Woensdag 18/05/2022

Zware muziek van zware jongens

Achter de snoeiharde 'prisoncore' van de vijfkoppige band 107 - spreek uit als One O Seven - gaan vier gedetineerden schuil. Die vier zitten momenteel zware straffen uit in Leuven-Centraal. Het vijfde bandlid, Sam De Troyer, is moreel consulent.

Parole Denied. Ofwel: voorlopige vrijlating geweigerd. Zo heet het debuut van 107. Met die plaat legt de groep vandaag het patent op de term prison-core: een mix van hardcore, punk en metal die bedacht werd achter de tralies. Meer bepaald in The Dungeon of Sound: een kelder in de gevangenis waar het vijftal op luttele vierkante meters, en op twee dagen tijd, zijn debuutplaat mocht inblikken van de directie.

De steun van bevriende muzikanten als Patrick Riguelle, Franky De Smet-Van Damme heeft 107 al, vertelt de groep. En ook Luk Alloo noemt zich fan: hij leerde de bandleden kennen tijdens de opnames van Alloo in de gevangenis, dat vanaf volgende week op vtm uitgezonden wordt.

De groepsnaam verwijst naar de optelsom van de gevangenisstraffen, waartoe vier bandleden veroordeeld werden. Met een gemiddelde van zo'n 25 jaar - de strafmaat voor doodslag of moord - kijken we dus aan tegen zware jongens. Nu ja, kijken? Veel zien we niet, wanneer we hen ontmoeten. De vijf gaan gehuld in zwarte bivakmutsen en camouflage-groene hockeymaskers.

Ze stellen zich voor met schuilnamen als Paul Rison, Bolle, Skinny 107 of CJ. Enkel sologitarist en groepscoach Sam De Troyer gebruikt zijn echte naam, omdat hij geen strafblad heeft. "We maken ons onherkenbaar om onze slachtoffers niet te schofferen of te verontrusten", klinkt het binnen de groep. "En ook met onze groepsnaam willen we niet pochen. De reden waarom we kozen voor een getal is omdat we sowieso al een nummer hebben gekregen van de staat."

Diezelfde staat moet het vaak genoeg ontgelden in hun songs. In 'Message To...' schreeuwt Bolle bijvoorbeeld uit: "Lady Justice, fuck you!"

"Sommige mensen zullen onze teksten choquerend vinden, maar we houden ons nog in", beklemtoont de mondige basgitarist Paul Rison. "De songteksten worden gevoed door onze verontwaardiging tegenover het systeem. Er blijft een groot verschil tussen gerecht en gerechtigheid. We zijn allemaal terecht veroordeeld, maar dat betekent niet dat we terecht behandeld worden. Daar gaat 'Riot' bijvoorbeeld over: vijf jaar geleden hebben zestig man van de politiemacht zich met groot geweld gestort op twintig gevangenen, die zich niet eens konden verdedigen. Dat gebeurde vlak nadat Kitty Van Nieuwenhuysen vermoord was. De gedetineerden moesten de frustratie van de politie incasseren. Op zo'n moment kun je al je geloof verliezen in de autoriteiten, maar wij beslisten om creativiteit van cynisme te laten winnen. Aan zelfbeklag doen we dan ook niet op Parole Denied. Beschouw het eerder als een manier om alle onmacht van ons af te schrijven."

Of zoals drummer Skinny 107 het stelt: "Met deze groep kunnen we even ontsnappen aan de muren. Ik ben even weg, als ik muziek kan maken."

De zware gitaren en drieste drums blijken ook hun ingebakken woede te kanaliseren. Skinny 107, een pezige kerel met een lang krakersverleden en een grote liefde voor undergroundpunk knikt: "Ik ben veel kalmer geworden door 107. Ik ga vandaag bijvoorbeeld al sneller in dialoog, terwijl ik vroeger gewoon op iemand zijn bakkes zou geslagen hebben."

Slachtoffers

"Dit is inderdaad geen rustige huiskamermuziek", legt Rison uit. "Maar wij zijn dan ook geen rustige huiskamerjongens."

Hun ambitie lijkt alvast niet geremd te worden door tralies. "We zijn ervan overtuigd dat onze groep kan wedijveren met de harde muziek die vandaag buiten de muren wordt gemaakt", klinkt het bij Sam De Troyer. Hij is professioneel lesgever en werkt als moreel consulent voor de gevangenis. Uit solidariteit met de groep draagt hij tijdens ons gesprek ook een bivakmuts en een hockeymasker. En wanneer je hem hoort spreken, lijkt hij zich steeds op dezelfde hoogte te stellen met de gedetineerden. We verdenken 'm haast van het stockholmsyndroom. Dat weerlegt hij zelf: "Ik wil voor hen gewoon verschijnen als mens. Je moet weten: er heerst een sfeer van wantrouwen in de gevangenis. Daarom wil ik staan voor vertrouwen. Pas dan durven, kunnen en willen gedetineerden zich blootgeven."

De inkomsten van de verkoop van Parole Denied wil de band onder meer laten terugstromen naar de slachtoffers. Maar een succesvolle plaat is niet eens hun grootste wens. "Een optreden op een of ander zomerfestival zou onze ultieme droom zijn", zegt Skinny 107. Maar zelfs wanneer de groepsleden vrij komen, blijft dat moeilijk. "Buiten de muren mogen we wettelijk gezien geen contact meer hebben met elkaar", zuchten de groepsleden. "Onze vrijheid betekent dus tegelijk het einde van One O Seven. We hopen dan ook binnenkort iets te kunnen forceren, als deze plaat genoeg belangstelling krijgt."

Parole Denied is net verschenen in eigen beheer. www.facebook.com/oneoseven-107-fanpage

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234