Wim Vanseveren

Wim Vanseveren, de nieuwe directeur DeBuren: de man die VTM als marktleider onttroonde

Portret. Een hoge boom, die amper wind ving. Behalve die ene keer

Vanaf 1 september vervangt Wim Vanseveren (59) Dorian Van der Brempt als directeur van het Vlaams-Nederlands huis DeBuren in Brussel. Vanseveren was eerder producer en netmanager bij één, directeur van Toerisme Vlaanderen en consultant. Een wat grillig parcours? "Ik heb me heel mijn carrière lang beziggehouden met dingen die onbelangrijk, maar onmisbaar zijn in het leven."

Share

Voormalig tv-kok Herwig Van Hove beschreef Vanseveren in Humo ooit als een "nulliteit". Het zou een averechts effect hebben

Van hoge bomen wordt gezegd dat ze veel wind vangen. Als dat inderdaad de regel is, dan is Wim Vanseveren de uitzondering die hem bevestigt.

Eind jaren negentig was Vanseveren netmanager van TV1, het huidige Eén; in 2007 en 2008 was hij ook algemeen directeur televisie aan de Reyerslaan.

Een hoge boom dus, en toch ving hij in zijn jaren aan de top nauwelijks wind. Op die ene keer na dan.

Voormalig tv-kok Herwig Van Hove beschreef Vanseveren in Humo ooit als een "nulliteit", "een directeurke dat 's morgens met de trein kwam en nergens deftig kon brainstormen omdat 's avonds zijn trein vertrok."

De tirade had een averechts effect. Uit de reacties die volgden bleek vooral hoe geliefd Vanseveren als netmanager en directeur wel was. Zo was er onder meer die lezersbrief van Bart De Pauw, die Vanseveren typeerde als "een veel schonere en oprechtere mens dan die vette, lillende pudding van een Herwig Van Hove."

Vanseveren was overigens niet alleen geliefd op de vloer. Onder deze netmanger nam TV1 het marktleiderschap weer over van VTM. Hij was het ook die tv-klassiekers als De Laatste Show, Het leven zoals het is en Witse introduceerde.

Bijna vijf jaar zou Vanseveren netmanager blijven. Niet zonder trots kon hij zich om die reden ooit houder van "een wereldrecord" noemen.

Spannend

Share

Ik geloofde en geloof nog altijd dat het grote publiek niet dom is

Wim Vanseveren
2 Vanseveren was als producer verantwoordelijk voor vernieuwende jeugdprogramma's als Kulderzipken. © vrt

Wim Vanseveren, van opleiding een germanist, heeft zijn naam gemaakt in de televisiewereld. Als manager, maar tijdens de jaren negentig ook als producer van vernieuwende jeugdprogramma's als Kulderzipken, Dag Sinterklaas en Buiten de Zone.

Toch liggen de roots van zijn professionele leven in de culturele sector. Zo was hij tijdens de jaren tachtig directeur van het Gildhof, het Cultureel Centrum van zijn woonplaats Tielt. Dat hij straks opnieuw directeur wordt van een cultuurhuis zou je dus kunnen lezen als een terugkeer naar de oude stal. Maar Vanseveren zelf leest dat anders.

"Cultuur is altijd de rode draad doorheen mijn leven geweest", zegt hij. "Ook in mijn leven als televisiemaker. Zo heb ik voor televisie ooit Draaimolen gemaakt, een kinderprogramma dat gebaseerd was op prentenboeken. Als netmanager heb ik ook altijd proberen te hameren op het culturele taak van de openbare omroep. Ik geloofde en geloof nog altijd dat het grote publiek niet dom is, en dat het bijvoorbeld echt wel het verschil ziet tussen hoogstaande en minder hoogstaande fictie. Denk aan fictiereeksen als Clan op VTM, of Quiz me Quick op Eén. Dat zijn cultureel hoogstaande producten, waar het publiek niet zo massaal naar had gekeken als ze niet zo goed waren.

"Een huis als deBuren mikt uiteraard op een ander publiek. Met culturele en politieke debatten of tentoonstellingen richt je je op de meerwaardezoeker, en moet je een ander soort kwaliteit aanbieden. Op dit terrein moet ik me nog bewijzen, maar dat vind ik alleen maar fijn. Het moet ook een beetje spannend zijn."

Ravijn

Share

Vlamingen en Nederlanders spreken dezelfde taal, maar hebben tegelijk een andere cultuur. Uit dat verschil kunnen we bijzonder veel leren

Wim Vanseveren

DeBuren heeft behalve de verdiepende ook nog een andere, minstens zo belangrijke missie. Als Vlaams-Nederlands huis is het ooit opgericht om het spreekwoordelijke ravijn tussen Essen en Roosendaal te verkleinen. Dat is geen makkelijke job, beseft Vanseveren. "De tijd dat we in Vlaanderen massaal naar de Nederlandse televisie keken is voorbij. De kloof is groot, al merk ik wel dat ze bijvoorbeeld in de theaterwereld een stuk kleiner is. Gisteren was ik nog in Het Paleis. Samenwerkingen tussen Nederlandse en Vlaamse theatermakers zijn daar bijna evident.

"Hoe dan ook is het een missie waar ik altijd heel erg in heb geloofd. Als tv-maker was ik een van de weinig die investeerde in coproducties met Nederland, en niet alleen vanwege de economische voordelen ervan. Vlamingen en Nederlanders spreken dezelfde taal, maar hebben tegelijk een andere cultuur. Uit dat verschil kunnen we bijzonder veel leren. Het is een grote rijkdom, waar we onvoldoende gebruik van maken."

Of Wim Vanseveren ook een aanhanger is van de oude Groot-Nederlandse gedachte? "Ik zou ja zeggen als die term niet zo besmet was geraakt, onder meer door mensen als Joris Vanseveren (voorman van het fascistische Verdinaso, red.), die trouwens hele verre familie van me is."
 
Vanseveren is tijdens zijn carrière op heel verschillende fronten actief geweest, het afgelopen decennium zeker niet het minst. Na zijn periode als netmanger bij de VRT was hij enkele jaren directeur van het agentschap Toerisme Vlaanderen, in 2010 stond hij mee aan de wieg van het productiehuis De Raconteurs, de afgelopen jaren verdiende hij onder meer de kost als consultant. Een wat kronkelig pad, lijkt het, en toch zit er volgens hemzelf een duidelijke lijn in. "Toen ik solliciteerde voor Toerisme Vlaanderen moest ik aan het einde van de rit voor drie toenmalige ministers verschijnen: Patrick Dewael, Paul Van Grembergen en Renaat Landuyt. Ze stelden me net dezelfde vraag: waar is de lijn in jouw carrière? Ik heb hen geantwoord dat die voor mijzelf heel duidelijk was. 'Ik heb me heel mijn carrière beziggehouden met dingen die onbelangrijk, maar onmisbaar zijn in het leven'."

nieuws

cult

zine