Comedyrecensie

‘Schoon’, de nieuwe comedyshow van Jan Jaap van der Wal: te kort, te soft

2 De Nederlandse comedian Jan Jaap van der Wal legt in zijn nieuwste show uit wat hij zo schoon vindt aan Vlaanderen. Wij bleven op onze honger zitten. © Tom Bertels

Wat vindt de Nederlandse comedian Jan Jaap van der Wal (38), die sinds een paar jaar in Antwerpen woont, ‘schoon’ aan Vlaanderen? Veel, zo blijkt in zijn gelijknamige nieuwe show Schoon. We zijn geflatteerd, maar om goed te zijn mocht het gerust wat kritischer.

Share

De Nederlandse comedian houdt zelfs van de Vlaamse 'flikken' met hun grappige hoofddeksel, dat lijkt op het hoedje van een vleesverkoper in de supermarkt.

Schoon begint veelbelovend, met een passage over het verschil in com-mu-ni-ca-tie tussen Vlamingen en Nederlanders. Op zich een huizenhoog cliché, maar de manier waarop Van der Wal het woord uitspreekt, is al grappig. Hij wijst op een paar rake dingen, die mensen die met beide landsculturen te maken hebben, zeker herkennen: “De olifant in de kamer, dat kennen jullie niet. Of liever: hij is er wel, die olifant, maar jullie gaan er netjes omheen.” 

De anekdotes, onder meer over zijn bezoek aan een West-Vlaamse paardenkoers en zijn probleem om het plaatselijke dialect te begrijpen, overstijgen de bekende gemeenplaatsen nauwelijks. Maar de authenticiteit ervan charmeert: het is duidelijk ‘uit het leven gegrepen’.

Door alles heen loopt de rode draad van de liefde: de comedian houdt zelfs van de ‘flikken’ met hun grappige hoofddeksel, dat lijkt op het hoedje van een vleesverkoper in de supermarkt. Meer nog, hij voelt zich gekrenkt in zijn prille ‘Vlaamse trots’ als een Amerikaanse krant denigrerend over ons land schrijft. Maar het meest houdt hij nog van de rare gedachtekronkels die wij Vlamingen maken. Een land waar een receptionist van een Gents hotel een wifi-paswoord met de lettercombinatie ‘bcck’ spelt als ‘Barcelona, Cuba, Cuba… kokosmelk’. Geef toe: daar móet je toch gewoon meer van weten?

Bange, blanke man

2 Waar de warrige passage over de blanke elite naartoe leidt, is ons niet duidelijk. © Tom Bertels

Dan stapt Van der Wal over naar de vraag hoe hij zijn vorig jaar geboren zoontje zal opvoeden: als Belg of als Nederlander? Deze vraag leidt naar een lange, warrige passage over de elite die de weg kwijt is, de strijd van de bange blanke man en de doorschietende negativiteit. 

Hij haalt er van alles bij, zoals een sketch over vliegangst die moet aantonen dat wie echt bang is, niet meer voor rede vatbaar is. Of verwijzingen naar zijn Friese afkomst waaruit moet blijken dat zijn zoon en hijzelf nu eenmaal deel uitmaken van die blanke elite. Meer dan af en toe een glimlach ontlokt het ons niet. Waar dit alles heen leidt, is niet duidelijk.

Stoofvleessaus

We veren hoopvol recht als Van der Wal een volgend onderwerp aansnijdt: is er dan echt niets ‘achterlijks’ aan Vlaanderen? Nu komt het, denken we. Helaas, niets daarvan. Het enige waar Van der Wal zich aan ergert, is stoofvleessaus en de depressieve presentatiestijl op Klara. Serieus? 

Daarna volgt nog een samenvattende ode aan Vlaanderen en dan opeens is de show afgelopen, na een uur en een kwartier. Waar is de snedige Van der Wal met zijn harde grappen? Laten we zeggen dat we op onze honger blijven zitten, ondanks de stoofvleessaus. Benieuwd of die andere ‘Nederlandse comedian in België’, Bas Birker, ons meer een spiegel kan voorhouden.

Schoon loopt nog tot half juni in Vlaanderen. livecomedy.be

nieuws

cult

zine