twee partijen in hun hoofd bij elkaar horen. Maar bij veel mensen is dat niet zo. Er zijn mensen in wier hoofd N-VA en Groen bij elkaar horen. Of Groen en CD&V, omdat die twee partijen allebei hun wortels hebben in het middenveld en de georganiseerde jeugdbeweging. Als Groen blijft groeien, zou het de rol van de vroegere CVP kunnen overnemen.”

Zit CD&V niet gewrongen in deze regering?

“Het probleem voor CD&V is dat ze zwaar hebben ingezet op een regeling voor de Arco-coöperanten. Daar hebben ze al verschillende keren de prijs voor moeten betalen in deze regering. En die regeling hebben ze nog altijd niet. Alsof ze hun cadeautje al hebben uitgepakt, en er toch nog altijd niets in zit. Dat is niet slim geweest. Het probleem is nu bovendien dat die coöperanten toch maar 40 procent van hun geld zullen terugzien. Arco is een shitdossier dat CD&V helemaal vleugellam maakt.”

Wat had CD&V moeten doen?

“CD&V had zelf niet moeten beloven dat ze het zouden regelen. Want daarmee hebben ze een verwachting gecreëerd die ze niet kunnen inlossen. Integendeel, als mensen maar 40 procent van hun geld terugkrijgen, zullen ze dat CD&V kwalijk nemen. CD&V had de verantwoordelijkheid moeten leggen bij Beweging.net. Dat zouden kiezers beter hebben aanvaard. Of ze had éérst een oplossing moeten bedenken en dan pas communiceren.”

Hoe kijkt u naar het pensioendebat?

“Dat vind ik dramatisch. Er komt een dag dat we aan deze jaren zullen terugdenken, en dat zal geen vrolijke herinnering zijn. Er is geen enkele partij die in dit debat echt op het vertrouwen van de kiezer kan rekenen. De meeste mensen denken dat de politici het ook niet meer weten, en ze zouden verdomd wel eens gelijk kunnen hebben.”

Is dat niet mee de verantwoordelijkheid van paars, toen het geld door ramen en deuren naar buiten werd gegooid?

“Als je kijkt naar begroting en schuldgraad, heeft paars het goed gedaan. Maar paars was geen socio-economisch succes, dat klopt. Het zogenaamde Zilverfonds was een spook dat nooit heeft bestaan. En vooral de staatshervorming heeft toen de federale overheid geld gekost. Daarom heeft men in Vlaanderen vandaag geld om boswandelingen te financieren, terwijl de basistaken van de federale overheid onder druk staan.”

Hoe kunnen onze pensioenen gered worden?

“Ik heb al vaak bedrijven begeleid bij een herstructurering en daaruit heb ik geleerd dat mensen alleen maar pijn aanvaarden als daar perspectief tegenover staat. De regering zou de verhoging van de pensioenleeftijd kunnen doorduwen als ze één derde van de opbrengst gebruikt voor de verhoging van de pensioenen. Want de boodschap dat iedereen langer moet werken komt slecht aan in een land met de laagste pensioenen van de ons omringende landen.”

Wordt dat niet gecompenseerd door het hoogste huizenbezit?

“Ja, maar niet iedereen heeft een huis. België is een tamelijk egalitair land met een kleine inkomenskloof, maar toch slagen we erin om de kloof met de onderste laag te vergroten, onder meer door huizenbezit te subsidiëren. Wie geen huis heeft, betaalt mee voor wie dat wel heeft.”

Het klassieke mattheuseffect: aan wie heeft, zal gegeven worden; van wie niet heeft, zal wat hij heeft nog worden afgenomen.

“Precies. Dat effect speelt op heel veel vlakken. Elke oude oma die in een appartementje woont, betaalt mee voor het groenafval van wie een tuin heeft van een paar aren groot.”

Zie ook: de subsidies voor zonnepanelen en elektrische wagens.

“Inderdaad. Bij ons wil de overheid per se beslissen waar wij ons geld aan uitgeven. De overheid wil dat we een huis kopen, en een elektrische auto, en zonnepanelen. Daarvoor geeft ze subsidies. Maar dat geld komt wel ergens vandaan. De armen betalen mee voor de luxe van de rijken.”

U bent zelf in armoede opgegroeid.

“Daarom engageer ik mij ook voor dat probleem. Ik zit onder meer in het bestuurscomité van het Kinderarmoedefonds van de Koning Boudewijnstichting. Daarom stoor ik mij zo aan dat mattheuseffect. Net zoals ik mij stoor aan zowel de rechtse als de linkse vooroordelen over mensen in armoede.”

Welke denkfout maakt rechts?

“Rechts denkt dat armen mensen zijn die hun kansen niet grijpen. Maar dat klopt niet. Ik wil geen rolmodel zijn, wat sommigen wel vinden: als Slangen het kon, moet iedereen het kunnen. Ik ben een statistische afwijking. Ik had hier normaal gesproken niet kunnen zitten. Ik ben bij wijze van spreken de man die tot zijn negentigste heeft gerookt en toch geen kanker heeft gekregen.”

Wat is uw advies?

“Dat we ons moeten concentreren op de eerste levensjaren, die zijn cruciaal. Een kind van hoogopgeleide ouders heeft op zijn vierde al 42 miljoen woorden gehoord. Een kind van arme ouders maar 12 miljoen. En dat arme kind hoort dan nog vooral negatieve woorden: ‘Stop’, ‘Hou op’, ‘Ellendig jong!’ – u kunt zich voorstellen dat zulke kinderen niet met goede moed aan het leven beginnen. Hun ontwikkeling loopt tegen hun vierde levensjaar al zodanig achter, dat het verschil zelden in te halen valt.”

Verplicht naar de kleuterschool, dan maar?

“Helemaal eens. Maar het leefloon verminderen van ouders die hun kinderen niet naar de kleuterschool sturen, is geen goed idee. Mensen die hun kind niet naar de kleuterschool sturen, denken dat het kind beter af is bij de moeder. Die zouden beschaamd zijn als ze hun kind toch naar school zouden sturen in ruil voor geld. We kunnen beter de leerplicht gewoon verlagen naar drie jaar.”

Welke denkfout maakt links over armoede?

“Dat het volstaat om de uitkeringen op te trekken. Terwijl het vooral over isolement gaat. Over schaamte ook. Waarom hebben arme mensen een smartphone? Omdat ze erbij willen horen. Het zelfbeeld van mensen in armoede is vaak een groter probleem dan geldgebrek. En links tast dat beeld nog verder aan.”

Hoe dan wel?

“Door paternalisme. Links denkt dat het een moreel goede daad stelt door mensen in armoede te willen helpen. Terwijl dat met goedheid niets te maken heeft. Iedereen heeft recht op gelijke kansen, daarvoor betalen wij belastingen. Ik kan mij daar enorm boos over maken.”

Geef het beleid eens drie vuistregels.

“Investeer in sociale woningen, want private huurwoningen worden te duur, omdat ze aan te veel normen moeten beantwoorden. Doe de energiefactuur dalen, door de eerste schijf belastingvrij te maken. Dat zou al veel stress wegnemen bij veel mensen. Verlaag de leerplicht naar drie jaar, investeer in persoonlijke begeleiding voor ouders die hun kind geïsoleerd opvoeden. En schaf het huiswerk af.”

Dat was ooit een socialistisch idee in Gent.

“En een goed idee. De thuissituatie is te verschillend. Dat ontneemt kinderen gelijke kansen. Als de juf vraagt om thuis drie krantenartikels uit te knippen, zijn er mensen die van hun eetgeld een krant moeten kopen. De school moet uitgaan van gelijke kansen voor iedereen. Waarmee ik niet pleit voor nivellering: kinderen die extra Grieks of Latijn of wiskunde willen volgen, moeten die kans krijgen. En de school kan vrijwillig huiswerk aanreiken. Maar de school mag geen ongelijke startkansen zelf creëren.”

Laten we afsluiten met de man over wie we zijn begonnen: Bart De Wever. Hoelang blijft hij nog de populairste politicus?

“Tot iemand anders populairder wordt. (lacht) Maar ik zie vandaag niemand die daartoe in staat is. De politicus die De Wever onttroont, zal een new kid on the block moeten zijn, een nieuw en fris geluid. Dus de andere partijvoorzitters zullen dat zeker niet worden, daarvoor spelen ze al te lang mee.”

Dat ziet er slecht uit voor hen, dan.

“Tenzij er iets gebeurt dat perfect aansluit bij het profiel van je partij, natuurlijk. Je moet wat geluk hebben met de timing. En met de tijdgeest. Om het met een beeld te zeggen: je kunt de beste vork ter wereld hebben, als het toevallig het moment is om soep te eten, schiet je daar niets mee op en zit je daar met je vork. Dat geldt ook in de politiek.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234