Dinsdag 25/06/2019

Politiek

Nee, Jinnih Beels draagt niet zomaar blauw

Jinnih Beels koos op verkiezingsdag voor een fleurig blauw jurkje omdat ze een vrolijke boodschap wilde brengen. Een rood accent is een must. Beeld Pieter-Jan Vanstockstraeten / Photonews

Wat wilde Meyrem Almaci maandag zeggen met haar groen-gele outfit? Helemaal niets, zweert de groene voorzitter; het was volgens haar bovendien koper, geen geel. En toch. Politici gebruiken hun kleren wel degelijk om ons iets te zeggen.

Is het u al opgevallen? Op verkiezingsdag presenteert Martine Tanghe sinds mensenheugenis een hele zondag lang in schakeringen van wit of roze. Of zoals afgelopen weekend: in het donkerblauw met witte streepjes. Alles kan, zolang ze maar neutraliteit uitstraalt en er in het ensemble geen verwijzing naar een politieke kleur zit. Het non-statement als statement, in feite.

Politici doen net hetzelfde, alleen willen zij vaak wel degelijk een heel duidelijke boodschap overbrengen naar hun publiek. Dragen ze een broek of een jurkje? Een sneaker of een geklede schoen? Een hemdje of een maatpak? En welke kleur das? 

Vrolijk van felblauw

Jinnih Beels, lijsttrekker voor sp.a in Antwerpen, klom zondag na haar verkiezingsnederlaag in een opvallend blauw jurkje op het podium. Heel bewust. “Ik vind dat een mooie kleur, vrolijk bovendien. Dat was heel belangrijk: ik wilde positiviteit uitstralen en een boodschap van hoop brengen. Dat ik zelf blij word van felblauw, dat helpt ook.”

Het is de leidraad geweest bij alle strategische kledingkeuzes in haar nog korte politieke carrière, zegt Beels. “Ik moet me er goed in voelen. Laat mij doen en ik draag enkel broeken. Op debatten bewust, omdat ik dan minder opval als vrouw tussen de mannen. Ik wil dan opgemerkt worden vanwege mijn inhoud, niet vanwege mijn jurkje. Maar zelfs die hooggehakte rode laarsjes heb ik in de winkel eerst getest op hun comfort.”

Dat ze die vaker draagt, is evenmin toeval, zegt Beels. “Zie het als respect voor de militanten. Een volledig rode outfit vind ik te hard. Maar laarsjes, rode oorbellen: het zijn accenten die ik graag draag om  onze samenhorigheid te benadrukken.”

Zelfs over details wordt dus vaak goed nagedacht. Ook door degenen van wie u dat het minst verwacht. Zoals CD&V-voorzitter Wouter Beke, bijvoorbeeld. “De kleur van mijn das was tijdens de onderhandelingen in 2010-2011 mijn manier om te communiceren met de buitenwereld”, vertelt hij geamuseerd. “Er gold een colloque singulier, maar op die manier kon ik duidelijk maken wat er volgens mij moest gebeuren. Wilde ik de liberalen erbij, dan droeg ik een blauwe das. Toen ik vond dat de socialisten moesten overnemen een rode, en een oranje exemplaar toen ik vond dat wij zelf aan zet waren.”

Ook de kleur van zijn pakken laat Beke niet aan het toeval over. Wel aan de smaak van zijn vrouw. “Zij ziet me nu eenmaal graag in het blauw. Maar wil ik me ontvankelijk opstellen voor mijn gesprekspartners, dan draag ik grijs. Dat is meer ontwapenend. Wil ik leiderschap uitstralen, dan draag ik een donker pak.” 

Rood is macht, blauw is rust

De op het eerste gezicht bijzonder neutrale kledingkeuze van de christendemocratische voorzitter op verkiezingsdag was dus allesbehalve toevallig. Hij combineerde het donkere pak met een blauwe das en ook die geeft een bepaald signaal, leren we van Theo Francken (N-VA). Ook in de staatssecretaris voor Asiel en Migratie schuilt immers een onvermoede modekenner. “Blauw staat voor water, voor rust. Niet voor niets was dat de kleur van das die George Bush droeg toen hij zijn eerste speech gaf na 9/11. Hij wilde het volk kalmeren.”

Amerikaanse presidenten en hun dassen, er zijn hele traktaten over verschenen. Er is zelfs onderzoek gedaan naar welke kleur das garant staat voor het meeste succes. Theo Francken heeft ze gelezen. “Rood is voor power play. Als de Amerikanen de Russen of de Chinezen ontmoeten, let dan maar eens op. Ze dragen wellicht allemaal rood. Ik doe dat ook, wanneer ik een belangrijke dag heb. Mijn rode das, dat is mijn battle dress.”

Theo Francken. Beeld Photo News

Een groene das, dat staat dan weer voor de kleur van geld. Met een gele moet je opletten, zegt Francken. “Dat is een moeilijke kleur. Geel wordt vaak geassocieerd met slangen, met gif. Maar ik draag wel altijd een gele das tijdens de verkiezingen, net zoals Bart De Wever en Geert Bourgeois. Het is nu eenmaal onze kleur.”

Stijladviseur

Dat hij, net zoals vele N-VA’ers doorgaans strak in het pak zit, is ook geen toeval. Het hoort bij het ambt van een regeringslid, vindt Francken. Van De Wever is geweten dat hij een eigen kleermaker heeft die hem voorziet van zijn strak gesneden pakken. Vlaams parlementslid Koen Daniëls (N-VA) is er ook klant. Francken haalt zijn pakken bij Café Costume in Brussel. “Als ik eens zonder das op tv verschijn, krijg ik onmiddellijk mails. Zeker oudere mensen vinden dat to-taal niet kunnen.” 

Zou dat een rechts dingetje zijn? Geven kiezers aan die kant van het spectrum meer om een onberispelijk voorkomen dan die aan de linkerzijde? Mogelijk wel, denkt Francken. “Iedere groep in de samenleving heeft zo zijn omgangsvormen. Wie weet zou Wouter Van Besien (Groen) net kritiek krijgen wanneer hij plots in driedelig pak en das verschijnt.”

Meyrem Almaci. Beeld RV VRT

De kans dat dat gebeurt, is effectief zo goed als onbestaande, bevestigen ze bij Groen. Iedereen moet vooral dragen waar hij of zij zich zelf goed bij voelt, luidt het devies daar, en in het geval van Van Besien past een monkey suit niet meteen in het plaatje. Al heeft de partij sinds enige tijd wel een externe adviseur in de arm genomen die de kopstukken feedback geeft. Die adviseur bestudeert niet alleen de lichaamstaal en houding van de groene politici tijdens publieke optredens, maar geeft ook kledingadvies. Zeker over de outfits tijdens tv-debatten wordt goed nagedacht.

Maandagavond was er op Eén zo’n debat: Meyrem Almaci kwam er voor de dag in een goudgele top met groen jasje. Een bijzondere keuze, net op het moment dat de discussie woedt of Groen al dan niet in een coalitie zou stappen met N-VA in Antwerpen. Maar een subliminale boodschap moeten we toch echt niet zoeken, verzekert Groen-woordvoerder Jonas Dutordoir. “Wie een coalitiekeuze zou meedelen via de kleur van kleding, die neemt zijn kiezer niet serieus.” Bovendien, zo deelde Almaci maandagavond in Terzake zelf mee: haar bloes was koper. Geen geel. 

Mieke Van Hecke, lijsttrekker voor CD&V in Gent, ontkent eveneens staalhard dat ze haar kleren gebruikt om boodschappen de wereld in te sturen. Vorige week, toen ze nog met het kartel leek te flirten, verscheen ze in een rode bloes op televisie. Maar, zo merkten Zinzen en Van Cauwelaert op, maandag droeg ze plots ‘stemmig blauw’ toen ze haar alliantie met liberaal Matthias De Clercq wereldkundig maakte. “Ik kan de heren maar één ding zeggen: ze zijn kleurenblind. Dat was geen blauw, maar zwart.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden