Lezersbrieven
Staf De Wilde, Stavros Kanakaris, Imade Annouri

Lezers reageren: "Wim Van Rooy is geen islamcriticus, maar een islamofoob"

Het interview met islamcriticus Wim Van Rooy lokte heel wat reactie uit

Voor de reeks 25 jaar Zwarte Zondag sprak Joël De Ceulaer met publicist, essayist en islamcriticus Wim Van Rooy. Het relaas van dat gesprek verscheen gisteren in onze krant. Van Rooy deed er zijn visie op de islam uit de doeken en noemde het 'het nieuwe nazisme'. Het interview lokte dan ook meteen heel wat reactie uit. 

3 Wim Van Rooy. ©Eric de Mildt

Hystericus

Staf De Wilde, lezersbrievenschrijver. ©jonas lampens

Op het einde van het interview met Joël De Ceulaer zegt islamhater Wim Van Rooy: "Moslims zijn gevaarlijk, ze zijn bereid zichzelf op te blazen." (DM 23/11) Hij had er kunnen aan toevoegen dat er hier moslimjongeren zijn die naar Syrië trokken om daar te vechten met IS: heel gevaarlijk en onmenselijk. Maar mag ik vragen hoeveel procent deze gekken uitmaken van onze moslimpopulatie en hoeveel procent van onze moslims met hen sympathiseert? Ik vermoed dat het een laag percentage zal zijn. Want ik heb wel jaren tussen de moslims gewoond en ik heb vastgesteld dat deze mensen alleen maar vrede en rust willen.

Bovendien bestaan er binnen de islam evenveel strekkingen als binnen het christendom. Zullen we eens alle misdaden oplijsten die door christenen zijn gepleegd? Om één voorbeeld te geven: de bombardementen op Afghanistan door de christelijke Obama - zelfs een bruiloft werd gebombardeerd. Is dit minder verschrikkelijk?

Share

'Van Rooy is de kampioen van de partiële waarheid: hij zegt ware dingen, maar hoeveel moslims vertegenwoordigen deze afschuwelijke feiten?'

Van Rooy is de kampioen van de partiële waarheid: hij zegt ware dingen, maar hoeveel moslims vertegenwoordigen deze afschuwelijke feiten? Ik vergelijk de angstpropaganda van Wim Van Rooy met Soumission van Michel Houellebecq: het verschil zit er hem in dat Van Rooy pretendeert de waarheid te verkondigen, terwijl het boek van Houellebecq pure fictie is.

In mijn ogen is Van Rooy een hystericus die alleen in het andere kamp gevaren kan zien en die deze gevaren veralgemeent op een manier die neerkomt op een obsessie.

Staf De Wilde, De Haan

Kennis

Wim Van Rooy beweert dat de islam onverenigbaar is met ons denkkader en onintegreerbaar. "Het nieuwe nazisme." En dat de islam geen libido sciendi oftewel drang om te weten kent en dat moslims daardoor zouden achterblijven.

Er was een tijd dat de islam Europa van de totale achterlijkheid heeft behoed, met name door zijn kennisgaring, wetenschap en behoeder van kennis (waaronder de hervertaling via het Arabisch van Aristoteles en ontwikkelingen in de wiskunde).

Share

Er was een tijd dat de islam Europa van de totale achterlijkheid heeft behoed, met name door zijn kennisgaring, wetenschap en behoeder van kennis

Het nazisme en het communisme, beide ideologieën die in de 20ste eeuw geleid hebben tot de absolute barbarij en de bijna vernietiging van de beschaving, waren beide atheïstisch en producten van 'ons denkkader'. Voordien leidde het christendom de wereld in genocides en culturele vernietigingsoorlogen.

Kan de zelfverklaarde islamkenner en wiskundeamateur Van Rooy hier een verklaring voor bieden?

Stavros Kanakaris, Groot-Bijgaarden

Islamcriticus?

Imade Annouri, Vlaams parlementslid voor Groen.

Wim Van Rooy, 'Islamcriticus', vindt het jammer dat we mensen niet meer en masse kunnen opsluiten. Hij vindt het jammer dat er nu allemaal mensenrechtenverdragen zijn die ervoor zorgen dat we niet meer kunnen doen wat de Amerikanen met de Japanners hebben gedaan na Pearl Harbour. Ik zet 'islamcriticus' ook bewust tussen aanhalingstekens. Want de man is voor mij geen criticus, hij is een islamofoob. Een islamofoob? Jawel, die reduceert mensen tot enkel hun religie. De islamofoob herleidt religie, dat steeds superdivers is, tot één brij en gooit alles op één hoopje, maakt er één vijandbeeld van en zegt zonder enige schaamte dat hij het jammer vindt dat hij moslims niet meer in kampen kan opsluiten.

Wat is het verschil tussen een islamcriticus en een islamofoob? Een criticus is een beoordelaar en geeft kritiek, scherpe kritiek, op dingen waar hij het niet mee eens is. Alhoewel het geen voorwaarde is, probeert hij misschien zelfs dingen te veranderen in positieve zin.

Heel wat van mijn vrienden die ik al van jongs af aan ken zijn religiecritici. Mijn beste vriend herhaalt met de regelmaat van de klok dat hij niet begrijpt hoe iemand met verstand kan geloven in een verzonnen wezen dat zich ergens in de lucht zou bevinden. En ik kan u verzekeren dat we daar al geanimeerde en scherpe debatten over hebben gehad, maar altijd met respect voor elkaar. Ik begrijp ook de angst en onzekerheid die heel wat mensen vandaag voelen. In tijden van terreur, van oorlog en vluchtelingen, van oprukkend populisme en een verhard maatschappelijk debat willen mensen vooral perspectief op beter. Beter is problemen recht in de ogen kijken en ze samen, over grenzen van afkomst en overtuiging, oplossen.

Share

'Wim Van Rooy is geen criticus, maar een islamofoob. Iemand die mensen reduceert tot hun religie en van die religie één groot vijandbeeld maakt'

Ik beschouw mezelf als moslim en ik zie mezelf net daarom ook als 'islamcriticus'. Net zoals ik mezelf ook als 'maatschappijcriticus' zie, iemand die dingen in vraag wil stellen. Want er zijn heel wat dingen waar ik het als progressief en als moslim niet mee eens ben: heel wat culturele interpretaties van religie zijn niet de mijne en ik ga daar tegenin. Ik geloof dat religie, spiritualiteit en zingeving kunnen helpen om mensen van allerlei strekkingen en overtuigen dichter bij elkaar te brengen. Om de dialoog aan te gaan. Zonder dogma's van zij die vinden dat religie slechts op één manier kan geïnterpreteerd worden of zij die vinden dat religie de bron van alle kwaad is.

Ik zie heel wat mensen in mijn omgeving die zonder taboe heel wat dingen in vraag stellen. Net omdat ze de zaken willen verbeteren, mensen bij elkaar willen brengen, de samenleving sterker willen maken. Dat zijn de critici bij wie ik mij aansluit. Maar mensen en masse willen opsluiten in kampen? Dat is onversneden fascisme. Laten we er niet flauw over doen en de dingen benoemen zoals ze zijn.

Imade Annouri, Vlaams Parlementslid voor Groen

nieuws

zine