Prêt-à-aimer

Ware liefde bestaat niet

In Prêt-à-aimer doorprikt Aïcha Cissé vol humor onze romantische idealen

Ze zoekt wanhopig naar een goed lief, maar komt alleen maar leeglopers tegen. In haar eerste solo-voorstelling onderzoekt jong theatertalent Aïcha Cissé het verlangen naar de liefde. Dankzij haar ontwapenende zelfrelativering levert dit een prettig gestoorde voorstelling op die korte metten maakt met alle Hollywoodclichés.

2 © Victoriano Moreno

Op een groot scherm dansen Patrick Swayze (Johnny) en Jennifer Grey (Baby) dolverliefd op de tonen van ‘Time of My Life’. Vooraan op de vloer probeert Aïcha Cissé de legendarische scène uit de romantische eighties klassieker Dirty Dancing mee te spelen. Gehesen in een half dichtgeritst wit jurkje en met een in de haast uitgetrokken jeans nog onhandig rond haar enkels, komt ze geen moment in de buurt van Grey’s elegantie.

Het beeld vat de thematiek van de productie mooi samen. Versterkt door de film- en muziekindustrie, groeien we op met een ideaalbeeld van de romantische liefde en de prins(es) op het witte paard. Het echte leven blijkt echter minder rooskleurig. Scène per scène toont Aïcha niet gespeend van enige humor hoe we gênante dates meemaken, blauwtjes lopen of bedrogen worden. Evengoed legt ze bloot hoe destructief dat ideaalbeeld kan zijn voor ons zelfbeeld en hoe zwaar de eenzaamheid kan toeslaan als de zoektocht naar een partner telkens weer op niks uitdraait.

Gele sokken

2 © Victoriano Moreno

Cissé is een actrice die zich vol overgave aan het publiek geeft. Helemaal alleen op een vrij kale speelvloer rijgt ze in een hoog tempo sketches aan elkaar waarbij ze vlotjes van rol switcht, onverschrokken vals een zelfverzonnen medley brengt, zichzelf een Frans accent aanmeet of met behulp van twee gele sokken intelligent naspeelt hoe ze zich alweer heeft laten inpakken door een praatjesmaker. Daarin verweeft ze voortdurend verwijzingen naar de populaire cultuur.

Zo trekt ze een rosse pruik aan om de Disney-zeemeermin Ariël na te spelen en laat ze daarbij meteen de andere Disney-prinsessen de revue passeren om zich af te vragen hoe hun relaties geëvolueerd zijn nadat ze trouwden met hun prins. Hilarisch is ook de scène waarin ze relaas doet van een mislukte romance aan de hand van een aaneenschakeling van zinnen uit bekende popsongs.

Schaamteloos

Share

Cissé verwerkt een thematiek die eerder licht weegt tot een boeiend geheel

De kracht van deze voorstelling schuilt ongetwijfeld in Cissés spelplezier en verregaande zelfrelativering. De jonge actrice weet de zaal in te pakken door zichzelf niet te sparen en schaamteloos te tonen hoe knullig we ons gedragen als het aankomt op de liefde. Op die manier slaagt ze er bovendien in om een thematiek die eerder licht weegt toch te verwerken tot een boeiend geheel.

Tegelijkertijd kan je er niet omheen dat de voorstelling nog niet helemaal voldragen aanvoelt. Ondanks het tempo mist de sketchmatige opeenvolging van scènes een spanningsboog. Het abrupte einde is een symptoom van het feit dat de productie een duidelijker punt had kunnen gebruiken en nog wat doelmatigheid ontbeert. Daarnaast verdienden sommige scènes meer uitwerking. Het boeket bloemen dat Cissé telkens opnieuw in de lucht gooit en weer opvangt, had bijvoorbeeld veelzijdiger ingezet kunnen worden.

Dat neemt niet weg dat de balans uitslaat in het voordeel van Cissé. Eerder viel ze al op aan de zijde van Aminata Demba in de succesvoorstelling Dis-moi wie ik ben. Met haar eerste solovoorstelling bevestigt ze nu dat talent. Aïcha Cissé is er eentje om te blijven.

Op 18/10 ook nog te zien in de Arenberg, Antwerpen. Vanaf januari op tournee. kunstz.be

nieuws