Dinsdag 10/12/2019

analyse

Hoe de droom van de Gentse liberalen een nachtmerrie werd

Mathias De Clercq. Beeld BELGA

De droom van de eerste Gentse liberale burgemeester in zestig jaar is een nachtmerrie geworden. De sjerp is binnen, maar de lokale afdeling ligt aan diggelen en of de menselijke schade ooit kan worden hersteld, is een open vraag. Hoe is dat kunnen gebeuren?

Zaterdag 15 december. Precies twee maanden na zijn verkiezingsoverwinning staat Mathias De Clercq opnieuw met tranen in de ogen voor zijn achterban. Maar de vreugde van 14 oktober is ver te zoeken. Zijn zo begeerde burgemeesterschap heeft hij kunnen veiligstellen. Maar de prijs die daarvoor moet worden betaald is hoog, stelt hij vast nu het kernbestuur van Open Vld Gent op het punt staat te stemmen over wie de komende zes jaar schepen mag worden.

Nog voor de uitslag binnen is, vloeien er tranen. Door de alliantie die de liberalen aangingen met CD&V, heeft 
Open Vld maar twee zitjes in het college. De logica wil dat die voor de uittredende schepenen Christophe Peeters en Sofie Bracke zijn. Maar Sami Souguir heeft al twaalf jaar in de gemeenteraad gezeten en had zich na de verkiezingsuitslag verheugd op een schepenpost. Hij stelt zich tegenkandidaat voor de post van schepen van Cultuur. Met 25 stemmen van de 49 aanwezige bestuursleden haalt Souguir het van de ervaren Peeters. 

Wat volgt is de deconfiture van een lokale afdeling die een campagne lang de samenhorigheid predikte. De G5, de top van de lijst, presenteert zich steevast als een hecht team. Behalve De Clercq zelf behoren ook Bracke, Stephanie D’Hose, Peeters en Souguir daartoe. Dat een van hen nu het politieke doodvonnis van een andere heeft betekend, maakt het verhaal bijzonder wrang.

De stemming veroorzaakt een kettingreactie van verwijten die de hele Gentse Open Vld besmet. Souguir, zo klinkt het meteen, zou naar voren zijn geschoven door lokaal voorzitter Mick Daman. Die laatste wordt omschreven als een typische bourgeois liberaal, inclusief Land Rover en jachthond genaamd Gregor. Een liberaal van de vorige eeuw, kortom, die haaks staat op het stadsliberalisme waar de nieuwe garde de mond van vol heeft. 

Feit is dat Daman al sinds 2000 aan het hoofd staat van de Gentse liberalen en om de drie jaar in zijn ambt wordt bevestigd, in 2016 zelfs zonder tegenkandidatuur. Nu zou hij volgens sommigen actief hebben rondgebeld om stemmen te ronselen voor zijn vriend Souguir. Daman stapt enkele dagen na de stemming op, in een poging de gemoederen te bedaren.

Een café waar gevochten wordt, trekt geen volk

Ook de toekomstige burgemeester zelf ligt onder vuur. De defenestratie van Peeters zou een afrekening zijn omdat die laatste te vaak tegen de schenen van anderen – en Mathias De Clercq in het bijzonder – heeft geschopt. Het zou om een georkestreerde coup gaan. Want is het toeval dat het parket precies nu het gebruik van de Sogent-skybox op AA Gent onderzoekt, een zaak waaraan ook Peeters is gelinkt? Dat zijn naam trouwens ook viel in de Publipart-affaire wordt fijntjes in herinnering gebracht. 

Duidelijk is dat het conflict een oude vete tussen liberale clans in Gent blootlegt. Die van “de Zuid”, de machtige en grootste afdeling waarvan Souguir voorzitter is en waartoe ook De Clercq en Daman behoren, zouden te veel macht hebben binnen de partij. Het is andere lokale afdelingen een doorn in het oog dat familieleden van zowel Daman als Souguir zijn verkozen in het kernbestuur: ongezond, luidt het.

Nog persoonlijker wordt het met de brief van de ex-schepenen die afgelopen week eisten dat Peeters krijgt waarop hij volgens hen recht heeft. Behalve een steunbetuiging is het ook een afrekening: bijna alle ondertekenaars hebben nog een eitje te pellen met de generatie die hen opvolgde. 

Zij zijn bijvoorbeeld nog lang niet vergeten hoe Sas Van Rouveroij in 2009 zijn schepenambt moest opgeven toen hij werd verkozen in het Vlaams Parlement en hoe De Clercq die cumul drie jaar later wel werd gegund. Ook dat was toen het gevolg van een stemming, een waar volgens de overlevering Souguir en Daman de hand in hadden. Niet toevallig reageerde Van Rouveroij onkarakteristiek scherp op een tweet van nationaal voorzitter Gwendolyn Rutten, waarin ze zich achter Mathias De Clercq en zijn schepenen schaart. “Per vergissing daarjuist geliket”, schrijft Van Rouveroij. “Ik sta samen met 4.837 Gentse kiezers pal achter Christophe.” 

Twee weken na de dramatische stemming kijken de Gentse liberalen rond en zien ze alleen maar puin. Met een simpele zet is het kaartenhuisje in elkaar gestuikt. De wonden die zijn geslagen, zijn diep, gapend en niet met een pleistertje te helen. En de klok tikt: in mei zijn het alweer verkiezingen. En een café waar wordt gevochten, dat trekt geen volk.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234