Opinie
Yamina Krossa

Maggie, maak borstreconstructies met eigen weefsel terugbetaalbaar

Yamina Krossa is de bezieler van innercrowdfunding-vzw Benetiet.

2 ZEB kwam in opspraak omdat het met een wedstrijd 5.000 euro weggaf aan plastische chirurgie. Het bedrag ging uiteindelijk naar Benetiet. ©BELGA
Yamina Krossa. ©Marc Baert

Koopt u ook een stukje tiet, mevrouw De Block? Dat is de vraag die 200 vrouwen zich stellen die geen borstreconstructie met eigen weefsel kunnen betalen na een amputatie door borstkanker. Want één op negen vrouwen krijgt borstkanker. Dat is een hallucinant cijfer. Daardoor kent iedereen wel minstens één iemand die borstkanker heeft of had. Vrouwen die daardoor één of beide borsten verliezen, al dan niet preventief, willen vaak maar één ding: opnieuw twee borsten hebben, maar dat kunnen ze soms niet betalen. Er is een oplossing.

Toen ik in 2013 de diagnose borstkanker kreeg, stortte mijn wereld in. Er waren zoveel onzekerheden en ik vroeg mij vooral af of ik er op tijd bij was, of er uitzaaiingen waren, of ik mijn borst zou verliezen en of ik een behandeling zou moeten krijgen. Korte tijd later wist ik precies waar ik voor stond: een amputatie, chemo en bestralingen. Al heel kort na dat moment vroeg ik mij al af of en hoe ik nadien een nieuwe borst zou kunnen hebben. Ik was verbouwereerd toen ik ontdekte dat ik voor de borstreconstructie van mijn voorkeur, namelijk met eigen weefsel, een groot stuk van de kosten zelf zou moeten dragen. En die zijn niet min.

Share

'Wetende dat twee derde van de vrouwen kiest voor een borstreconstructie met implantaten, vraag ik me af of zij daarvoor kiezen omdat ze dit willen, dan wel omdat dit wél terugbetaald wordt'

Het rapport van april 2014 van de Vlaamse Liga tegen Kanker deed een steekproef, waar zo'n 600 vrouwen op reageerden. Een van de conclusies is dat een borstreconstructie gemiddeld 2.600 euro kost voor één borst en 4.000 euro voor twee. De prijzen variëren al naargelang de plastische chirurg en het ziekenhuis waar de ingreep plaatsheeft.

Als alternatief had ik kunnen kiezen voor een borstreconstructie met implantaten. Deze ingreep wordt vrijwel volledig terugbetaald. Maar ik vond dit voor mij niet de juiste keuze omdat ik geen lichaamsvreemd implantaat in mijn lichaam wil. Het zou niet even natuurlijk aanvoelen en bovendien moet zo'n implantaat om de tien jaar vervangen worden. Wetende dat twee derde van de vrouwen kiest voor een borstreconstructie met implantaten, vraag ik me af of zij daarvoor kiezen omdat ze dit willen, dan wel omdat dit wél terugbetaald wordt.

De perceptie leeft dat als je een hospitalisatieverzekering hebt, en zeker als je aangesloten bent bij 'de betere' verzekeringsmaatschappij, er een tussenkomst is voor alle kosten verbonden aan een borstreconstructie. Dat is niet zo. Zolang er geen tussenkomst is van het RIZIV, zullen ook hospitalisatieverzekeringen hiervoor in principe geen terugbetalingen doen.

De realiteit leert ons bovendien dat ook niet iedereen de middelen heeft om zelf een hospitalisatieverzekering af te sluiten. Als toen nog alleenstaande moeder van twee tieners, was dat een uitgave die ik zelf telkens heb moeten uitstellen, omdat er financieel gewoonweg geen ruimte voor was.

Omdat ik zelf niet over de financiële middelen beschikte voor mijn eigen borstreconstructie, die mij 5.000 euro zou kosten omdat ook mijn tweede borst geamputeerd moest worden, heb ik mijn eigen netwerk aangesproken. Ik heb hen gevraagd of zij een stukje tiet wilden kopen en zo samen met mij te sparen voor mijn nieuwe borsten. Dankzij die oproep en de inspanningen van mijn netwerk, is het gelukt om de nodige fondsen in te zamelen. Dankzij hen heb ik nu weer borsten en dit zonder financiële kater.

Share

'We doen aan innercrowdfunding, omdat een structurele oplossing ontbreekt'

Daar stopte het voor mij niet. Er zijn zoveel vrouwen die zich ofwel de ingreep ontzeggen, of voor een andere ingreep kiezen omdat die wel terugbetaald wordt, ofwel er financiële problemen aan overhouden omdat ze doorzetten. Vanuit een gevoel van onrechtvaardigheid begon ik na te denken over hoe ik andere vrouwen zou kunnen helpen. Zo is het idee ontstaan om de vzw benetiet.be op te richten en innercrowdfunding te lanceren. Vrouwen die zich op onze site aanmelden versterken we, door ondersteuning te vinden binnen hun eigen netwerk.

Toen kledingketen ZEB deze week een campagne lanceerde hebben wij er met benetietwindtergeendoekjesom.be ludiek op gereageerd. De prijs van 5.000 euro voor de winnaar van de wedstrijd die ze uitschreven, zou ons goed van pas komen om minstens twee vrouwen te ondersteunen. ZEB heeft inmiddels laten weten dat ze 5.000 euro zullen schenken en ze doen dit omdat ze zo ontroerd waren door het project. Wij zijn daar natuurlijk heel blij mee. (Voorts kan iedereen, en dus ook Maggie, een bijdrage storten om voor deze tweehonderd vrouwen een stukje tiet te kopen.)

Toch willen we nog een stap verder geraken. We doen aan innercrowdfunding, omdat een structurele oplossing ontbreekt. Wij willen dat deze ingreep volledig terugbetaald wordt, waardoor vrouwen vrij zullen kunnen kiezen voor een borstreconstructie met implantaten of met eigen weefsel, los van financiële argumenten.

nieuws

zine