Opinie
Een jonge dwarsligger

De angst voor de islam is een van de meest rationele angsten die iemand kan hebben

1 (Archiefbeeld) © REUTERS

Geachte heer Boudry,

'Afvallige moslims, laat van u horen', schreef u onlangs in de krant (9/3). 'Wie bereid is om te getuigen op de studiedag (Ex-, red.) in Gent mag mij via mail contacteren (maartenboudry@gmail.com)'.

Wel, hier ben ik.

Net zo min als de massa’s ex-moslims die eerder contact met u opnamen, kan ik niet deelnemen aan uw symposium. Ik zou heel graag willen, maar het gaat niet. Vooral omdat ik me zorgen maak om mijn ouders. Ze wonen nog in Irak, en als het nieuws dat ik aan zoiets deelneem het ‘thuisland’ bereikt (en dat ‘thuis’ moet u niet te nauw nemen, want het was nooit echt een thuis voor me), dan is hun leven zeker in gevaar. Maar als u me toestaat, deel ik graag een paar dingen met u.

Share

Ik kwam naar België op zoek naar een thuis. Al vrees ik dat extreemrechts me altijd als een buitenstaander zal bekijken en extreemlinks me islamofobie zal verwijten, toch heb ik er goede hoop op dat de meeste Belgen meer naar het centrum neigen

Wat me nog het meest stoort aan extreemlinks, is de term ‘islamofobie’, want voor zover ik weet betekent het suffix ‘fobie’ ‘irrationele angst’. En de angst voor de islam is allesbehalve irrationeel, weet ik uit eerste hand. De grote meerderheid van de moslims zijn inderdaad geen terroristen, maar voor velen van hen is dat alleen om praktische redenen. Ofwel hoeven ze geen terroristen te zijn omdat ze al in een islamitische staat leven (zoals Iran of Saudi-Arabië), of in een land dat in sneltempo ‘geïslamiseerd’ wordt (Irak, Turkije, Indonesië). De overheid zal binnenkort in hun naam terrorisme bedrijven of doet dat al. Of omdat ze denken dat de jihad op dit moment zinloos is, er nog geen kalifaat is en geen vlag om de moslims onder te verzamelen.

De eerste groep pleegt weliswaar niet zelf terreur, maar keurt het impliciet goed. De tweede groep zijn slapende terroristen. Geef hen een leider die aansluit bij hun versie van de islam, die hen ervan kan overtuigen dat er een kans is om de ongelovigen te overwinnen, en ze zullen in een oogwenk gehoor geven aan de oproep tot de jihad. De angst voor de islam is dus een van de meest rationele angsten die iemand kan hebben.

Ik moet anderzijds toegeven dat er ook een derde groep is: moslims die uit principe geen terroristen zijn, die vreedzaam zijn en vinden dat het nooit de bedoeling was de sharia in de praktijk te brengen, of dat het wetten zijn uit lang vervlogen tijden en we zelfs niet moeten proberen die te hanteren. Of dat de Koran niet het letterlijke woord van god is maar een vage inspiratie die Mohammad in zijn eigen woorden neerschreef, gebaseerd op zijn eigen eenvoudige inzicht in de wereld van toen.

Al die mensen integreren zich perfect als ze zich in het Westen vestigen. Ook al zijn ze in de minderheid vergeleken met de rest, toch zijn ze met velen. En als ze openlijk zouden praten over wat ze denken, dan zouden ze net als u en ik beschouwd worden als ongelovigen.

Share

Dat is wat me stoort aan extreemrechts: alle moslims zijn slecht, iedereen uit een land met moslimmeerderheid is slecht

Dat is wat me stoort aan extreemrechts: alle moslims zijn slecht, iedereen uit een land met moslimmeerderheid is slecht. (Uitgezonderd religieuze minderheden, waartoe atheïsme uiteraard niet behoort, want er zijn geen atheïsten in die landen, je wordt geboren met een religie, en als dat niet de islam is, dan kan je enkel naar de islam overstappen, voor de rest zit je vast. Ik ben al het grootste deel van mijn leven atheïst, maar op mijn officiële documenten staat nog altijd dat ik moslim ben. Maar ik wijk af.)

Ik kwam naar België op zoek naar een thuis. Ook al vrees ik dat extreemrechts me altijd als een buitenstaander zal bekijken en extreemlinks me islamofobie zal verwijten, toch heb ik er goede hoop op dat de meeste Belgen meer naar het centrum neigen. Dat is althans wat ik gezien heb in de korte tijd dat ik hier was.

Ik kwam hier naartoe met een studentenvisum. Hopelijk zal ik, als ik mijn bachelordiploma eenmaal heb, bewezen hebben dat ik een aanwinst ben voor de arbeidsmarkt, en zal ik een werkvisum krijgen. Ik heb voorlopig geen asiel aangevraagd en hoop dat nooit te moeten doen. Omdat ik niet op de kap van anderen wil leven, maar vooral omdat dat vrijwel zeker geweigerd zal worden. Irak wordt beschouwd als een goed land – alleen de gebieden die gecontroleerd worden door IS of plekken in of nabij de oorlogszone worden als gevaarlijk beschouwd.

De Iraakse regering is namelijk een bondgenoot van het Westen, en dus zijn ook de sjiitische milities die onlangs geïntegreerd werden in het Iraakse leger (die geen haar beter zijn dan IS, en dat zeg ik als ex-sjiiet) in zekere zin ook bondgenoten van het Westen. Hoe zou ik mijn zaak bepleiten? ‘Ik ben een atheïst, edelachtbare.’ En het antwoord zou zijn: ‘En je leeft in een democratisch land dat de vrijheid van godsdienst respecteert.’ Ik weet niet of ik zou wenen of lachen bij zo’n antwoord. Dit systeem is kapot, het dwingt mensen zoals ik te liegen, maar ik wil niet liegen en ik denk niet dat ik het zou kunnen, ook als ik zou willen.

Share

Ik heb het geluk dat ik een alternatief kan uitproberen, maar vele anderen, zoals mijn ouders, hebben dat geluk niet

Ik heb lang geleden mijn angst overwonnen om dingen in twijfel te trekken en te denken, maar ik weet niet of ik ooit in staat zal zijn ook de vrees om voor mijn mening uit te komen te overwinnen. De angst om zelfs in je eigen huis vrijuit te spreken omdat de buren het zouden kunnen horen. Het gevoel dat de muren oren hebben, is iets wat je blijft opjagen.

Ik heb het geluk dat ik een alternatief kan uitproberen, maar vele anderen, zoals mijn ouders, hebben dat geluk niet. Sommige mensen willen hun ouders iets cadeau doen, dromen ervan een mooi huis voor hen te kopen of een mooie auto voor vader. Ik droom ervan dat ik mijn ouders kan helpen om de laatste jaren van hun leven door te brengen op een plek waar ze niet moeten vrezen voor hun leven en waar ze met een minimum aan respect en waardigheid behandeld worden. Dat kan toch niet te veel gevraagd zijn? Blijf dus alstublieft vechten.

Vriendelijke groet,

Een jonge dwarsligger

Naam en adres bekend bij de redactie.

Dossier Dit weekend in De Morgen
Dossier Dit weekend in De Morgen

Lees alle artikels