Zaterdag 31/07/2021

InterviewRaoul Hedebouw (PVDA)

‘Door de coronacrisis hebben de arbeiders hun klassefierheid teruggevonden’

'Elk jaar komen er in België 12.000 euro­miljonairs bij. De vraag is: hoe kunnen we die rijkdom beter verdelen?' Beeld Christophe De Muynck
'Elk jaar komen er in België 12.000 euro­miljonairs bij. De vraag is: hoe kunnen we die rijkdom beter verdelen?'Beeld Christophe De Muynck

De regering-De Croo staat onder druk. In Vlaanderen ligt ze onder vuur vanuit de rechtse hoek, met daarin de N-VA en Vlaams Belang, in Wallonië komt de wind van links. Vooral PTB/PVDA-voorman en bioloog Raoul Hedebouw (43) ontpopt zich met zijn scherpe, vaak grappige tussen­komsten tot een vervelende daas in de Vivaldi-vacht. Met zijn voorstel om de lonen van het werkvolk te verhogen steekt hij de PS waar het pijn doet. ‘Colruyt keerde 185 miljoen euro aan dividenden uit, hoe kun je dan blijven zeggen dat er geen geld is?’

Als de PVDA filmpjes deelt, zijn het vaak nummertjes van Hedebouw in het parlement. Als een Luiks-Limburgse Ray Van Mechelen switcht hij daarin vlotjes tussen twee talen, en tussen show en bittere ernst. Zoals onlangs, toen ­uitlekte dat Sihame El ­Kaouakibi in de ­verkiezingscampagne van 2019 een ‘startpremie’ had gekregen van Open Vld. ‘Wat hoor ik nu? Heeft de Vld 50.000 euro gegeven aan een onafhankelijke kandidaat om de lijsten te vullen? Olééé! Wie biedt meer in de politiek? Vlaams Belang, hoeveel hebben jullie ge­­geven voor jullie onafhankelijke kandidaat, Dries Van Langen­hove? 35.000 euro! Komaan, opbod! Dat is hier precies de beurs.’

Droomt u stiekem van een carrière als komiek?

Raoul Hedebouw(lacht): “Ik ben fan van Michael Van Peel. Als ik een cursus mag volgen, zou ik graag eens een show doen. Ik wil ook wat humor pompen in de politiek. Een goeie mop kan heel ­efficiënt zijn om je punt te maken. Maar humor moet een wapen zijn van de zwakkeren tegen de machtigen, niet om mensen af te breken.”

Waarom is er zo weinig humor in de politiek?

Hedebouw: “Dat is een bewuste strategie: grijze praatjes met veel moeilijke woorden doen de mensen afhaken. Dat hebben de traditionele politici graag, zo kunnen ze hun goesting doen.

“Ik kom van de volkswijken in Herstal en spreek in het parlement zoals tegen mijn vrienden op café. Als linkse politicus moet je het begrijpelijk uitleggen. Want als het volk de kennis heeft, komt het in be­­weging. Ik hoor vaak: ‘Politiek is niks voor mij, maar ik vind mijn pensioen wel te laag.’ Dan moedig ik hen aan om het wél te volgen. Verwacht niet dat het parlement alles zal oplossen, maar lanceer petities, engageer u in verenigingen en laat u niet doen door de politiek!”

Na de heisa rond El Kaouakibi stelde u voor om de subsidies voor de politieke partijen te halveren.

Hedebouw: “Natuurlijk! De partijen zwemmen in het geld: 72 miljoen euro per jaar krijgen ze. De N-VA is als grootste een echte ­vermogensbeheerder geworden. Ze zitten op een berg van 30 miljoen en hebben voor 12 miljoen euro beleggingen uitstaan.

“Toen ik in De zevende dag voorstelde om die jaarlijkse enveloppes te verminderen, begonnen die ­mannen van CD&V, Groen en Vlaams Belang op hun stoel te schuiven. Ohlala! Ze zochten uitvluchten en deden wat voorstelletjes om de vis te verdrinken. Voorstellen die alleen de oppositie treffen, zoals de beperking van de uitgaven op sociale media. Zó hypocriet.

“In Nederland krijgen de partijen vier keer minder geld. Bij ons moet iedereen ­besparen, behalve de politiek. Dertig jaar lang werd daar over gezwegen, maar nu wij in het parlement zitten, stijgt de druk. En ze zullen moeten ­plooien, want het volk pikt het niet meer.”

U stelt ook voor om het loon van politici te halveren. sp.a-voorzitter Conner Rousseau noemt dat ‘popu­­listische voorstellen’.

Hedebouw: “Van mij mag een chirurg 4.000 euro verdienen, maar politici hebben een voorbeeldfunctie. Met een modaal loon van 2.000 euro netto, zoals ik, stem je andere wetten dan parlements­leden die elke maand 5.800 euro in hun zak steken. Ik vóél een btw-­verhoging op elektriciteit, zij niet. In een parlement dat voor de helft uit ­arbeiders bestaat, was de beperking van het ­brugpensioen nooit gestemd geraakt. Nu zit het vol ­advocaten, professoren en ­marketeers die materieel in een andere wereld leven.”

Zijn politici met een laag loon niet extra vatbaar voor lobbyisten die enve­­loppes onder tafel schuiven?

Hedebouw: “Maar allez, je mag er toch nog van uitgaan dat mensen niet in de politiek stappen om zich illegaal te ver­rijken? Voor mij draait het om passie: mensen ontmoeten, ministers ondervragen, vechten voor je ideeën. Ik krijg honderden berichten van ­mensen die zeggen: ‘Raoul, jij hebt in het parlement gezegd wat ik ervan denk. Eindelijk doet iemand dat!’”

Is het niet wat te makkelijk om de volkswoede te capteren en andere politici af te schilderen als zakken­vullers en postjespakkers?

Hedebouw: “De politici hebben ons daar niet voor nodig. Dat doen ze zelf wel. Wij zíjn niet de voedingsbodem van de volkswoede, wij vertalen die in het parlement en reiken op­­lossingen aan.

“Op sociale media circuleert een lijst van de afscheids­premies die de uittredende ­parlementsleden kregen na de verkiezingen van 2019. Be­dragen van meer dan 200.000 euro per persoon! Krijgt gij dat als ge ontslagen wordt? Wij wilden die vergoedingen herzien, maar iedereen was tegen, inclusief Vlaams Belang. Geef parlementsleden een werknemersstatuut, zodat ze kunnen gaan doppen als ze niet snel een andere job vinden. De groenen toeteren al jaren over politieke hygiëne, maar ze zitten wel in de duurste ­regering sinds lang: twintig ­ministers, kabinetten die 30 procent zwaarder zijn, ex-ministers die nog altijd twee werknemers op kosten van de staat krijgen, de partijfinanciering die niet wordt aangepakt. Er is níéts veranderd.”

Wat zou u doen als u plots 25.000 euro wint?

Hedebouw: “Dan zet ik dat op een spaarboekje. De beurs? Daar blijf ik ver van weg.”

Beursexpert Pascal Paepen zei in Humo dat hij een socialist is: ‘Ik wil dat iedereen kan genieten van de stijgende welvaart, maar daarvoor moet je wel een klein beetje risico willen nemen.’

Hedebouw: “Niet akkoord. Een staatsbank, zoals vroeger de ASLK, zou de mensen vandaag wél nog iets kunnen geven voor hun spaargeld. Ik vind het erg dat mensen nu gedwongen worden om risico’s te nemen op de beurs om hun geld niet minder waard te laten worden. Zelfs de pensioenfondsen worden erop gegooid.”

Wat beschouwt u als uw kostbaarste bezit?

Hedebouw: “Mijn verrekijker. Die gaat al tien jaar mee. Ik ben een natuurliefhebber en vogelspotter. Vorig jaar heb ik me ook een mooie plancha aangeschaft: een gasbarbecue waarop je vlees voor acht man kunt leggen. Ik heb dit jaar mijn record van de vroegste barbecue gebroken: 22 februari. (Enthousiast) Buiten in het zonnetje zitten, vuur maken, glaasje rosé erbij: heerlijk. Bij een barbecue horen voor mij veel groenten, zelfgemaakte sauzen, vers vlees of vis, en een paar interessante bieren. Ik gebruik de app Untappd, waarmee ik mijn bieren kan quoteren en mijn vrienden tips kan geven.”

Hebt u een favoriet?

Hedebouw: “La ­Chouffe. Maar ik proef ook graag ­artisanale bieren van kleine hobby­brouwers. Die zijn volop marktaandeel van InBev en co. aan het afsnoepen, en dat steun ik graag. Maar als ze mij een Jupke voorzetten, laat ik dat niet staan, hoor. Dan is mijn goesting meestal groter dan mijn principes (lacht).”

Poema in Herstal

Terug naar de humor in de Wetstraat: Ecolo-voor­zitter Jean-Marc Nollet zei dat hij de coronaregels niet meer naleeft. ‘Eén knuffelcontact is niet houdbaar.’

Hedebouw: “Iets opleggen aan de bevolking maar het zelf niet naleven: dat is echt een ­grote politieke fout. Ik heb het óók moeilijk met die regels, maar Nollet kan er als voorzitter van een regeringspartij wel iets aan veranderen.”

Houdt u er zich aan?

Hedebouw: “Ja. Ik ben wel regelmatig met vier ­mensen buiten geweest. Maar ik begrijp dat de mensen het niet meer uithouden. De regering heeft ons privéleven in lockdown gezet en het economische leven laten doorgaan, terwijl studies aantonen dat 30 tot 40 procent van de besmettingsclusters op de werkvloer zit.

“Ze hadden de mensen beter moeten beschermen op hun werk. Dan zou er privé meer mogelijk zijn. Bijna de helft van de gecontroleerde bedrijven is in fout. De contact­tracing faalt, het brononderzoek naar de superverspreiders is zelfs onbestaande. Pano heeft daar een schitterende reportage over gemaakt. Wouter Beke (Vlaams minister van Welzijn, red.) wíst niet eens dat hij daarvoor verantwoordelijk was! Die lasagne van ­versnipperde bevoegdheden trekt op niks. Negen ministers van Volks­gezondheid: crazy! Maar wat lees ik in het regeerakkoord? Dat de gezondheidszorg nog méér gesplitst moet worden.”

Pano toonde dat onze principiële houding tegenover privacy een efficiënt contact­onderzoek in de weg staat.

Hedebouw: “Er zijn ook te weinig middelen ingezet. Geen opleiding, geen goede software, geen overleg met de experts over de beste aanpak. De Vlaamse regering ­wilde de contacttracing per se vanuit Brussel doen, via een bevriend callcenter dat bijna dubbel zo duur was als de ­concurrentie, en met anonieme, niet-­opgeleide mensen. Die getuigden dat ze meestal met hun vingers zaten te draaien, behalve als de minister eens kwam kijken.

“Het contactonderzoek van Geneeskunde voor het Volk liep veel beter: in onze dokters hebben de mensen wél vertrouwen. Maar als je wilt dat ze in quarantaine gaan, moet je hun koopkracht beschermen. Voor een arbeider die moet rond­komen met 1.500 euro per maand is het een drama om op 70 procent van zijn loon te worden gezet. Wat doe je als je moet kiezen tussen gaan werken met milde symptomen, en thuisblijven en de energiefactuur niet kunnen betalen? Mensen moeten hun volle loon behouden als ze in quarantaine gaan.”

'Ik leer mijn kinderen vooral solidariteit: dat ze in de klas andere kinderen helpen in plaats van elkaar te beconcurreren.' Beeld Christophe De Muynck
'Ik leer mijn kinderen vooral solidariteit: dat ze in de klas andere kinderen helpen in plaats van elkaar te beconcurreren.'Beeld Christophe De Muynck

Premier De Croo toonde vorige week met statistieken in de hand dat we de strenge maatregelen nog minstens tot 1 april moeten volhouden. Uit de stroom van reacties bleek dat veel mensen hem niet meer geloven.

Hedebouw: “Dat komt door het failliet van de vaccinatiecampagne. In januari kwam minister van Volksgezondheid Frank Vandenbroucke (sp.a) zeggen dat het rijk van de vrijheid nabij was. Big Pharma ging het allemaal oplossen. Nougat­bollen! De overheid knoeit erop los met foute uitnodigingen en kijkt lijdzaam toe hoe de vier farmareuzen niet leveren wat ze hebben beloofd.”

Die bedrijven hebben zeer snel vaccins ontwikkeld en moeten nu de hele wereld bevoorraden. Moeten we hen niet een beetje dankbaar zijn?

Hedebouw: “Wíj hebben voor die vaccins gezorgd. Al het onderzoek is gebeurd door universiteiten en kleine labo’s die daar miljóénen overheidsgeld voor kregen. Het Pfizer-­vaccin is gemaakt door BioNTech, en nadien opgekocht door Pfizer. Zo doen die grote jongens dat: ze investeren zelf niet meer in onderzoek, maar plukken de rijpe appels uit de boom. Het is toch niet normaal dat Pfizer daar nu 4 miljard euro winst mee gaat boeken? Wij hebben het onderzoek én de voorbestellingen betaald, en als er negatieve nevenwerkingen opduiken, draaien wij er ook voor op. Alle risico’s zijn voor ons, en alle winsten voor die multinationals. Net als bij de bankencrisis.”

Uw partij vraagt al maanden dat de patenten worden vrijgegeven.

Hedebouw: “Zo kunnen ook andere bedrijven die ­vaccins maken en hangen we niet meer af van het getreuzel van AstraZeneca en Moderna. Tijdens de grote aidsuitbraak in de jaren 90 legde Nelson Mandela de producenten van aidsremmers dwanglicenties op, zodat hun producten snel konden worden verdeeld onder de Zuid-Afrikaanse bevolking. Twee maanden geleden stonden wij nog alleen met dat standpunt, nu spreekt Vandenbroucke erover, en is Gwendolyn Rutten (oud-Open Vld-voorzitter, red.) al overtuigd.”

Hoe hebt u het coronajaar beleefd?

Hedebouw: “Het was fijn dat ik meer tijd had voor mijn gezin, maar op sociaal vlak heb ik echt afgezien. Zeker in de winter voelde ik mij als een plantje dat geen water kreeg. Het allerergste is dat ik mijn vrienden niet meer mag kussen en knuffelen. Maar ik wil niet te hard klagen, want veel mensen hebben het ook materieel heel moeilijk gehad. Daarom hebben we met de partij ‘De winter van de solidariteit’ gestart. We hielpen mensen die in de miserie zaten en reden naar de rusthuizen om taart te brengen en muziek te spelen voor de ramen. Dat gaf me energie. Tijdens de eerste lockdown stond ik ook elke avond te bleiten als de hele buurt buiten kwam applaudisseren voor de zorg.”

U hebt nog jonge kinderen, niet?

Hedebouw: “Ja, Pablo is 1, Esteban 4 – mijn vriendin Laura heeft Spaanse roots. Gelukkig zijn we twee jaar geleden verhuisd naar de groene rand rond Luik. Voordien woonden we in een huur­appartementje in het centrum, nu hebben we een tuin waar de vossen doorlopen.”

Hebt u tijd gemaakt voor andere zaken?

Hedebouw: “Mijn plan is om alle GR-paden in België af te stappen. Vorige zomer heb ik de GR57 afgelegd: 360 kilometer door de Ourthe-vallei. Magnifiek! Straks wil ik ook de paden langs de Semois ontdekken.

“Het heeft me ook deugd gedaan dat ik tijdens het coronajaar meer tijd had om na te denken en te lezen, zoals het boek van Bernie Sanders over zijn politieke campagne. Die man bewonder ik. Ik zou er direct voor tekenen om op zijn leeftijd nog zo rebels te zijn.”

Geeft u dat aan uw kinderen mee?

Hedebouw (lacht): “Oei nee, ik hoop dat ze minder rebels zijn dan ik. Ik druk vooral op solidariteit: dat ze in de klas andere kinderen helpen in plaats van altijd de beste te willen zijn en elkaar te ­beconcurreren. Psycholoog Paul Verhaeghe schrijft dat ons systeem mensen ziek maakt, doordat ze in een permanente competitie worden geduwd. Als bioloog weet ik dat dat tegennatuurlijk is: het knijpt de menselijke empathie dood. Kinderen helpen elkaar nog spontaan: een andere taal, huidskleur of geloof speelt voor hen geen rol. Maar heel snel wordt het individualisme erin gepompt. Op school raken enkel de sterkste leerlingen erdoor, alleen de besten krijgen de interessantste jobs. Zo komt het dat die lieve kinderen dertig jaar later doorlopen wanneer iemand op straat in nood is, op weg naar de volgende vergadering. Al heeft corona de solidariteit wel opnieuw versterkt.”

Uw studievrienden zeggen dat ‘de grootste clown van vroeger’ nu politicus is.

Hedebouw: “Als scholier heb ik inderdaad wel wat ­stoten uitgehaald. Toen ik 16 was, schreven de lokale kranten over twee schapen die in Herstal waren doodgebeten. ­Niemand wist door welk dier. Met enkele klasgenoten begon ik rond te bazuinen dat we in een wei vlak bij de school een poema hadden gezien. Een paar uur later kwam de politie die poema zoeken. De burgemeester en de pers waren aan het stressen. Lachen! Ik ben altijd een deugniet geweest. Het leuke aan mijn partij is: ze vraagt me nooit om mijn mond te houden.”

Betekent dat ook dat u nooit minister wilt worden?

Hedebouw: “Toch wel, maar het móét niet. Met mobilisatie kun je ook veel bereiken.

“Mijn ouders waren vakbondsmilitanten – papa in de staalindustrie, mama in een chemiebedrijf – en namen ons altijd mee naar betogingen. Ik vond dat dikke ambiance. Vanaf mijn 16de heb ik twee jaar lang het leerlingenprotest geleid tegen de besparingen in het secundair onderwijs. Overal werden actiecomités op­­gericht in de scholen. Het onze heette Comité Herstalien des Etudiants, de CHE. (Lacht) En ik was degene met de megafoon. Zo heb ik leren speechen. Ik ben echt een product van de klassenstrijd. Mijn zus is nu ook bij de spoorvakbond.”

De vakbonden voeren volop actie voor hogere lonen. Omdat de sociale partners het niet eens raken, belandt die hete aardappel wellicht op de regeringstafel. U zette alvast druk met een wetsvoorstel om forse loonsverhogingen mogelijk te maken.

Hedebouw: “De huidige loonwet laat maar ruimte voor 0,4 procent extra. Dat zijn twee koffies en een koekje. Komaan, hoe kunnen de linkse ­partijen dat aanvaarden? In sectoren die goed geboerd hebben, moet dat 4 of 5 procent zijn.”

De PS liet al voorzichtig weten dat het meer mag zijn.

Hedebouw: “Maar als Open Vld-voorzitter Egbert Lachaert één keer brult, kruipen ze terug in hun kot. ­Conner Rousseau heeft onder druk van ons gezegd dat 0,4 procent te weinig is, maar de mensen willen het zíén. Door de coronacrisis hebben de arbeiders hun klassefierheid teruggevonden. Vroeger waren de captains of industry de helden, nu beseft iedereen dat de verplegers, camionchauffeurs, leerkrachten en arbeiders in de voedingssector – en al die andere mensen die vroeger het gevoel hadden dat ze niet meer meetelden – de boel hebben rechtgehouden. Dat is een trendbreuk die ons nog veel overwinningen zal brengen. En de eerste is: hogere lonen.”

De werkgevers waar­­schuwen dat we onze ondernemingen zo uit de markt prijzen.

Hedebouw: “Onze belangrijkste concurrenten zijn onze buurlanden. Daar gebruiken de werkgevers krek ­dezelfde argumenten: ‘Over de grens werken ze nóg goedkoper.’ Zo krijg je een neerwaartse spiraal. Laat ons die nu eens naar boven duwen. Honderd jaar geleden riepen de patrons ook dat er geen geld was voor betaald verlof.”

‘Ik kom van de volkswijken in Herstal en spreek in het parlement zoals tegen mijn vrienden op café. Want als het volk de kennis heeft, komt het in beweging.’ Beeld Christophe De Muynck
‘Ik kom van de volkswijken in Herstal en spreek in het parlement zoals tegen mijn vrienden op café. Want als het volk de kennis heeft, komt het in beweging.’Beeld Christophe De Muynck

Wat als er zo jobs verdwijnen?

Hedebouw: “Pfff, dat is chantage. Als je ziet wat er naar de aandeelhouders gaat, is er geld genoeg. Colruyt keerde 185 miljoen euro aan dividenden uit, terwijl een loonsverhoging van 5 procent maar 65 miljoen euro kost. Carrefour heeft 18 procent meer winst gemaakt. Delhaize: dividendverhoging van 18 procent. En dat in een jaar waarin de mensen hogere prijzen betaalden in de supermarkt en werknemers keihard bleven werken met gevaar voor hun eigen gezondheid. Hoe kun je dan blijven volhouden dat er geen geld is? Het zijn de arbeiders die de rijkdom produceren, niet de aandeelhouders.”

We zijn op weg naar een half miljoen langdurig zieken. Arbeidseconoom Stijn Baert vindt dat er te mild tegen hen wordt opgetreden.

Hedebouw: “Kijk toch naar de oorzaken in plaats van zieken te pesten. Niemand zit thuis voor zijn plezier. Mijn mailbox zit vol met mensen die kapot­gewerkt zijn op hun 50ste. Door de verhoging van de pensioenleeftijd naar 67 en de strenge aanpak van werklozen rest hen nog maar één vluchtroute: langdurige ziekte.”

U gelooft niet dat sommigen daarvan profiteren met wat fantoomrugpijn?

Hedebouw: “Dat zijn uitzonderingen. De mensen hebben gelijk om ‘fuck you’ te zeggen als ze op het werk geen zuurstof meer krijgen. Maak hun job draaglijker. En laat hen op het eind van hun carrière wat uitbollen via tijdskrediet. We werken toch om een deftig leven te kunnen uitbouwen?”

De hoeveelheid vrije tijd is de voorbije vijftig jaar almaar toegenomen, machi­nes hebben veel jobs draag­lijker gemaakt en mensen tellen bijna nergens zo weinig gewerkte jaren als in België.

Hedebouw: “Maar de werkdruk is bij ons wel bijna de hoogste ter wereld. Het aantal burn-outs ontploft. De mensen worden uitgeperst voor steeds minder loon. Ze werken zich ziek. Dat is geen individuele verantwoordelijkheid, maar de schuld van het systeem.

“De socialisten hadden vóór de verkiezingen beloofd om de pensioenleeftijd terug te brengen naar 65 jaar. Nadien hebben ze er met geen woord meer over gerept. Voor ons zijn die breekpunten wél belangrijk.”

Wat zegt u tegen jongeren die vrezen dat er straks geen euro pensioen meer over zal zijn voor hen en die verwachten dat de babyboomgeneratie nog een extra inspanning doet?

Hedebouw: “Dat is een ­valse tegenstelling die de traditionele partijen graag verkopen om generaties tegen elkaar op te zetten. Een maatschappij beoordeel je op hoe ze met haar ouderen omgaat. De ­meeste jongeren ­gunnen het hun ouders ook om van hun oude dag te genieten. ­Jongeren moeten goeie jobs krijgen, zodat ze de pensioenen kunnen ­betalen. Zo hebben wij onze sociale zekerheid altijd op­­gebouwd. Oostenrijk geeft bijna 15 procent van zijn bbp uit aan ­pensioenen, wij 10 procent. Waarom dan blijven ­volhouden dat het on­betaalbaar is? Onze welvaart stijgt nog altijd, hoor. Elk jaar komen er in ­België 12.000 euromiljonairs bij. De vraag is: hoe kunnen we die rijkdom beter verdelen? Onder de ­regering-Michel is er meer dan 12 miljard euro ver­schoven van het werkvolk naar het kapitaal.”

Maar volgens de N-VA is de regering-De Croo weer een linkse regering.

Hedebouw: “Linkser zijn dan de N-VA is geen prestatie. De mensen hebben haar beleid weggestemd, maar de Vivaldi­regering speelt hetzelfde liedje, met dezelfde valse noten. Er ís geen trendbreuk. De pensioenleeftijd wordt niet verlaagd, het pensioen van 1.500 euro komt er niet meteen, de lonen blijven geblokkeerd, de langdurig werklozen worden gepest, er is geen rijkentaks.

“Dé vraag voor de komende maanden wordt: wie krijgt de factuur voor de coronacrisis? Voor ons moeten de rijksten die betalen, zij hebben pakken geld verdiend aan deze crisis. Jeff Bezos kreeg er in het najaar 7,5 miljard euro bij in één dag, dankzij de stijgende koers van Amazon.”

Vals belang

De regering-De Croo schermt met een taks op effectenrekeningen.

Hedebouw: “Dat is een schaamlapje om het gezicht van de groenen en de socialisten te redden. Die effect­loze taks moet amper 400 miljoen per jaar opbrengen. En de aandelen op naam vallen er dan nog buiten. Wat hebben de allerrijksten? Aan­delen op naam! Dat de ­liberalen zich daarbij in de handen ­wrijven, versta ik nog, maar hoe kunnen Conner Rousseau, ­Meyrem Almaci en Paul Magnette (voorzitters van Groen en de PS, red.) zoiets slikken?”

De liberalen trokken daar een rode lijn. Voor links was het plooien of nieuwe verkiezingen.

Hedebouw: “Dan hadden we die gewonnen. 80 procent van de bevolking is voor een ­miljonairstaks.”

Toch gaat de proteststem in Vlaanderen naar Vlaams Belang.

Hedebouw: “Omdat wij heel weinig aan bod komen in de Vlaamse media. Zet ons één keer per maand in De zevende dag of het VTM-nieuws en er zal veel meer over ons gesproken worden. Wij pro­beren zichtbaar te zijn op sociale media, maar toch horen we op markten dat sommige mensen ons niet eens kennen. Zo worden ontevreden kiezers bijna vanzelf naar het rechts-populisme geduwd. Vlaams Belang is een Vals Belang. Zij doen alsof ze voor het werkvolk zijn, maar dat is quatsch. Ze stampen graag op migranten, maar de rijksten aanpakken is taboe. Zij zijn tégen onze miljonairs­taks en ze steunen de wet die de lonen blokkeert. Het is blijkbaar niet alleen ‘eigen volk eerst’, maar ook ‘rijk volk eerst’ – net als bij Trump.”

Uw partij wordt nog altijd beschouwd als de extreemlinkse tegenhanger van Vlaams Belang.

Hedebouw: “Er is niks ex­­treems aan onze partij. Wij komen op voor de ­gewone mensen, voor solidariteit en meer democratie. Wij bieden gratis geneeskunde aan en vechten tegen racisme. Wat is daar nu gevaarlijk aan? Vlaams Belang verdeelt met dezelfde tactieken als in de jaren 30: het is de schuld van de migranten, de Walen, de werklozen. Wij verenigen het volk tegen de rijkste 1 procent.”

Jut ook u de mensen zo niet op tegen een externe vijand?

Hedebouw: “Maar er ís objectief een kleine groep die almaar rijker wordt. Zij zijn niet mijn vijanden, maar ze zijn wel verantwoordelijk voor de verbittering, het onrechtvaardigheidsgevoel en de polarisering in onze maatschappij. Wij eisen dat grote bedrijven, renteniers en beursspeculanten hun ­faire bijdrage betalen. Sommige multinationals betalen 2 of 3 procent belastingen, terwijl kmo’s de volle pot betalen. Dat kan toch niet meer?”

U droomt toch nog van een revolutie tegen het kapitalistische systeem?

Hedebouw: “Het systeem moet veranderen, maar niet door geweld. Ons principe is: eerst de mensen, niet de winst. Onderschat niet hoe wij nu al wegen op deze regering. Waarom vroeg mobiliteitsminister Georges Gilkinet de NMBS om de sluiting van 44 kleine stations te herbekijken? Waarom is de PS zo nerveus over de loondiscussie? Waarom is de Brusselse stadstol ‘uitgesteld’?

“Ons parlementslid Tom De Meester is er drie jaar ge­­leden al in geslaagd om de ­Turteltaks af te voeren. Nu hebben we 15.000 gedupeerden van dat bedrog met de ­zonnepanelen verenigd om een ­rechtszaak aan te spannen tegen de Vlaamse regering.”

Hoe ironisch: de PVDA als verdediger van de wel­­­gestelde middenklasse.

Hedebouw: “Maar wij zíjn de partij van de middenklasse! Die bestaat voor mij uit werknemers en kleine zelfstandigen.

“Dé fout in het verhaal van de zonnepanelen was om te denken dat de vrije markt voor de groene revolutie kon zorgen. We hadden, zoals in Duitsland, ­overheidsbedrijven moeten oprichten die massaal ­gebouwen isoleren, zonne­panelen leggen en windmolens plaatsen. In België dacht men dat de bedrijven en gezinnen het wel zouden oplossen. Zo is er een pak geld verkwanseld.

“Met het relancebeleid dreigen we straks dezelfde fout te maken: we gooien met geld naar de grote bedrijven, in de hoop dat zij groene investeringen doen en jobs creëren, maar een deel zal op de beurs be­­landen. Mariana Mazzucato schrijft in haar boek De ondernemende staat dat de groene revolutie er enkel kan komen als de overheid het zelf doet.”

Bent u niet bang dat Conner Rousseau de Vlaamse linkerzijde zal opeten?

Hedebouw: “Ik ben blij dat de sp.a weer in een goeie flow zit. Maar Conner lijkt te ge­­loven dat je met een paar communicatietrucjes alles kunt veranderen. Sorry, je hebt ook inhoud en breekpunten nodig. Hij vindt de links-rechts­tegenstelling ­passé. Voor hem gaat het alleen nog om ‘constructief’ versus ‘­destructief’. Nee, beste Conner, links bestaat nog, en dat zullen we laten zien ook!”

U wordt een allemansvriend genoemd. Hebt u vijanden in de politiek?

Hedebouw: “Ik kan me inbeelden dat de superrijken mij niet zo’n toffe vinden (lacht). Maar in de politiek vind ik dat je vriendelijk met elkaar moet omgaan, ook als je niet akkoord bent. Zo kan ik aardig opschieten met Egbert Lachaert. Hij is net als ik ­Standardsupporter.”

Hoe is uw contact met Paul Magnette?

Hedebouw: “Hij is ­vriendelijk in de coulissen, maar tijdens debatten is hij altijd heel agressief. ­Magnette is een ­symbool van de PS-­arrogantie: ‘Alles draait om ons, wij beslissen alles.’ Daar gaan wij tegen­in, en dat zijn ze daar niet gewend. Het is de eerste keer in ­dertig jaar dat de PS een echte concurrent krijgt op links. En geloof me, daar worden ze bloednerveus van.”

© Humo

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234