Opinie
Siegfried Bracke, Youssef Kobo

Brusselmans' 'Wij van links': waarheid of wansmaak?

- Siegfried Bracke, Youssef Kobo
3 Herman Brusselmans haalde deze week scherp uit naar politiek links. © Noortje Palmers

In een interview met Humo haalt schrijver en columnist Herman Brusselmans deze week scherp uit naar politiek correct links. Eerder uitte hij dezelfde grieven in de column 'Wij van links', die vorige week viraal ging. Kamervoorzitter Siegfried Bracke (N-VA) en opiniemaker Youssef Kobo zijn het grondig oneens over zijn uitlatingen.

VOOR

Niets is zo sterk als de werkelijkheid

3 Siegfried Bracke. © Photo News

Lees ook

Brusselmans: "Ik eis als linkse denker het recht om op te komen voor mijn cultuur"

Siegfried Bracke is Kamervoorzitter en fractieleider van N-VA in de Gentse gemeenteraad.

Goede Herman,

Ik heb altijd gevonden dat jouw boeken en columns beter waren dan jouw mediaoptredens, maar je brengt mij aan het twijfelen. Laat ik dus zeggen dat jouw rol als Held van Rechts bijna zo goed is als jouw boeken.

Je geniet ervan, denk ik. Ik ook. Want er is in Vlaamse spraakmakende kringen niets zo storend als van gedacht veranderen. Of althans die indruk te geven. En ik weet het: van gedacht veranderen bewijst op zijn minst dat men heeft nagedacht, maar nee dus. En ik weet het: het is vooral de werkelijkheid zelf die andere inzichten geeft, maar nee dus. Wij hebben liever overzichtelijke schema's waarbij alles en iedereen altijd makkelijk te plaatsen is. Je kent dat wel: je kijkt wie een stuk geschreven heeft, leest de eerste twee zinnen en de conclusie kan je zelf probleemloos invullen. Dat zorgt voor de rustige vastheid die we blijkbaar koesteren.

Maar je hebt ze weer goed bij hun... (kies zelf maar). Een schrijver, laat staan een met lang haar, die de laatste dertig jaar nooit een plastron heeft gedragen, kunnen wij ons voorstellen dat die niet links zou zijn? Nee toch!

En toen, goede Herman, kwam een zinnetje waarvan ik hoop dat het een geniale tournure was. "Ik beschouw mezelf nog altijd als links", waarbij de woorden 'nog altijd' de belangrijkste zijn.

Ik herken dat. Ik was al bij de N-VA toen ik dat ook zei, 'nog altijd links'. Omdat ik vind dat politiek moet doen wat sociaal rechtvaardig is. En kennelijk ben ik ooit geprogrammeerd om dat dan links te vinden. Maar, goede Herman, ik ben vier jaar ouder dan jij: ik ben er de laatste jaren achter gekomen dat het er niet toe doet. Ik heb er zelfs mijn motto van gemaakt: links of rechts, het heeft alleen voor schoenen belang.

De rest is semantiek, of zelfs dat niet. Als schrijver zal je dat herkennen. Ik heb nooit geweten waarom Achilles steevast 'Muizenverdelger' werd genoemd, en Hector aan helmboswuiven deed. Zo weet ik ook niet wat er progressief is aan vakbondsleiders, of zelfs socialistisch aan Elio Di Rupo. Vaste adjectieven, dat wel, maar compleet betekenisloos.

Share

In ons Gent ligt dat moeilijk: jouw 'Wij van links' is daar het allesdominerend discours

We zijn allebei germanist, goede Herman. Wij weten dus iets van catharsis, de literatuur die de mensen moet bevrijden van angst, schuld... Dat heb je zonder dit keer een roman te schrijven ook gedaan. Dank. Het is goed dat je duidelijk en luid zegt dat het niet onze schuld is dat mensen radicaliseren en bommen worden, dat Vlaanderen niet racistisch is en dat iedereen hier kansen krijgt. En dat we moeten opkomen voor onze cultuur.

Je zit daar op één lijn met Geert Hoste in zijn laatste show - jaja, ook een vakman - en met Paul Scheffer, gisteren in deze krant. En Scheffer eigenlijk fermer dan jij, maar literair stukken minder begaafd, en dus met minder impact. Maar we mogen gerust zijn: onze rangen groeien aan. Niets is zo sterk als de werkelijkheid. Ook voor een fictieschrijver.

Ik weet, goede Herman, in ons Gent ligt dat moeilijk: jouw 'Wij van links' is daar het allesdominerend discours. De discriminatie die, vind jij, "zwaar wordt overschat" is daar corebusiness, in de zin dat men daarmee een uitgebreid circuit van gesubsidieerde banen heeft opgezet.

In de laatste gemeenteraad was er sprake van subsidies voor een vereniging die zich bezighield met drugsbestrijding voor allochtonen - tot zover niets aan de hand - die zei te werken op basis van 'theologische inzichten'. Ik heb toen, net als jij, gesteigerd. Ook ik eis dan het recht op voor de eigen (in dit geval liefst goddeloze) cultuur. Maar die pipo van een Termont heeft dat dus staan verdedigen.

Hartelijke groeten,

Siegfried Bracke

TEGEN

Wansmakelijke karikatuur van Belgische moslims

3 Youssef Kobo. © Wouter Van Vooren

Youssef Kobo is opiniemaker en communicatieadviseur op het kabinet van Bianca Debaets (CD&V).

In een vlammende column voor Humo ('Wij van links') hekelde Herman Brusselmans de Vlaamse linkerflank voor haar eeuwige gepamper van de Belgische moslimgemeenschap. De aanslagen in Brussel en Zaventem zijn volgens hem het rechtsreeks gevolg van het doodknuffelen van moslims door de linkse kerk.

Onder welke steen Brusselmans zich de afgelopen tijd heeft verscholen, blijft voor mij een groot mysterie. Aan islamcritici ter linkerzijde was er de laatste jaren alvast geen gebrek. Figuren zoals Luckas Vander Taelen, Geert Van Istendael, Benno Bernard, Erik De Bruyn, Mark Elchardus, Maarten Boudry en Johan Braeckman kan je bezwaarlijk rechtse denkers noemen.

In zijn column schetst hij een weinig fraai beeld van jonge Belgische moslims. Het zouden allemaal analfabete drugs dealende dieven zijn die in hun peperdure wagens blanke vrouwen aanranden. Extremisten die onze waarden en normen haten en niet kunnen wachten om de volgende terreuraanslag te plegen.

Brusselmans is het beu dat racisme wordt aangehaald als excuus voor radicalisering; een analyse die nochtans door niemand werd gemaakt in de nasleep van de aanslagen in Brussel. Wie stelt dat terreuraanslagen het gevolg zijn van achterstelling en discriminatie heeft niets van de drijfredenen van Daesh en zijn sympathisanten begrepen. Discriminatie kan mee aan de basis liggen van vervreemding van onze maatschappij, wat dan weer een voedingsbodem kan zijn voor radicalisering. Ronselaars richten zich nu eenmaal graag op kwetsbare, gefrustreerde jongeren zonder toekomstperspectieven.

Share

Van een topschrijver als Brusselmans verwacht ik meer dan een scheldpartij

Toch is het compleet onzinnig om een direct causaal verband tussen discriminatie en radicalisering te leggen. Racisme en discriminatie zijn in onze contreien een oud zeer, terwijl de kwestie van de Syrië-strijders een relatief nieuw fenomeen is. Over de opkomst van Daesh en zijn aantrekkingskracht op Europese jongeren zullen de komende jaren nog bibliotheken vol worden geschreven.

Dat Brusselmans deze aanslagen aangrijpt om het bestaan van racisme en seksisme in onze samenleving te ontkennen, is hemeltergend. De cijfers spreken hem tegen. Wat betreft discriminatie van minderheden op de arbeidsmarkt en achterstelling in het onderwijs steekt ons land met kop en schouders uit boven alle OESO-landen. Laat staan dat seksisme volledig uit onze samenleving zou zijn uitgebannen. De loonkloof tussen mannen en vrouwen is nog steeds een feit en seksuele, fysieke en verbale intimidatie van vrouwen is alomtegenwoordig. Eén op de drie Belgische vrouwen zal in haar leven het slachtoffer worden van fysiek geweld, en slechts vier op de honderd verkrachtingen leiden tot een veroordeling in de rechtbank, om maar enkele voorbeelden te geven.

Brusselmans trapt een open deur in wanneer hij stelt dat we jarenlang te laks zijn geweest voor religieuze fanatici. Om de tragische gebeurtenissen van 22 maart nu aan te grijpen om een wansmakelijke karikatuur van Belgische moslims te schetsen, is meer dan één brug te ver. Laat staan dat de strijd tegen seksisme en racisme in onze samenleving gestreden zou zijn. Van een begenadigde schrijver als Brusselmans verwacht ik net iets meer dan een ordinaire scheldpartij die zelfs Filip Dewinter het schaamrood op de wangen zou bezorgen.

Meer opinie? Krijg elke woensdag en zondag onze Opiniemakers nieuwsbrief.

nieuws

cult

zine