Vrijdag 06/12/2019

reportage

Francken bij zijn achterban: “CD&V en Open Vld: dat was bijna haat tegen ons”

Theo Francken blikte vanmorgen terug op de voorbije weken en op de totstandkoming van het migratiepact. Beeld Tine Schoemaker

“Bij Open Vld en CD&V is tien jaar frustratie over de successen van de N-VA er plots uitgekomen.” Voormalig staatssecretaris Theo Francken zocht vanochtend steun bij zijn achterban om zijn ontslag te verwerken. “Ik ben ontgoocheld en trots.”

Of de zaal op zijn hand is? Uiteraard. Anders stap je op een druilerige zondagochtend niet in je auto richting feestzaal Kastanjehof in Pellenberg, deelgemeente van Lubbeek, voor een lezing van een politicus.

Luc (63): “Het is een goede zaak dat we uit de regering zijn gestapt. Dit migratiepact krijg je niet verkocht aan de bevolking. (....) Al hadden we misschien wel iets sneller een rode kaart moeten trekken. Twee jaar afwachten, dat is lang.”

Martine (56): “Iedereen zegt dat de N-VA in verkiezingsmodus is. Maar ze zijn allemaal in verkiezingsmodus. De CD&V en Open Vld evengoed.” Zij benadrukt: “We moeten onze sociale zekerheid nu afsluiten voor migranten.”

Als Francken - met een dik halfuur vertraging - de zaal instapt, wordt hij meteen getrakteerd op een luid applaus door de goed vijfhonderd aanwezigen. Hoofdzakelijk eigen partijleden en sympathisanten dus, aangevuld met een horde journalisten. Er zijn bijlange niet genoeg stoelen voorzien.

Testament

“Amai hier is veel volk”, blaast een zichtbaar vermoeide Francken. “Ik heb drie weken moeten zwijgen. Het doet me veel deugd dat ik nu eens kan spreken. Jullie zullen dit wel merken.” Wat vooraf werd aangekondigd als een lezing over de inhoud van het VN-migratiepact, wordt in de praktijk het politiek testament van Theo Francken, ex-staatssecretaris van Asiel en Migratie.

“Ik ben ontgoocheld. Ik had liever verder gewerkt”, vertelt hij.” Maar dit gaat over het dna van mijn eigen politieke overtuiging. Ik ben niet in de politiek gestapt voor een postje. Ik vind het erg voor mijn medewerkers, die hun job kwijt zijn. Dat is echt niet gemakkelijk of prettig. Maar als het over de kern van de zaak gaat: I stand my ground, beste mensen.”

Hij wijst met een beschuldigende vinger naar de Vlaamse coalitiepartijen: de CD&V en de Open Vld. “Premier Charles Michel heeft tot het laatste gezocht naar een oplossing. Een onthouding over het migratiepact was dan ook een verdedigbaar compromis. Maar bij de CD&V en Open Vld is tien jaar frustratie over de successen van de N-VA er plots uitgekomen. Hebben jullie die zitting in de Kamer gezien donderdag? Wat een agressie. Dat was bijna haat.”

Over de aangebrande campagne van de N-VA- met onder meer een foto van gesluierde vrouwen - is Francken bondig. “Natuurlijk waren die ongelukkig. Maar het bleek ook de ideale stok voor de andere partijen om ons te slaan.”

De zaal knikt intussen goedkeurend. Om de haverklap volgt een salvo applaus. Vooraan kijkt de vader van Francken het goedkeurend aan, in onder meer het gezelschap van de Leuvens kopman en nieuwe ondervoorzitter Lorin Parys.

Liggen slapen

Francken besteedt veel aandacht aan de manier waarop het migratiepact nu precies tot stand is gekomen. Hij geeft daarbij toe dat hij “achteraf gezien” beter in september, toen het pact werd gefinaliseerd, meteen zijn veto had gesteld tegen deze tekst.

“Heb ik liggen slapen de laatste jaren? Natuurlijk niet. De eerste versie van dit pact was echt horror. Het was weer allemaal de schuld van Europa - ‘the white mans burden’. Daarna maakte ik een heel wat opmerkingen, die ook werden meegenomen. Maar het eindresultaat bleef problematisch.”

Waarom hij dan niets deed? In september lobbyde België voor een plek in de VN-veiligheidsraad”, zegt Francken. “Bovendien maakte toen alleen Hongarije bezwaar. Alles veranderde nadat Oostenrijk - voorzitter van de Europese Unie - zich tegen het pact keerde. Dat is zoals de kok die zegt, mijn soep deugt niet.”

Interpretatieve nota

Francken haalt onder meer zijn juridische problemen met de uitzetting van Fouad Belkacem, het brein achter Sharia4Belgium, en met de opsluiting van gezinnen die op hun repatriëring wachten aan om het publiek duidelijk te maken: dit soort pacten lijkt vandaag misschien niet levensbelangrijk, maar op langere termijn zijn ze dat wel. 

“België was indertijd niet akkoord met het kinderrechtenverdrag. Toen wou men dat oplossen met een interpretatieve nota. Sindsdien kijkt geen enkele rechter naar die nota. En met dat verdrag hebben we vandaag nog elke dag last bij de opsluiting van illegale gezinnen.”

Francken besluit: “Ze zijn nog niet van mij af. Ook in dit verhaal zijn er fouten gemaakt. Maar beter ten halve gekeerd dan volledig verdwaald. Morgenochtend ben ik weer Kamerlid en ik zal mijn kiezers vertegenwoordigen. We geven niet op.”

Terwijl de voormalig staatssecretaris met veel plezier boeken signeert, druppelen de militanten naar buiten. Marco (34): “De volgende verkiezingen zullen gedomineerd worden door migratiethema’s. En de N-VA zal die verkiezingen met enorme voorsprong winnen. Met dank aan onze Theo.”

Beeld Tine Schoemaker
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234