Opinie
Arne Van Petegem

In Antwerpen lijken wij fietsers vogelvrij

1 Arne Van Petegem © rv

Arne Van Petegem woont en fietst net als zijn vrouw en drie zonen in Antwerpen. Hij is muzikant/producer, cultuursocioloog en docent aan de PXL hogeschool.

"Het is inderdaad onhandig geweest om bij de opmaak van het kruispunt geen rekening te houden met fietsers en voetgangers”, verklaarde de Antwerpse schepen van Mobiliteit Koen Kennis (N-VA) de afgelopen week in Gazet van Antwerpen, als reactie op alweer een dodelijk verkeersongeval in de Antwerpse binnenstad. Een behoorlijk onhandige reactie vond ik dat.

Ik ben net terug van een week werken in Amsterdam, waar ik dagelijks van slaap- naar werkplek en terug fietste. Dwars door de stad over een breed en duidelijk afgescheiden fietspad. Tijdens die hele week kwam ik geen enkele – niet één – foutparkeerder tegen op mijn (fiets)pad. Op een aanzienlijk deel van mijn route waren er stevige wegenwerken aan de gang. Daar was de beschikbare rijbreedte netjes verdeeld: beide rijrichtingen voor auto's aan één kant en voor fietsers aan de andere kant, van elkaar gescheiden met zware betonblokken.

Elke dag opnieuw

Share

Het contrast met mijn Amsterdams avontuur kon moeilijk groter. Daar was het comfortabel en veilig fietsen, in Antwerpen lijken mijn gezin en ik vogelvrij

Inmiddels ben ik één dag terug in Antwerpen, stonden er zoals elke dag ook deze ochtend opnieuw vrachtwagens geparkeerd op het fietspad richting lagere school en werden we even verderop op de hielen gezeten door een bestelwagen die ons probeerde voorbij te steken waar het niet kon. Konden we bij groen licht aan het zebrapad bij de school niet oversteken en moesten we eerst nog wachten tot er een tram en een rij auto's gepasseerd waren die nog snel snel doorreden bij oranje licht. En zo kan ik er nog wel een paar opsommen. Dat in één dag en in een fietstocht van krap vijf minuten lang. Elke weekdag herhaalt datzelfde scenario zich. Onhandig.

Op weg naar school passeer ik met mijn tienjarige zoon dagelijks duo’s zwaarbewapende para’s en politieagenten. Die staan daar voor de veiligheid. Dat er 50 meter verderop een vrachtwagen staat te lossen op het fietspad en of ze daar misschien iets tegen kunnen gaan zeggen, want dat is toch veiligheid? "Sorry mijnheer, wij mogen onze post niet verlaten en die trucker moet toch ook zijn job kunnen doen? Belt u even naar de Blauwe Lijn." – "Staat die vrachtwagen er nu nog mijnheer? We gaan het doorgeven. Goed dat u belt. Als er genoeg mensen bellen, zullen ze er wel iets aan doen. Heeft u de wijkagent al iets laten weten?"

Het contrast met mijn Amsterdams avontuur kon moeilijk groter. Daar was het comfortabel en veilig fietsen, in Antwerpen lijken mijn gezin en ik vogelvrij.

Schuldig verzuim

Share

Als fietser of voetganger baan je je inmiddels ook op goed geluk een weg doorheen de grote Antwerpse infrastructuurwerken

Als fietser of voetganger baan je je inmiddels ook op goed geluk een weg doorheen de grote Antwerpse infrastructuurwerken, met bijhorend omgeleid werf- en ander verkeer. De wegmarkering voor fietsers in die schier eindeloze werfzone is vaak onbestaande; de voorlopige oplossingen zijn onvoldoende, in heel wat gevallen zelfs levensgevaarlijk.

De 'groene' voetgangers- en fietserszone die aan de Leien werd gecreëerd doet inmiddels dienst als interimparking voor werfverkeer van de aannemer die de Antwerp Tower onder handen neemt. Onhandig.

Om de intercitybus terug te nemen vanuit Amsterdam – de treinen staakten die dag – fietste ik een paar kilometer door het Westerpark richting een groot station aan de stadsrand. Daar stoppen alle intercitybussen van en naar Amsterdam. De bus reed van daaruit vrijwel rechtstreeks de snelweg op. Bij aankomst hier in Antwerpen baande diezelfde bus zich tijdens de avondspits de Antwerpse binnenstad in via smalle straatjes om dan ter hoogte van het Centraal Station een U-bocht richting Astridplein te maken. Intussen zijn we een reeksje niet-conflictvrije kruispunten en net niet-aanrijdingen met voetgangers en fietsers verder. Onhandig.

De voorbije twee weken vielen in Antwerpen twee fietsdoden. Schepen Kennis vindt niet-conflictvrije kruispunten onhandig en wil die situatie ook oplossen "waar mogelijk" en "zo veel mogelijk”. Onhandigheid schurkt hier ei zo na aan tegen schuldig verzuim of op zijn minst een stuitend gebrek aan visie.

Share

We hebben een burgemeester die de mond vol heeft van veiligheid, maar hij hanteert kennelijk een erg krap afgebakende definitie van dat begrip

We hebben ook een burgemeester die de mond vol heeft van veiligheid, maar hij hanteert kennelijk een erg krap afgebakende definitie van dat begrip.

Dat moet anders, toch?

nieuws