Theater

"Mijn kinderen worden hun meisjes"

Theatervoorstelling 'Meisjes van krijt' gebaseerd op succesroman 'De kinderen van Calais'

3 Anna Vercammen, Lara Taveirne en Dominque Collet met de theatervoorstelling 'meisjes van krijt' in Kopergietery ©Jonas Lampens

In de Gentse Kopergietery is de theatervoorstelling Meisjes van krijt zo goed als uitverkocht. Niet verwonderlijk, want het verhaal grijpt je bij de keel. Wordt het te serieus? Dan wordt dat met humor aangepakt.

"En? En? Is het goed? Ik stond aan de deur te luisteren en hoorde luid applaus. Zijn dat jullie kostuums? En het decor? Is het goed?" Lara Taveirne, auteur van De kinderen van Calais, is benieuwd naar wat theatermaaksters Dominique Collet en Anna Vercammen van haar boek hebben gemaakt. "Ik heb de tekst herwerkt tot een theatertekst, maar wat er sindsdien mee gebeurd is? Geen idee.”

De enkele toeschouwers tijdens de generale repetitie stellen haar gerust: het is goed. "Ik vertrouw Anna en Dominique volledig”, haalt ze opgelucht adem. “Ik ben ook blij dat ze de titel veranderd hebben. Op het podium zijn het niet langer mijn kinderen, maar hun meisjes."

Meisjes stelen de show

Share

Het leidt tot een aangrijpende voorstelling over innige vriendschap en de liefde tussen een mama en haar kind

Theatermakers Dominique en Anna staan op een podium dat naar beneden helt. Ze lopen elegant op hoge hakken, terwijl de kijker zich afvraagt hoe moeilijk dat niet moet zijn. Ook de negenjarige actrices Jeanne De Voogdt en de dertienjarige Suza De Gryse lopen op hoge hakken alsof het niets voorstelt. Ja, op het podium alleen vrouwen. De mannelijke personages werden eruit geknipt.

In 2005 las Lara een artikel in De Morgen over twee jonge, vermiste meisjes. De twee wilden van een klif in Calais springen, maar slechts één lichaam werd teruggevonden. Wat er met het tweede meisje is gebeurd? Dat is nog steeds niet geweten. Het werd de inspiratiebron voor De kinderen van Calais, die in 2015 de debuutprijs kreeg. In het boek fantaseert Lara over wat er kan gebeurd zijn. Dominique en Anna fantaseren verder op het podium. Het leidt tot een aangrijpende voorstelling over innige vriendschap en de liefde tussen een mama en haar kind.

Boek, theater én film

"Een boek reduceren naar een theatervoorstelling is aartsmoeilijk”, zegt Lara. "Als je een boek kiest als basis van een theaterstuk, doe je dat omdat je dat boek graag gelezen hebt. Wie zegt dat je dat gevoel weer kan oproepen in het theaterstuk?" Je stap voor stap lostrekken van het boek en er je eigen zin mee doen, is de sleutel tot een goede voorstelling, vinden de actrices.

Anna Vercammen, Lara Taveirne en Dominique Collet met de voorstelling 'Meisjes van krijt' in Kopergietery, Gent ©Jonas Lampens

"Het boek is heel beeldend geschreven", vertelt Anna. "In een theatervoorstelling werkt die verbeelding helemaal anders. De gedetailleerde beschrijvingen krijg je er niet bij. In het boek zie je dan weer niet hoe de hoofdpersonages en de hartsvriendinnen Liliane en Lilith er uitzien. In het theater wel, maar de wereld er rond moet je nog creëren."

De theatermaaksters zijn grotendeels afgestapt van de oorspronkelijke theatertekst. Ze vertrokken liever vanuit hun eigen belevingen en ervaringen. Zo lukt het hen om een personage waarachtig neer te zetten. Het eindresultaat is een mix van Lara's theatertekst, paragrafen uit het boek en de mooiste momenten die voortkwamen uit improvisatie.

 Verschillende generaties 

Jeanne De Voogdt en Suza De Gryse in 'Meisjes van Krijt' ©Jonas Lampens

Er zitten veel personages in het boek, maar Dominique en Anna kozen ervoor om het verhaal vanuit het standpunt van kleine Roos te vertellen. Wie is Roos? In het kort gaat Meisjes van krijt over Violaine en Lilith, twee hartsvriendinnen die op vijftienjarige leeftijd beslissen om van een klif te springen. Violaine is zwanger, bevalt van een dochter en springt dan van de klif. Haar hartsvriendin Lilith springt niet en voedt het dochtertje van Violaine op. "Wat wil je graag hebben voor je tiende verjaardag", vraagt Lilith aan het meisje. "Ik wil een naam: Roos."

"Het is geweldig om met verschillende leeftijden en generaties te werken,” zegt Dominique. “Kinderen en volwassenen staan samen op het podium. Verleden en heden kruisen elkaar voortdurend. Zo komt de overleden Violaine weer terug in het verhaal om haar dochter Roos te ontmoeten, die ondertussen al een pak ouder is dan zij. Dat zorgt voor een vreemde maar ook erg grappige situatie wanneer de vijftienjarige Violaine aan de tien jaar oudere Roos vertelt dat zij haar mama is.

Er komt intussen ook een verfilming van het boek. "Als mensen er een theaterstuk én een film over willen maken, zegt dat iets over de kracht die de beelden oproepen”, aldus Dominique. Lara kan haar nieuwsgierigheid niet meer bedwingen. "Ik kan niet wachten op de première, ik kom naar de laatste repetitie kijken!"

Meisjes van Krijt tot 22/4 in de Kopergietery, Gent. Vanaf oktober ook te zien in verschillende steden. kopergietery.be

cult