Column
Ann De Craemer

Kranthamsteren op publieke plekken: dat doen we toch allemaal?

1 Ann De Craemer. © Bob Van Mol

Elke dinsdag en donderdag schrijft Ann De Craemer over de kleine en grote dingen des levens die haar beroeren.

Laten we gelijktijdig oversteken; u bekent en dan geef ik toe: we kranthamsteren. Het schuldgevoel was er al lang maar pas toen het woord zich in mijn hoofd vormde, kwam de schaamte. Een papieren golf was het, een letterende wonde. Omdat vingerwijzen de handigste manier is om eigen misstappen te vergoelijken, begin ik met u, want ondanks de digitalisering scharrelt u bijeen, stapelt en vouwt u en – o wee – scheurt u uit.

Uw ziekelijke gedrag toont zich vooral op publieke plekken: koffiebars, theatercafés, soeptenten en bibliotheken. De symptomen zijn herkenbaar. Zenuwachtig kranten scannen en dan, met minstens drie edities onder de arm gepropt, naar een tafeltje hinkelen waar nauwelijks één artikel gelezen wordt.

nieuws

cult