Opinie
MARC HOOGHE

Niets creëert zoveel aandacht als een vulgaire scheldpartij. Dat weet Bourgeois

2 Geert Bourgeois. © belga

Marc Hooghe is politicoloog aan de KU Leuven.

2 Marc Hooghe. © rv

Hoe weet je zeker dat de Vlaamse ontvoogdingsstrijd na anderhalve eeuw nog altijd niet voltooid is ? Als we niets beter kunnen verzinnen om de feestdag te vieren dan eens flink te spuwen richting onze Franstalige landgenoten. Hoe durven die Waalse stakers het aan een trein minder te laten rijden op onze Vlaamse grond? Hoe durven ze, die Wallinganten, hoe durven ze het aan?

Binnen het nationalisme heb je altijd al twee strekkingen gehad. Wat we gemakshalve het kaakslag-nationalisme noemen blijft zich wentelen in het grote onrecht uit het verleden. Elke schooljongen die ooit een berisping heeft gekregen omdat hij op een Franstalig college het 'Vlaamse dialect' sprak, wordt bijgezet in het pantheon der martelaren. Elke uitlating van Paul Magnette is een zoveelste Franstalig dictaat, en een jurist als Hendrik Vuye drijft het zo ver dat hij zelfs de Belgische Grondwet opzij wil zetten. Liever een Vlaamse dictatuur dan een Belgische democratie, lijkt het motto.

Aan de andere kant heb je ook een modern inclusief nationalisme, dat resoluut voor de toekomst kiest. Het is het soort Vlaamse identiteit dat iemand als Jozef Deleu altijd heeft uitgedragen. Vlaanderen is een heel bijzondere regio, met een hoge levenskwaliteit. Als je door middel van een hoogstaande cultuur en een goed beleid die regio nog sterker kunt maken, dan kan niemand daar wat tegen hebben.

Share

Het is altijd de schuld van iemand anders: de Walen, de Europese Unie, de Mexicanen, of vul maar in - de lijst van doelwitten is tamelijk willekeurig

De regressie naar het kaakslag-nationalisme is spijtig, omdat het eindeloze zeuren en treuren, zoals Hugo Schiltz het noemde, niet in het karakter ligt van de minister-president. Dat kan twee dingen betekenen. Ofwel wil het zeggen dat er te weinig is om trots op te zijn. Een feestdag is bij uitstek de gelegenheid om te vertellen welk fantastisch beleid er gevoerd is, en welke leuke dingen de Vlaamse bevolking in de toekomst kan verwachten. Viel er wat dat betreft echt zo weinig te vertellen?

Een tweede mogelijke verklaring is dat ook Bourgeois niet ongevoelig is voor de harde wet van de Twitter-democratie: niets creëert zoveel aandacht als een vulgaire scheldpartij. Dat is nog eens bewezen: de Groeningekouter in Kortrijk is niet zo groot, en er komt nauwelijks volk opdagen voor een saaie lezing. Maar een flinke scheldpartij haalt wel alle headlines. Die verruwing van het politieke debat vormt een gevaarlijke verleiding voor alle politieke partijen, en ook de media dienen zich de vraag te stellen hoever hun medeplichtigheid daarin gaat. De kern van de democratie is immers dat we een beschaafd debat voeren, onder fatsoenlijke dames en heren. Het nationalisme staat des te scherper bloot aan die extreme verleiding, omdat er telkens weer die onderstroom is van gekrenktheid en wij-zij-denken. Een kaakslag laat zich samenvatten in 140 tekens - voor een toekomstproject heb je meer plaats nodig.

Het is altijd de schuld van iemand anders: de Walen, de Europese Unie, de Mexicanen, of vul maar in - de lijst van doelwitten is tamelijk willekeurig. Zelfs als heb je als staatssecretaris voor Asiel en Migratie een verantwoordelijke functie, dan nog is de verleiding blijkbaar bijzonder groot om af een lekker beledigende tweet de wereld in te sturen.

Is dat het open Vlaanderen waar we naartoe willen? Als zelfs een door en door fatsoenlijk man als Geert Bourgeois in de val trapt van gratuite beledigingen die gegarandeerd zorgen voor media-aandacht, dan rest ons nog een lange weg te gaan naar een sterke Vlaamse cultuur en samenleving.

Meer opinie? Krijg elke woensdag en zondag onze Opiniemakers nieuwsbrief.

nieuws

cult

zine