review

Kamal Kharmach: van schattige dikkerd naar veelbelovende Marokkaan

Jonge comedian toont zich van zijn authentiekste kant in 'De schaamte voorbij'

In zijn eerste eigen show De schaamte voorbij gebruikt Kamal Kharmach zijn hoge teddybeergehalte om zijn boodschap over te brengen, maar hij slaagt er nog niet in steeds even spitsvondig te blijven.

“Ik ben niet verliefd op je, maar schattig ben je wel.” Het moet er flink inhakken als het enige meisje met wie je als onzekere, zwaarlijvige Vlaams-Marokkaanse tiener een date weet te versieren, dat zegt. Dat comedian Kamal Kharmach (25) deze anekdote zo veel aantal jaar later gebruikt in zijn eerste solovoostelling De schaamte voorbij, zegt genoeg. 

Maar Kharmach doet er iets positiefs mee: hij omarmt die vervloekte schattigheid en gebruikt ze om mensen voor zich in te nemen (wat moeiteloos lukt) en hen – luchtig en steeds met die heerlijke lach op zijn gezicht – met hun neus op een aantal minder fraaie maatschappelijke feiten te drukken. “Ik was die dikke comedian, nu ben ik die Marokkaanse comedian.”

Share

Kharmach heeft de vereiste intelligentie duidelijk in huis, maar het moet er nog uitkomen

In de voorstelling rekent Kharmach af met de drie schaamtedemonen uit zijn leven tot nu toe: arm, obees en Marokkaans zijn (zie ook het interview met hem dat eerder in deze krant verscheen). De reeks tragikomische grappen hierover is eindeloos, maar toch is Kharmachs boodschap dat dit alles niet is wat hem het meest heeft getekend. Het is de pijn van de eenzaamheid en de onbeantwoorde liefde(s) die hem het meest parten speelde.

Afgehakte handen

Hoewel Kharmachs hoge aaibaarheidsfactor en charme ons moeiteloos inpakken, komen enkele aandachtspunten bovendrijven. Zo slaagt hij er (nog) niet in zijn humorniveau constant even hoog te houden. Spitsvondige grappen wisselen af met flauwe en je moet van héél goede (Marokkaanse, Vlaamse of andere) huize komen om over IS en afgehake handen van Congolese mensen een geraffineerde act te maken. Kharmach heeft de vereiste intelligentie daarvoor duidelijk in huis, maar het moet er nog uitkomen.

Bovendien mag hij nog een stuk verdergaan in zijn maatschappelijk engagement. Nu blijft hij soms steken op het niveau van zijn persoonlijk traject: entertainend en geestig, maar te oppervlakkig. Daar tegenover staan dan weer sterk uitgewerkte passages zoals het fragment over de afschaffing van de gay parade en de reden waarom: je moet je normaliteit niet ostentatief opeisen, iedereen moet die gewoon aanvaarden. Dat smaakte naar meer. Benieuwd of Kharmach ons in de toekomst ook op meer van dat kan trakteren.

Share

De vraag rijst of Kharmach in een volgende show waarin hij minder persoonlijke onderwerpen zou behandelen, even indrukwekkend authentiek kan blijven

Tranen

De vraag rijst of Kharmach in een volgende show waarin hij minder persoonlijke onderwerpen zou behandelen, even indrukwekkend authentiek kan blijven als in De schaamte voorbij. Maar bij het zien van zijn oprechte tranen toen hij na afloop een staande ovatie kreeg, en van de manier waarop hij dit emotionele moment counterde met een grappige verwijzing naar zijn vriend Anthony, ‘de knuffelautochtoon’, verdween deze twijfel als sneeuw voor de zon.

De Schaamte Voorbij van Kamal Kharmach, gezien op 6/10 in Arenbergschouwburg Antwerpen. Op tournee tot mei 2018. 

Lees ook het weekendinterview met Kamal Kharmach: "Als we je buitensjotten, komt het niet goed met je, zeiden mijn leraars." (+)

nieuws