Vrijdag 22/11/2019

Gezichten uit Gent

Gezichten uit Gent

Aman. Beeld Eva Beeusaert

Een heel jaar spreekt De Morgen-fotografe Eva Beeusaert mensen aan in Gent. Elke vrijdag krijgt u een nieuwe foto te zien. Mét een verhaal. 

Aman (42)

Aman (42) uit Marokko spreekt geen Frans of Nederlands, maar begrijpt lichaamstaal maar al te goed. Op zaterdagnamiddag plant hij kleine boompjes in zijn voortuin onder het oog van zijn kritische vrouw. Het plantje (lees: tak) gaat eerst in een aardappel alvorens hij de grond in gaat. Binnen een paar jaar kan Aman hopelijk lekkere besjes plukken!

Sara (22)

Sara. Beeld Eva Beeusaert

"Ik ben pianostudent en -leerkracht in Malaga, in Spanje. Ik geef klassieke muziek, en tussendoor een beetje jazz, aan kindjes. Toen ik 8 was, haatte ik de piano, maar ik ben langzaamaan verliefd geworden op het instrument. Nu ben ik verslaafd en hoop ik ooit te kunnen leven van muziek. Ik ben heel bang om voor een publiek te spelen, maar ik speel gewoon graag voor mezelf."

Josef (42)

Josef. Beeld Eva Beeusaert

"Saint-Tropez, Monaco, Monte Carlo… Ik reis heel Europa rond. Het is alsof ik al drie jaar vakantie heb! Zeker in het hoogseizoen is dat leven perfect. Nu is het iets rustiger. In de winter kom ik naar België, hier zijn altijd mensen in de steden. Maar in de zomer, als er zon is, da's puur genieten als straatartiest!"

Nancy (75)

Nancy (75). Beeld Eva Beeusaert

"We wonen nu al 17 jaar in Gent. Mijn man is componist voor film en animatie, en ik schrijf recensies over animatiefilms. Een perfect match dus! We reizen veel, en Gent is heel centraal gelegen. Plus, Gent heeft de oudste animatieschool ter wereld, het KASK. Na Anima, het Brusselse festival voor animatiefilm, vliegen we naar Lissabon, vervolgens naar Tsjechië en dan naar Bulgarije."

"Of ik ooit denk aan stoppen met werken? Waarom zou ik stoppen met iets dat ik zo graag doe? Ik hou van mijn job en mag gratis de wereld rondreizen. Ik kan me niks beters voorstellen!"

Albano

Albano. Beeld Eva Beeusaert

"Ik heb niet veel tijd, ik moet een verjaardagskaartje gaan halen voor de verjaardag van mijn vriendin. Ze had mij al eens een saunabezoek cadeau gedaan, maar de locatie viel toen echt tegen. Dus ik ga hetzelfde geven, maar dan ergens anders waar het hopelijk beter meevalt!"

Jens (25)

Huisarts Jens. Beeld Eva Beeusaert

"Het moeilijkste aan mijn job als huisarts is omgaan met onzekerheid. Soms moet je mensen wegsturen waar je toch niet helemaal gerust in bent. Als huisarts heb je niet altijd de tools om alles meteen volledig te checken. Soms stuur ik patiënten terug naar huis met het vermoeden dat er niks is, maar ik denk toch altijd: ik heb hier toch zeker niks gemist? Ik denk dat dat door ervaring wel gaat verbeteren, maar je wil natuurlijk echt geen fouten maken."

"Mensen zijn veel mondiger geworden dan vroeger. Vroeger was een dokter de held van het dorp, en nu googelen mensen hun symptomen voordat ze naar de praktijk komen. Daartegen moet je gewapend zijn, en da’s niet zo evident. Je communicatie is heel belangrijk."

Fabian (35)

Fabian. Beeld Eva Beeusaert

"Wanneer ben je een kunstenaar? Een échte kunstenaar ben je pas als je er geld mee verdient. Dan is dat jouw leven en doe je niks anders. Kunst maken is geen must, ik kan me gewoon uitleven. Ik volgde ooit een cursus bij een kunstenares die met haar zoontje in een piepklein, rommelig huis woonde. Ze kwam amper rond. Toen heb ik beslist: dit is niet hoe ik wil leven. Ik zie mezelf niet als een artiest, maar creatief zijn is wel een heel groot deel van wie ik ben.

Ik ben sociaal werker, ik begeleid mensen bij het maken van kunst. Daarnaast maak ik nu ook muziek. Elektro. Ik ben nog maar een halfjaar intensief met muziek bezig en heb zelfs nog geen artiestennaam. Het is een oude droom. Toen ik jong was, had ik noch tijd noch geld, en nu heb ik beide. Vroeger leek iets anders altijd belangrijker. Nu heb ik de balans eindelijk gevonden."

Adinda (26)

Adinda. Beeld Eva Beeusaert

"Als het goed weer is kan ik eens op stap, heerlijk! Soms sta ik een hele ochtend alleen met 15 kinderen van nul tot drie in de opvang. Da’s de grootste uitdaging, en het is soms wel een gekkenhuis. Zeker als je ervoor wil zorgen dat elk kind genoeg verzorging heeft. 

"Ik ben dankzij stad Gent aan deze baan gekomen. Ik ben superdankbaar dat ik kan doen wat ik wil doen. Ik heb een job die ik graag doe en woon alleen, ik moet met niets of niemand rekening houden. Meer moet dat niet zijn."

Elise (23)

Elise (23). Beeld Eva Beeusaert

"Het is natuurlijk leuk om erkenning te krijgen van anderen, maar ik vind het vooral belangrijk om met iets bezig te zijn waar ik zelf voldoening uit haal. Ons lunchhuis STEK is een creatieve plek waar veel dingen samen komen: kunst, literatuur, lekker eten en je kan hier ook een heleboel kamerplanten kopen. Een beetje eclectisch, maar je kan hier ook gewoon koffiedrinken. Ik ben echt met mijn gat in de boter gevallen.

"Ik zou mij niet kunnen inbeelden dat ik hele dagen bezig ben met iets dat mij niet uitdaagt of creatief stimuleert. Ik heb ooit in een callcenter gewerkt als studentenjob, daar telde ik letterlijk de minuten af. Dan kwam ik thuis en dacht ik: oké, ik heb nog zoveel uur om te ontspannen. Dat was echt de hel. Nu werken we heel hard aan ons concept, maar dat is het waard als je met iets naar voren kan komen waar mensen ‘wow’ van zeggen."

Jan (63)

Jan (63). Beeld Eva Beeusaert

"Mijn ouders hadden een bloemenwinkel in Maldegem en ik heb hun zaak overgenomen. Of dat een vrije keuze was? Ik mocht alles worden wat ik wou, als het maar bloemist was. (lacht)

Jan en zijn vrouw verhuisden in 2010 naar het centrum. "Gent was altijd al onze stad, en naar hier verhuizen voelde als thuiskomen. Nu vind ik het belangrijk om iets terug te geven aan de stad en ik verveel mij geen seconde. Ik doe verschillend vrijwilligerswerk: ik begeleid bijvoorbeeld vakanties bij de CM voor mensen met een beperking. Daarnaast doe ik ook bib aan huis, boeken halen voor mensen die niet meer zelf naar de bibliotheek kunnen gaan… Mensen zien en babbelen, da’s het liefste dat ik doe."

Jan (82), Ben (11) en Hermine (89)

Jan, Ben & Hermine Beeld Eva Beeusaert

“We zijn op stap met onze kleine pruts, die al groter is dan zijn bomma”, lacht Hermine fier. “We komen net uit de Donkersteeg. Daar hadden we vroeger een slagerij: de Zwaenepoel. Ken je die niet? Je moet er eens langsgaan, topslagerij! Omdat we nogal gekend waren hebben ze gevraagd of ze onze naam mochten behouden.

“In het kleine straatje naast de Donkersteeg woont de broer van Jan, die minder begaafd is. Hij trekt min of meer zijn plan, maar we proberen toch minstens één keer per week langs te gaan. Vandaag had Ben pedagogische studiedag, dus kon hij mee. Tijd met familie doorbrengen, is heel belangrijk voor ons. We zijn altijd bij elkaar geweest, ons hele leven. Volgend jaar zijn we 60 jaar getrouwd! Het geheim voor een lang en gelukkig huwelijk? Allebei een beetje water bij de wijn kunnen doen. Dat is het belangrijkste.”

Ties (25) & Teun (29)

Ties (25) & Teun (29). Beeld Eva Beeusaert

“Hier beneden moet een klep vervangen worden. Al het rioolwater komt hieruit, en als dat te veel is, dan kunnen ze de klep dicht doen om het tegen te houden. We zijn er al drie dagen aan bezig. Normaal zou het vandaag gemaakt moeten zijn. Wij zijn dankbaar voor de kleine dingen in’t leven: lekker werken in’t zonnetje vandaag bijvoorbeeld, heerlijk!”

Patrick (56)

Patrick (56). Beeld Eva Beeusaert

"Onder elkaar zeggen we: 'We zijn ziek en er bestaat geen medicatie voor.' Ik ben gebeten door oude dingen. 't Is echt een verslaving, en als je er éénmaal door gebeten bent, raak je er niet meer van af.

"Ik had nooit gedacht dat ik verkoper zou kunnen zijn op de rommelmarkt. Zodra je iets te pakken hebt, kun je dat niet meer lossen. Daarom is het echt een klik om terug te moeten verkopen. Als die dingen de voordeur binnenkomen, wordt het gevaarlijk. Mijn truc is om alles buiten te laten staan.

"Met de komst van het internet is het heel wat moeilijker geworden om nog goede voorwerpen te vinden. Het is ons tijdperk niet, ik probeer wel, maar 't is maar een machine waar je aan zit. Dat leek leuk in 't begin, maar ik hield het snel voor bekeken. Je verkoopt over heel de wereld, maar je zit wel helemaal alleen. De voeling is weg, niks voor mij. Er zijn gelukkig nog wel unieke items in dit wereldje. Je zou ervan verschieten hoeveel mensen thuis een mummie liggen hebben!"  

Marthe & Lise (16)

Marthe & Lise (16) Beeld Eva Beeusaert

"We wachten op de volgende lading cactussen om te verkopen. 't Is vijf euro per drie cactusjes. 't Valt wel tegen eerlijk gezegd. Ik verschiet ervan hoe onvriendelijk de mensen zijn. Het is wel hard als ze zo negatief zijn tegen jou. 'Nee! Zot?!' Ofwel negeren ze je. Ze zijn echt supergemeen. Vooral in de Veldstraat.

"Als je zelf weet hoe het is om dat te moeten doen, koop je sneller. Als het mij écht niet interesseert, bedank ik vriendelijk, maar ik zou bijna altijd iets kopen."

Elke week krijgt u op vrijdag een nieuw Stadsgezicht te zien via WhatsApp. Voeg De Morgen toe aan uw contacten met het nummer 0474 74 10 25 en stuur ons een WhatsApp-bericht met GENT AAN. 

Carl (54)

Carl (54) Beeld Eva Beeusaert

“Mijn buurman is al een beetje ongerust precies. “Maar dit zijn de echte, toch?” Uiteraard mevrouw, u bent een kenner, dat siert u! Ze komen nog, buurman, ze komen! Ik zal hem maar wat geruststellen zeker?

"Het gaat slecht met de neuzenoorlog. Mensen lokken, klanten afpakken, ervoor springen… maar ik kan niks doen, want dan zijn we onze vergunning kwijt. Ik heb maar één wapen en dat is zorgen dat mijn kraam tiptop in orde is. Pas op, er zijn in België veel oorlogen. Waar het op neerkomt is dat we in een zeer competitieve omgeving werken.”

Arsene (81)

Arsene (81) Beeld Eva Beeusaert

"Op mijn leeftijd, moet je je onderscheiden. Daarom zijn er twee dingen die ik nooit doe: petanquen en naar een bistro gaan (lacht). Ik heb mijn leven lang veel gereisd, maar België kende ik nog niet. Gent is prachtig, j’adore.

Het valt wel op hoe weinig Frans de Vlamingen maar spreken. Het doet me denken aan Barcelona, je weet toch wat daar aan de hand is? Catalonië wil onafhankelijk worden. Dat is waanzinnig, ze moeten gewoon in Spanje blijven. Net zoals jullie een paar jaar geleden België wilden verlaten, dat is toch nutteloos? We zijn één natie. Daarbij: jullie hebben een goeie koning."

Wong Ka Kit (45)

Wong Ka Kit (45) Beeld Eva Beeusaert

"We woonden in Hong Kong. Maar toen wilden mijn ouders hier een restaurant beginnen en verhuisden we toen ik drie werd. Nu, veertig jaar later, werkt de hele familie nog steeds in het restaurant, behalve ik. Toen een leraar erop aandrong om verder te studeren, werd ik uit de familie gestoten. Dat was hard. Ik studeerde filosofie en ben nu programmeur. Ik heb m'n familie jaren niet gesproken en dat deed pijn. Gelukkig is het contact opnieuw wat verbeterd en zie ik mijn ouders weer wat meer. Maar echt zoals vroeger zal het nooit meer worden." 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234