Essay
Bart Eeckhout

Zou het kunnen dat die voortdurende alarmerende toon van Greenpeace en co. contraproductief werkt?

This body is nog altijd in danger: waarom het klimaatdebat maar niet urgent wil worden

3 An environmental activist wearing a gas mask takes part in a demonstration called by Greenpeace and other associations to mark the 6th anniversary of the Fukushima nuclear disaster, on March 11, 2017 in Paris. (Photo by CHRISTOPHE ARCHAMBAULT / AFP) kernenergie website © AFP

De allernieuwste rapporten in aanloop naar de aanstaande VN-klimaattop klinken alweer behoorlijk deprimerend. Toch blijft daadkracht uit. Tijd om wat dogma’s te slechten. 

3 De ‘This Body is in Danger’ van Greenpeace. © RV

Herinnert u zich nog de T-shirts van Greenpeace met opdruk ‘My body is in danger’ of ‘No Time To Waste’? Grote letters, zwart op wit of wit op zwart. Het is een shirt dat een generatie tekende. Mijn generatie.

Van klimaatangst was indertijd – zeg maar eind jaren 80, begin jaren 90 – nog amper sprake. Milieuvervuiling was toen in het algemeen nog de boosdoener die ons lijf in gevaar bracht, met het gat in de ozonlaag als meest concrete dreiging.

Van alle ‘nieuwe’ goede doelen waarmee progressieve jongeren eind jaren 80  politiek volwassen werden – de strijd tegen racisme, aids, honger in Afrika, politieke gevangenschap – was de zorg om het leefmilieu waarschijnlijk de meest aantrekkelijke.

nieuws

cult

zine