Column
Yasmien Naciri

Jaarlijks bijten politici zich vast in de boerkinidiscussie. Waar blijft die vastberadenheid als het om armoede gaat?

Yasmien Naciri is marketeer, student aan de UAntwerpen en voorzitter van de onaf­hankelijke hulp­orga­ni­satie Amana. Haar wissel­column met Matthias Somers verschijnt wekelijks.

1 Yasmien Naciri. © Tim Dirven

Al sinds 2008 komt de boerkinidiscussie jaarlijks her en der boven water drijven. Niet ontoevallig gebeurt dit meestal gedurende de traditionele zomer (lees: de komkommertijd). Wie dacht dat we deze zomer dus gespaard gingen blijven van een boerkinirel 9.0 heeft het helaas mis.

Dat België, een land met nauwelijks zon en een kust zo groot als een tramlijn, zich zo druk maakt om zwemkledij, wekt bij de gewone ­burger al snel de indruk dat er geen prioritaire zorgen meer zijn. Frauduleuze politici, criminaliteit, armoede, onderwijs of … het begrotingstekort. Het zijn allemaal pietluttigheden die als sneeuw voor de zon verdwijnen wanneer het over moslima’s en hun ‘gedrochten’ gaat.