Opinie
Yves Aerts, Frederik Vanhauwaert en Wouter Van Bellingen

Wij willen een echte aanpak van discriminatie in plaats van politieke schijnbewegingen

- Yves Aerts, Frederik Vanhauwaert en Wouter Van Bellingen
1 © BELGA

Yves Aerts, Algemeen Coördinator çavaria, schreef dit opiniestuk samen met Frederik Vanhauwaert, Algemeen Coördinator Netwerk tegen Armoede, en Minderhedenforum-directeur Wouter Van Bellingen.

Share

Blijft de overheid stilzitten dan pleegt ze dubbel schuldig verzuim: tegenover haar regelgeving, maar vooral tegenover haar eigen burgers

Wij willen een echte aanpak van discriminatie in plaats van politieke schijnbewegingen.

1 op 3 mensen met een OCMW-uitkering wordt een huurwoning geweigerd omwille van hun financiële situatie.  Verhuurders sluiten 1 op 5 mensen met een migratieachtergrond uit. De onthullingen uit het jongste rapport van Steunpunt Wonen zijn schrikbarend. Maar ook bijna 10 procent van de holebi's en transgenders voelt zich gediscrimineerd op de woningmarkt. De overheid beschaamt het vertrouwen van de burgers als die cijfers niet au sérieux worden genomen.

Om te beginnen resultaten uit het vorig woononderzoek van exact 10 jaar geleden. Daaruit bleek dat  1 op 5 verhuurders zonder blikken of blozen mensen met een migratieachtergrond discrimineert. Toen was de verontwaardiging groot en werd er gegoocheld met dure woorden.

Ook toen vorige week de resultaten van het dienstenchequeonderzoek bekend raakten, maakte  minister van Gelijke Kansen Liesbeth Homans brandhout van al wie discrimineert. Mooi. Maar de minister moet beseffen dat daden zwaarder wegen dan woorden. Zij moet bewijzen dat ze de impact van discriminatie op de samenleving begrepen heeft.

Intussen spreekt uit Europese cijfers de weinig rooskleurige situatie van  holebi's en transgenders op de woningmarkt. Negen procent van hen voelde zich in het afgelopen jaar gediscrimineerd bij het huren of kopen van een woning. Daarmee scoren we slechter dan Denemarken, Zweden, Nederland en Hongarije. Het Europees gemiddelde ligt op 13 procent. Vooral transgenders, met in het bijzonder transvrouwen, stoten op drempels.

Een huis verhuren of verkopen aan iemand die niet voldoet aan de stereotiepe genderverwachtingen is blijkbaar nog steeds moeilijk.  Het grote publiek aanvaardt homoseksualiteit, toch zeker wanneer mannen zich als mannen en vrouwen zich als vrouwen gedragen. Transgenders worden hard geconfronteerd met de grenzen van onze genderbinaire samenleving.  Holebi's en transgenders, de ene al meer dan de andere, krijgen daarom geregeld te maken met weigeringen, pesterijen, bedreigingen en fysiek geweld.

Mevrouw Homans (DM 25/02/2015) stimuleert slachtoffers om discriminatie te melden. Deze redenering hapert omdat er vanuit wordt gegaan dat slachtoffers weten wanneer ze gediscrimineerd worden. Dat is niet altijd zo. Een huurder komt vrijwel nooit te weten of migratieachtergrond, sociaal-economische positie of geaardheid de reden is waarom hij/zij geen woning kan huren. Het cruciale probleem van discriminatie is dat het te vaak onopgemerkt blijft.

In de statistieken

Share

Het is hoog tijd dat we discriminatie eindelijk terugvinden in de statistieken van inspectiediensten en gerechtelijke parketten

Het is daarom hoog tijd dat we discriminatie eindelijk terugvinden in de statistieken van inspectiediensten en gerechtelijke parketten. Wij willen, net zoals het Interfederaal Gelijke Kansencentrum, dat de Vlaamse Woonsinpectie  via praktijktests en mystery shopping  controles uitvoert doorheen alle fasen van het verhuurtraject. Zo vergroot de pakkans van discriminerende verhuurders en immomakelaars en kan de overheid op een efficiënte wijze de naleving van haar regelgeving controleren.

Praktijktests en mystery shopping zijn nu eenmaal de enige  geschikte instrumenten om de naleving van de antidiscriminatieregelgeving doorheen de verschillende fasen van het verhuurproces te controleren. De overheid moet dan ook haar verantwoordelijk opnemen door haar inspectiediensten deze instrumenten te geven om discriminatie aan te pakken.

De dure plicht

Share

Schaarste zet de deur wagenwijd open voor discriminatie

Het is minister Homans die nu de dure plicht heeft om de aanpak van huurdiscriminatie op te nemen in de lopende parlementaire voorbereidingswerken. Het politieke momentum daarvoor ligt op een zilveren schaaltje want net zoals voor dienstencheques komt de private huurregelgeving met de zesde staatshervorming volledig over naar Vlaanderen. Homans kan dus de Vlaamse wooninspectie en lokale wooninspectiediensten nu meer specifieke bevoegdheden en onderzoeksinstrumenten, zoals mystery shopping en praktijktests, geven  om discriminatie door verhuurders op te sporen, vast te stellen en te sanctioneren.

De grote krapte op de huurmarkt brengt mensen op zich al in een precaire woonsituatie. Het maakt het ook makkelijker om te discrimineren. Verhuurders hebben de huurders maar voor het uitkiezen. Doorgaans weten die laatsten niet eens dat ze effectief gediscrimineerd worden. Naast praktijktests moet minister Homans ook investeren in de versnelde bouw van bijkomende sociale woningen en de versterking van de private huurmarkt, zodat het aanbod aan kwaliteitsvolle, betaalbare woningen groter wordt. Schaarste zet de deur wagenwijd open voor discriminatie.

Het Vlaams parlement als spreekbuis van de publieke opinie moet ook haar verantwoordelijkheid nemen. Zij moet via hoorzittingen de discriminatie op de woningmarkt doorlichten en de verantwoordelijken aan de tand voelen. Die hoorzittingen vormen een kans voor een nieuwe koers in de aanpak van discriminatie, net zoals dat volgende week gebeurde naar aanleiding van het Dienstenchequerapport. Netwerk tegen armoede ondersteunt de vraag van Minderhedenforum naar parlement om sterk werk te maken van echt antidiscriminatiebeleid dat zowel de steeds groter wordende groep gekleurde mensen in armoede als autochtone mensen in armoede treft. In een Vlaanderen van de 21ste eeuw hoort discriminatie niet thuis!

Die hoorzittingen mogen niet uitdraaien in politieke schijnbewegingen. Regeringen moeten beseffen hoezeer zij zo telkens het signaal geven dat discrimineren gedoogd wordt en normaal gedrag is.  Hoewel de conclusies er niet om liegen, brengen studies verbijsterend weinig teweeg. Ondanks alle beweringen van het tegendeel, blijft het bij de politiek nog te vaak bij verontwaardiging. Daden reiken verder dan woorden. Blijft de overheid stilzitten dan pleegt ze dubbel schuldig verzuim: tegenover haar regelgeving, maar vooral tegenover haar eigen burgers.

Meer opinie? Krijg elke woensdag en zondag onze Opiniemakers nieuwsbrief.

nieuws

cult

zine