Dinsdag 21/09/2021

Zwart-wit met de hand op de knip

In '94 maakte Eendracht Aalst zijn rentree in eerste klasse met de grote trom. Meteen een vierde plaats en recht op Europees voetbal. De stad van burgemeester De Maght stond op zijn kop: twee seizoenen werd het een lang gerekt carnavalfeest. Champagne en bier vloeiden bij beken. Manager Patrick Orlans, met al zijn commerciële feeling, liet geen gelegenheid onbenut om Eendracht Aalst te promoten als de vrolijkste club van het land met schier onbegrensde mogelijkheden. Maar de voorbije jaren temperde de jubel en vorig seizoen bleef het bijna angstwekkend stil bij 'den iendracht'. Wel nog een veelbelovende start met een jong team, maar daarna was het huilen met de pet op. Zelfs niet één zeldzame uitschieter tegen een topper.

Aalst.

Eigen berichtgeving

Aalst haalde enkel nog de actualiteit met trieste randverhalen: 'Florke' Urban die dronken op training verscheen en de bons kreeg; de beschuldigingen van gewezen medewerker Hans Slagmulder aan het adres van Orlans; problemen met de pensioengelden en Mukanya die flink moest inleveren bij de fiscus. Na een duf seizoen eindigde Aalst dertiende. Geen wonder dat de positie van trainer Barry Hulshoff even ter discussie stond.

Ofschoon qua sponsoring en adverteerders Orlans zowat het onderste uit de kan haalde, werd 'zwart-wit' voor het eerst geconfronteerd met zijn economische beperkingen. Dat noopte tot saneren en herstructureren. Jan Baert, financieel verantwoordelijke, moet er voortaan over waken dat de club break-even draait met een budget van rond de 150 miljoen. Om dat doel te bereiken, slankte de club de kern af van 35 tot 26 spelers en schrapte alle nutteloze kosten. De hand op de knip dus in afwachting van een nieuw stadion over een drietal jaar dat meer commerciële mogelijkheden kan bieden. Dan pas kunnen de ambities verlegd worden.

Intussen blijft het beredderen. Toch ziet Chris Van Puyvelde, de rechterhand van manager Orlans, de toekomst niet zo somber in. Van Puyvelde: "Vorig seizoen zaten we in de eerste ronde echt op de goede weg. In die periode legden we de basis voor een goede ploeg met Belgische verankering die we de komende jaren gaan uitbouwen met eigen jeugd. Als je ziet hoe een Kristof Kesters invalt op Knokke, ben ik optimistisch. Bij vele clubs wordt er veel geluld over jeugdopleiding. Bij ons niet, wij doen het gewoon."

Na de slechte terugronde van vorig jaar kan je dit optimisme moeilijk aan de supporter slijten. "De tweede ronde was inderdaad een tegenvaller. Deels door onze eigen schuld: problemen met de pensioengelden, niet met de lonen. We hadden beter open kaart gespeeld tegenover de spelers en hen uitgelegd hoe we die zaken binnen bepaalde termijn zouden oplossen. Urban moesten we om extrasportieve redenen verwijderen."

De positie van Hulshoff stond in de club ter discussie. Door lekken in de raad van bestuur meldden twee kranten, zij het ietwat voorbarig, het ontslag van de trainer. "Dat is typisch Aalst. Hier worden zowel de positieve als negatieve kanten uitvergroot. Zo ook de onvermijdelijke speculaties die je wel eens hebt binnen een bestuur van de vzw, waarin vijftig mensen zetelen. De waarheid is een ander verhaal. Aan het eind van een seizoen evalueer je sowieso. Wij zijn naar de spelers toegegaan. Met iedereen hebben we een kwartier gepraat. Bij die doorlichting kwam zelden of nooit de trainer ter sprake. 'We voelen ons goed in deze jonge ploeg. De verstandhouding is opperbest', klonk het meestal. We leerden wel uit de gesprekken dat de jonge spelers ankers misten in het team. Leiders waaraan ze zich konden optrekken, vooral in de centrale as."

Dat routinier Philippe Vande Walle als eerste vertrok, staat wel diametraal tegenover die verzuchtingen. "Kun je Philippe tegenhouden als die zo'n kans krijgt om terug naar Club te gaan? Ik heb trouwens veel vertrouwen in Jan Van Steenberghe. Die stond te springen om eerste keeper te worden, hij stond ook in de belangstelling van Westerlo. Hij zal de concurrentie met Vladan Kujovioc aangaan. En mocht er toch wat misgaan, kan onze nieuwe hulptrainer Wim De Coninck nog inspringen."

Larry Van Wattum (Veendam) en Geoffrey Claeys (Anderlecht) moeten de sterkhouders worden. "Van Wattum brengt met zijn 31 ervaring mee en heeft een goede mentaliteit. Een Nederlander die we kunnen gebruiken. Geoffrey wil zich na zijn tegenvallende campagnes bij Feyenoord en Anderlecht opnieuw bewijzen. Zijn maatje Wim De Coninck, met wie hij vorig jaar dagelijks optrok naar Anderlecht, heeft hem de ogen geopend. Claeys leverde fors in en toont veel inzet. Tekens dat hij er wat van wil maken. Beide spelers kunnen perfect in de centrale as van de verdediging opereren. Samen met Milosevic, onze toptransfer van vorig jaar en eindelijk fit na een kruisbandletsel, staan we defensief sterk. Komt er ook nog Predrag Filipovic bij, een 24-jarige linkerback van Obilic, met flink wat adelbrieven."

Laten we aannemen dat verdediging en middenveld op punt staan. De aanval blijft het zorgenkind. "Daarvan zijn we ons bewust. De Italiaan Cossimo Sarli, die we huurden via AKA, maakte wel zeven goals in zeven wedstrijden, maar lag karakterieel niet goed in de groep. Hij is nu ook het veelvoud waard en we moesten hem laten gaan. Garcia vertrok eveneens, omdat hij zich lichamelijk niet ontwikkelde zoals we verwachtten. We proberen het met Thibaut, van wie we veronderstellen dat die weer een stap verder staat. Met Bongumba moeten we nog wat geduld hebben. Ramora van Salernitana die we via AKA haalden, viel door de mand. Verder wachten we af of Grommen en Arts, overgekomen van derdeklassers Walhain en Racing Gent, zich tijdig aanpassen. Ik geloof erin. Lukt het niet, zullen we tijdig het nodige doen."

In vijf jaar daalde het gemiddeld aantal toeschouwers van 7.850 tot 5.650. Het wordt moeilijk om de 'iendracht-supporter' weer te overtuigen. "De kleuren van onze club zijn de perfecte weergave van het gemoed van de doorsnee-Aalstenaar. Het is wit of zwart, geen kleur daartussen. De éne dag vinden ze alles super. Een week later branden ze alles af. Het is hier soms tegen de wind in vechten. Zeker als je een jonge ploeg tussen de lijnen wil brengen. Onze fans hebben weinig geduld en ventileren hun kritiek snel heel scherp. Jongeren zijn daar zelden goed tegen bestand. Anderzijds heb je nooit een langdurige malaise bij onze supporters. Ze ergeren zich wel eens, maar daags nadien relativeren ze al met een flinke dosis humor waaraan soms een cynisch kantje zit. Maar twee of drie keren goed presteren en ze schuiven hier weer massaal aan aan het loket. Er moet niet veel gebeuren om de boel in Aalst weer te doen ontploffen."Toni Merckx

'De kleuren van onze club zijn de perfecte weergave van het gemoed van de doorsnee-Aalstenaar. Het is wit of zwart'

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234