Rock Werchter

Equal Idiots: als een racepaard dat stond te trappelen om weer de renbaan op te mogen

3 Frontman Thibault Christiaensen. © Koen Keppens

De opgang van Equal Idiots in de vaart der volkeren sinds hun finaleplaats in HUMO’s Rock Rally 2016 hadden wij eerlijk gezegd een beetje gemist, want God, wat stond me daar een meute verzameld voor - of was het achter? - The Slope voor het laatste concert van dit jaar aldaar.

3 © Koen Keppens

Was er in tussentijd iets noemenswaardigs veranderd aan Equal Idiots en/of hun formule? Helemaal niks, en laten we dat maar uit volle borst toejuichen. Nog steeds opgetrokken uit Thibault Christiaensen op gitaar en Pieter Bruurs op drums - een duo dat zich het meest in zijn sas voelt in uptempo kabaal dat de zorgen van de weekdagen ver achter zich laat.

'Hippie Man' beet de spits af, en voor we het wisten, zaten we vijf songs ver in de set. Christiaensen keek een eerste keer omhoog en geloofde zijn ogen niet:
"Hey Werchter, ça va? Fucking hell, voor ons is dees fucking graaf!"

Als het tempo bij Equal Idiots even naar beneden ging, zoals in 'Toothpaste Jacky', leek hen dat enkel met de grootste moeite te lukken. Als een racepaard dat stond te trappelen om weer de renbaan op te mogen.

3 © Koen Keppens

"Kunnen jullie Frans? Zing dan alstublieft mee, want het volgende nummer is in het Frans, en wij kunnen geen Frans". 'Ça plane pour moi' van Plastic Bertrand werd luidkeels meegebruld. Hun eigen 'Butter (Up Down)' nagenoeg even luid.

'Put My Head in the Ground' deed de deur van The Slope dicht. Veertig minuten en het zat erop. Minder mocht dat niet zijn. "Wij waren Equal Idiots. Salut. Merci." Wat zouden ze geen Frans kunnen?

Dossier Festivalitis
Dossier Festivalitis

De hele zomer lang lokken we u uit uw festivaltent met reportages, interviews en recensies.

Lees alle artikels

nieuws

cult

zine