Opinie
PETER DECUYPERE

Kermissen moeten hun voornaamste taak terugvinden: mensen verbinden

Peter Decuypere is oprichter van I Love Techno in Gent, marketingconsultant en auteur van We love Events.

2 ©Bob Van Mol
Peter Decuypere. ©kos

Het zijn barre tijden voor de volksfeesten. Feest in het Park in Oudenaarde is er na de twintigste editie mee gestopt en midden deze week kwam het nieuws dat de kermis TomorrowWorld in Amerika er al na de derde editie de brui aan geeft. Allemaal relatief jonge kermissen die het door de harde economische wet van vraag en aanbod moeten laten afweten.

Bovenop al deze rampspoed komt nu nog dat nieuws dat de Gentse schepen van Feesten, Christophe Peeters (Open Vld), de Halfvastenfoor wil vernieuwen. De schepen vindt dan wel dat een foor zonder oliebollen ondenkbaar is, maar het aanbod moet wel diverser, en misschien moet er wel plaats komen voor een veggiekraam. Verder vernieuwend verklaart Peeters de oorlog aan de lunaparken. Nu blijkt een op de zes (!) standplaatsen bezet te zijn met zo'n blingbling-onding. Uiteraard lokten al deze bedenkingen op hun beurt weer heftige reacties uit van de foorkramers zelf. Die op woensdagavond, bij wijze van protest, zelfs hun kermis sloten.

Share

Beste foorkramers, als jullie binnenkort niet zelf al die smoutebollen willen opeten, dan zouden jullie best eens de hand in de eigen kermisboezem steken

Nochtans vrees ik, beste foorkramers, dat Christophe Peeters dik gelijk heeft. Als jullie binnenkort niet zelf al die smoutebollen, frieten en wafels willen opeten, als enige klanten aan jullie kramen, dan zouden jullie best eens de hand in de eigen kermisboezem steken.

Sommige klassiekers kun je zeker behouden: niets leuker dan samen pijpjesschieten, of eendjesvissen met je ukken. Daar houden wij, ouders en grootouders, allemaal zelf warme, verbindende kermisherinneringen aan over. Maar in die lunaparken, vol geldverslindende grijpkasten, valt er nauwelijks wat samen te beleven. Je ziet er kinderen gebiologeerd staan graaien naar al te zware SpongeBobs of Minions. Dat Gent aandringt op minder lunaparken, is dus niet meer dan terecht.

De foorkramers schermen bij elk protest met banenverlies, terwijl ze beter zouden nadenken over hun, ergens binnen de commercie verloren, bestaansrecht. Dat bestaansrecht is zorgen voor verrassend, levendig en meer nog, verbindend entertainment. Net als (stads)festivals zich constant moeten heruitvinden om te kunnen overleven, zouden kermissen dat ook moeten doen.

Een stad of gemeente moet misschien wel durven een vernieuwingsquotum opleggen aan de bestaande kermissen. Daarbij gaat het zeker niet alleen om het plaatsen van nog grotere en meer adrenaline-opwekkende attracties. Daar zijn de Bobbejaanlanden en Eftelingen van deze wereld best wel goed in geworden.

Share

De toekomst van kermissen ligt niet in meer megalomane attracties. Wel in het creatief terugvinden van hun voornaamste taak: het verbinden van mensen

Nee, de toekomst van de kermissen ligt veel meer in het creatief terugvinden van hun voornaamste taak: verbinden van mensen.

Op Graspop staat er een uiterst succesvol eendjeskraam, met de sprekende naam Ducks of Trash, en er staan botsauto's. Misschien kunnen ze op hun beurt in dat eendjeskraam op de kermis een ticket laten winnen voor Graspop, of op de Halfvastenfoor een ticket voor de komende voetbalwedstrijd van de Buffalo's of voor dat ander aankomend en best wel vernieuwend stadsfestival, Floraliën.

Een kermis heeft het voorrecht om binnen alle grote en kleine steden en gemeenten mooie openbare pleinen dagenlang te mogen innemen. Dat voorrecht moeten ze verdienen. En als de gewenste vernieuwing niet in hun kraam past, is hun spel gespeeld en is hun beurt voorbij.

nieuws