column Plus
Jules Hanot

Welkom terug, Annemie Struyf. Mocht je niet bestaan, dan moest je dringend worden uitgevonden

TV Jules schrijft een brief aan Annemie Struyf

1 ©Tim Dirven

Geachte mevrouw Struyf,

Beste Annemie,

Het zal toch niet waar zijn dat ze die ‘ouwe zaag’ opnieuw vanonder de mottenballen halen”, sneerde een van mijn cafévrienden een tijdje geleden aan de toog. Hij kreeg meteen de lachers op zijn hand toen hij je met zijn bazige schoonmoeder vergeleek. Anderen volgden met groteske imitaties van – ik citeer – “een drammerige dragonder die iedereen tureluurs maakt met haar getetter”. Om niet uit de toon te vallen, lachte ik mee.

Helemaal van harte was het aanvankelijk niet. Tot ook ik me overgaf aan een schaamteloos rondje spot en leed­vermaak omdat iemand zich aan de onsterfelijke ‘zuster Catherinaaaaaa’-sketch vergreep waarin Nathalie Meskens je destijds op hilarische wijze als een irritante kwelgeest voor oude nonnen te kijk zette.