De toekomst van links
John Crombez

Links is niet klein, zoals dikwijls foutief herhaald wordt

John Crombez is voorzitter van sp.a

1 John Crombez tijdens de podcast over de toekomst van nieuw links met naast hem Dalilla Hermans. © Illias Teirlinck

Als zeventien opiniemakers de tijd nemen om hun bekommernissen over links neer te schrijven en advies te geven, neem ik dat ter harte. (DM 4/2) Als rode draad door hun stukken lopen twee termen: dromen en waarden. Wij hebben de verantwoordelijkheid om te tonen dat er een alternatief is voor een positieve toekomst en mensen daarvan te overtuigen. In tijden waarin populisme en alternatieve feiten hoogtij vieren, is dat niet simpel. Maar wij gaan er 100 procent tegenaan.

Om die positieve toekomst vorm te geven, volstaat het niet om alleen te strijden tegen de afbraak van onze sociale zekerheid. Een samenleving moeten wij ook durven te hertekenen, wanneer dat nodig is. En dat doen we vandaag. Maatschappelijke problemen gaan wij niet uit de weg uit politieke correctheid. Neen, we benoemen ze en pakken ze aan. 

Share

Het komt er nu op aan om dat nieuwe verhaal elke dag opnieuw te vertellen en breed uit te dragen. Tussen heden en toekomst gaan dromen in vervulling, zo simpel is het

Vandaag zijn er immers te veel mensen die elke dag hard hun best doen, maar er te weinig voor terugkrijgen. Daar wringt het écht. Daarom kies ik in mijn boek Ctrl+Alt+Del resoluut voor een basisloon voor jongeren én mantelzorgers, trek ik de kaart van een basispensioen na 42 jaar werken en pleit ik voor één time-outrekening dat een bos aan verlofstelsels vervangt en mensen zelf laat beslissen wanneer ze meer of minder werken. 

Het komt er nu op aan om dat nieuwe verhaal elke dag opnieuw te vertellen en breed uit te dragen. Tussen heden en toekomst gaan dromen in vervulling, zo simpel is het. Als samenleving kunnen we wel degelijk nieuwe afspraken maken die betaalbaar zijn.

Zonder taboes

Die nieuwe afspraken krijgen vorm omdat wij al een hele tijd anders aan politiek doen. Dikwijls ver weg van de camera’s. Overal in Vlaanderen en Brussel luisteren we eerst naar jong en oud – zonder taboes – en daarna gaan we samen met hen op zoek naar oplossingen. Het is omslachtiger maar duurzamer dan het werken aan oneliners. Mensen verwachten van ons – meer dan van anderen – dat we niet alleen actief betrokken zijn, maar ook dat we sober en uit één stuk zijn. En gelijk hebben ze.

Daarom hebben we een decumul gestemd, namen we de lead om de pensioenleeftijd van parlementairen gelijk te trekken, schrapten we al 1.175 mandaten in intercommunales en maken we komaf met politieke benoemingen. Dat er nu nog het nadeel van de twijfel is, is een feit. We hebben immers vaak bestuurd. En met succes. Zo slaagden we erin de ongelijkheid terug te dringen ondanks de bankencrisis. Maar die geloofwaardigheid moeten wij voor velen elke dag opnieuw verdienen. En opnieuw: terecht.

Tot slot nog dit. Links is niet klein, zoals dikwijls foutief herhaald wordt. Integendeel. De opdracht is dan ook om samen te werken om ons progressief alternatief in de verf te zetten. Niet alleen in onze gemeenten en steden, niet alleen in Vlaanderen en in België, maar ook in Europa. Vandaag kunnen we immers niet anders dan vaststellen dat tussen droom en daad het huidige Europa heel vaak in de weg staat. 

Share

Vandaag kunnen we niet anders dan vaststellen dat tussen droom en daad het huidige Europa heel vaak in de weg staat

Weg van het partij-etiket

De Europese neoliberale recepten hebben niet alleen de kloof met de burger, maar vaak ook de problemen zelf vergroot. Begin jongeren maar eens te overtuigen van het nut van Europa als ze hier hun job verliezen, of als ondernemers hun kmo failliet zien gaan omdat grote bedrijven de markt onderuit halen met veel te goedkope buitenlandse arbeidskrachten. Het soort vrij verkeer van personen dat dit veroorzaakt, moet we stoppen. Punt. Daar ligt een enorme opdracht en we weten dat er een aantal sociaaldemocraten in Europa een loopje neemt met onze waarden. 

Dat verzet zal dus een nieuwe groep vergen. Weg van het partij-etiket moet links het oude continent weer warme en solidaire lucht inblazen. Kortom, in Europa of dicht bij ons: met veel zelfvertrouwen, maar met de nodige dosis zelfkritiek, blijven we de komende weken en maanden hard werken om een samenleving van en voor álle mensen te maken, in plaats van hen alleen uit te drukken in grafieken en cijfers, in economische winst of verlies zoals vandaag de regel is. Een samenleving is meer dan de economie. Een samenleving, dat zijn wij allemaal. Zonder onderscheid.

Meer opinie? Krijg elke woensdag en zondag onze Opiniemakers nieuwsbrief.

nieuws

cult