Hans Vandeweghe
Hans Vandeweghe

Eruit tegen Dnipro was het beste wat Club Brugge kon overkomen

2 Trainer Michel Preud'homme geeft instructies aan zijn kapitein Timmy Simons © photo_news

Veel in voetbal is toeval, maar niet als je zoals Club Brugge negen keer in één seizoen in de slotfase van een wedstrijd een achterstand goedmaakt of winst uit de brand sleept. Dat schrijft Hans Vandeweghe in 'Wat was er van de sport?', zijn wekelijkse column op maandagochtend.

Share

Neen, oogstrelend was het bepaald niet, maar 2-0 achter staan in een bij momenten kolkende Ghelamco en dan terugvechten en door het kleinste gaatje kruipen: FCB is helemaal FC Preud'homme

2 Hans Vandeweghe © Karel Duerinckx

Nog maar eens iets over die play-offs. Ik zat bij AA Gent-Club Brugge en bedacht hoe verdomd oneerlijk het wel niet was dat na de reguliere competitie de punten worden gehalveerd. Hoe mooi het niet zou zijn als alle ploegen na hun dertig wedstrijden met gelijke punten zouden beginnen. Waarbij de nummer één dan zeven thuis- en drie uitwedstrijden zou krijgen en de nummer zes twee thuis- en acht uitwedstrijden.

Ik verzin dit ter plaatse, maar het moet doenbaar zijn om door middel van thuisvoordeel de ploeg die het best presteerde, te bevoordelen. Een alternatief is werken met rechtstreekse uitschakeling zoals in de Amerikaanse competities maar aangezien wij niet aan inkomstenherverdeling doen, zal je het gezeur krijgen van de ploegen die in de eerste ronde uitgeschakeld worden en vier recettes minder op de rekening krijgen. Je zou wel met acht ploegen de play-offs moeten spelen en in drie beurten van the best of three of maximaal negen wedstrijden ben je klaar.

Voetbal is uitgevonden in de negentiende eeuw en met haar competitieformule daar ook blijven hangen. Helemaal waar is dat niet want de eerste competitie was de Football Association Cup in Engeland en dat was een bekertoernooi met rechtstreekse uitschakeling. Omdat sommige ploegen na één wedstrijd al klaar waren voor het jaar, verzon men een competitie in een algoritme dat men round-robin heet: iedereen speelt tegen iedereen (twee keer) en aan het eind wint wie het meeste punten heeft verzameld. Daar zat een economische logica achter maar dat hadden de rijke ploegen ook het liefst, want dan konden ze een misstapje nog goedmaken.

Share

Het was beschamend dat het Gentse publiek het nodig vond om de man die AA Gent tussen 2008 en 2010 als topclub op de kaart zette, te jennen. Toen stond het nog 2-0

Een competitie die de regelmaat bevoordeelt, kiest eigenlijk voor status quo en voor de rijkste teams. In het toevalspel voetbal meestal ook voor de meest defensieve teams omdat risico nemen niet nodig is. Eigenlijk staat dit competitiemodel haaks op wat sport zou moeten zijn: excelleren op de decisieve momenten, meer risico's nemen dan de andere, net iets beter presteren, en dat alles in money time. Dat is wat Club Brugge de voorbije week - afgezien van de Europese wedstrijd in Kiev - heeft getoond. 

Jawel, de scheidsrechter was hen goed gezind tegen Anderlecht thuis, maar na te zijn weggespeeld, hadden ze even goed de armen kunnen laten zakken. Dat deden ze niet. Ze stroopten de mouwen op en haalden een achterstand op.

Om het in cijfers uit te drukken: Club Brugge tikte tegen Anderlecht en Gent in de laatste vijf minuten vier punten bij elkaar. AA Gent verloor tegen Charleroi en Club Brugge in de laatste vijf minuten drie punten. De stand zou dan zijn: Gent op kop met 40 punten en Club met 35. Anderlecht daar ergens tussenin. Toeval? Niet echt. Veel in voetbal is toeval, maar niet als je zoals Club Brugge negen keer in één seizoen in de slotfase van de wedstrijd een achterstand goedmaakt of winst uit de brand sleept. Als Club Brugge op dinsdag 26 mei op de kampioenenbarbecue terugblikt op dit seizoen zal het ongetwijfeld naar de derde week van april verwijzen als het cruciale moment in de titelstrijd. Eruit tegen Dnipro was het beste wat hen kon overkomen. Uitgerekend in die week, pakten ze van twee van hun concurrenten punten af. In nog wel de laatste vijf minuten, als iedereen verwacht dat ze op hun tandvlees zitten. Club deed dat tegen Gent zonder de geblesseerde Victor Vázquez en ook zonder de vermoeide Lior Refaelov, die weliswaar de eerste helft in de ploeg stond maar weinig klaar maakte. Het speelde zonder spelmakers en in een onuitgegeven samenstelling.

Neen, oogstrelend was het bepaald niet, maar 2-0 achter staan in een bij momenten kolkende Ghelamco en dan terugvechten en door het kleinste gaatje kruipen: FCB is helemaal FCP. De P staat voor Preud'homme. Daarom was het ook beschamend dat het Gentse publiek het nodig vond om de man die AA Gent tussen 2008 en 2010 als topclub op de kaart zette, te jennen. Toen stond het nog 2-0.

Dossier Hans Vandeweghe
Dossier Hans Vandeweghe

Hans Vandeweghe is sportjournalist en -columnist bij De Morgen.

Lees alle artikels

nieuws

cult

zine