Michel Maus
Michel Maus

Hoe we het Panamakanaal kunnen droogleggen

2 De skyline van Panama City. © Photo News

Michel Maus is docent fiscaal recht, verbonden aan de Vrije Universiteit Brussel en lid van de werkgroep Fiscaal Correct.

2 Michel Maus. © BELGA
Share

'Offshore-structuren opzetten was in de periode 2000-2010 gewoon een 'sign of the times' en een alternatief voor de geschrapte couponnetjestrein naar Luxemburg'

Opnieuw opschudding alom in fiscaal wonderland, nu de internationale vereniging van onderzoeksjournalisten ICIJ na Lux Leaks en Swiss Leaks met een nieuw rapport naar buiten is gekomen: 'de Panama Papers'. Uit dit rapport blijkt dat de groten der aarde - zoals de Russische president Poetin, de Chinese president Xi Jinping, de Oekraïense president Porosjenko en stervoetballer Lionel Messi - de fiscale vlucht naar Panama hebben genomen.

Maar ook in eigen land huizen een aantal fiscale Panamezen. Uit het ICIJ-onderzoek blijkt dat 1.144 Panamese offshore-vennootschappen aan 732 Belgen konden worden gelinkt. Zo blijkt onder meer Franco Dragone van Cirque du Soleil wat Panamees te hebben gegoocheld en lusten ook onze adellijke landgenoten van de familie De Spoelberch wel een Panamees biertje. Santé.

Groot nieuws, of toch niet? Wel, eigenlijk niet. De Panama-route is reeds langer gekend onder fiscalisten. Wie immers werkt met een Panamese vennootschap weet dat hij niet belast wordt op de inkomsten van buitenlandse activiteiten en tevens dat er geen bronheffing wordt ingehouden als er dividenden worden uitgekeerd. Belangrijk is ook dat Panama zich nog steeds niet officieel heeft verbonden om op internationaal vlak bankgegevens te wisselen. Discretie verzekerd dus voor wie via een Panamese structuur wil werken. Voor wie in de fiscale sector zit, is dit dus geen nieuws.

En eigenlijk zou het ook geen nieuws mogen zijn voor de politiek en voor de publieke opinie. In 2009 kwam de Panama-route reeds aan bod in de RTBF-reportage Peut-on lutter contre les paradis fiscaux. In deze reportage had de RTBF een lieve reporter met een verborgen camera op pad gestuurd naar het Luxemburgs filiaal van een Belgische grootbank. Het verhaal luidde dat de reporter 200.000 euro cash had gevonden in de slaapkamer van haar pas overleden moeder en niet van plan was om dat aan te geven aan de fiscus. Geen probleem voor de bankbediende die aan onze reporter haarfijn uit de doeken deed hoe het geld discreet in een Panamese vennootschap kon worden belegd en hoe via een Primo-bankkaart overal in Europa centen van de Panamese rekening konden worden afgehaald.

Consternatie alom, zeker in de wetenschap dat dezelfde bank enige tijd voor de reportage ettelijke miljarden aan staatssteun had gekregen om overeind blijven.

Hoewel de RTBF-reportage ook uitgebreid aan bod kwam in de Parlementaire Onderzoekscommissie naar de grote fiscale fraudedossiers, hebben politiek en administratie naar deze reportage gekeken zoals een koe naar een trein - en eigenlijk niets met deze informatie gedaan. En dat is jammer. Het is duidelijk dat een marktkramer uit pakweg Ertvelde onmogelijk in staat is om een dergelijke structuur op poten te zetten en dus bijstand moet hebben gehad van banken, fiscalisten en belastingconsulenten.

De fiscale en de bankwereld moeten daar niet flauw over doen, offshore-structuren opzetten was in de periode 2000-2010 gewoon een sign of the times en blijkbaar een welgekomen alternatief voor de geschrapte couponnetjestrein naar Luxemburg.

So be it, laten we nu de fiscus zijn werk doen, een streep hieronder trekken en werk maken van de oorzaak van ons fiscale vluchtgedrag, met name onze fenomenale belastingdruk.

Meer opinie? Krijg elke woensdag en zondag onze Opiniemakers nieuwsbrief.

Dossier Panama papers
Dossier Panama papers

Lees alle artikels

nieuws

cult

zine