Opinie
Famke Robberechts

Werken is wat mij gelukkig maakt en ik ben er beter in dan in strijken of wafels bakken

Hard werken maakt geen slechte moeder

Famke Robberechts is hoofdredacteur van maandblad Goed Gevoel. "Vrouwen laten hun hersenen niet achter op de bevallingstafel", zegt ze.

1 ©Bob Van Mol
Share

Uiteraard wil ik ook graag een huis dat elke dag geurt naar verse appeltaart, maar dat weegt niet op tegen mijn financiële en intellectuele onafhankelijkheid

Ik ben 37, moeder van twee zonen van vier en zes en werk meer dan fulltime. Met stijgende verbazing las ik in deze krant het verhaal van Ilse Ceulemans, journaliste en moeder, die ervoor pleit dat moeders hun carrière na de komst van de kinderen gedurende tien, vijftien jaar op pauze kunnen zetten. Ceulemans ging halftijds werken en werd zo de moeder die ze wilde zijn, warm en gezellig en met elke dag vers eten op tafel.

De democraat in mij vindt elke mening de moeite waard om over na te denken. De fulltime werkende moeder in mij begint toch te steigeren. Het is prima te beslissen om minder te gaan werken om meer tijd te hebben voor je gezin of je cursus mindfulness. Het is iets anders om op basis van je eigen ideaal een economisch model voor te stellen dat de maatschappelijke klok vijftig jaar terugdraait.

Ceulemans zegt: "We staan een heel eind wat betreft de emancipatie van de vrouw, maar we staan nergens wat betreft de emancipatie van de moeder."

Excuseer? Zette niet net het besef dat vrouwen hun hersenen niet achterlaten op de bevallingstafel die emancipatie in gang? Dat kinderen ook gelukkig opgroeien zonder een moeder aan de haard? Dat man en vrouw ook in het huishouden en gezinsleven gelijken zijn?

Het emanciperen van de moeder als in 'creëer een pauze in haar arbeidsparcours' staat haaks op de emancipatie van de vrouw en trekt net het kleed weg onder alles waar generaties vrouwen voor gestreden hebben.

Uiteraard wil ik ook graag een huis dat elke dag geurt naar verse appeltaart, maar dat weegt naar mijn gevoel niet op tegen mijn financiële en intellectuele onafhankelijkheid.

Ik heb altijd geweten dat ik voluit voor mijn carrière zou blijven gaan, ook als er kinderen kwamen. Ik vind het langs een kant mijn plicht om het intellectuele kapitaal dat ik van mijn ouders heb meegekregen zo optimaal mogelijk in te zetten. En vooral: werken is wat mij gelukkig maakt en ik ben er beter in dan in strijken of wafels bakken. Dat tevreden gevoel geef ik door aan mijn kinderen wanneer ik thuiskom. Ik ben er ook van overtuigd dat ik mijn kinderen niet 'beschadig' door niet te allen tijde voor hen beschikbaar te zijn. Ze voelen zich 100 procent geliefd en beschermd, maar zichzelf aankleden kunnen ze al sinds hun derde.

Share

Je hoeft helemaal niet te kiezen tussen gezin en carrière. Wat je wél aan jezelf en de rest van de mensheid verplicht bent, is tevreden zijn met de keuzes die je maakt

Volgens mij zien we in het debat rond work-life balance twee belangrijke partijen over het hoofd: onze kinderen en hun vaders.

Mijn kinderen zitten prima in hun vel, weten niet anders dan dat voor- en naopvang bij een schooldag hoort en tijdens het weekend genieten we met volle teugen van elkaars gezelschap. Mijn man werkt ook fulltime, maar hij is evenveel vader als ik moeder ben.

De generaties van mijn grootmoeder en mijn moeder hebben tussen pot en pan epische gevechten geleverd, niet om voor hun dochters een land van melk en honing te bouwen, maar om ervoor te zorgen dat ik als vrouw anno nu één gouden recht heb: ik kan vrij kiezen wat ik met mijn leven aan wil. Ik mag loodgieter worden, of chirurg. Ik mag single blijven, trouwen of scheiden. Vier kinderen krijgen of geen. Ik mag fulltime werken, parttime of niet. Ik mag alles en de maatschappij verplicht me tot niets.

"Je moet kiezen, en wie kiest verliest", zegt Ceulemans nog. Sorry, maar dat is absurd, je hoeft helemaal niet te kiezen tussen gezin en carrière. Wat je wél aan jezelf en de rest van de mensheid verplicht bent, is tevreden zijn met de keuzes die je maakt, of ze te veranderen als ze je ongelukkig maken. Kies, weet waarom, en wees tevreden. Ook als die keuze je soms schuldgevoelens geeft of ervoor zorgt dat je af en toe 's avonds bekaf in je bed rolt.

zine