Donderdag 13/05/2021

Zulke films maken ze niet meer

Bridge of Spies is een film zoals ze niet meer gedraaid worden. En die niemand nog gedraaid krijgt tenzij je Steven Spielberg heet.

De film is een hommage aan een genre dat vrijwel niet meer bestaat: de spionagethriller. Ook al omdat de wereld uit de tijd dat de Koude Oorlog nog volop woedde niet meer bestaat en je al over forse middelen moet beschikken om die zo zorgvuldig en gedetailleerd te herscheppen. Maar evenzeer is de prent een warme, zachte komedie, die ons onderdompelt in de sfeer van Frank Capra. En die droogkomische toon is dan weer het werk van de gebroeders Coen. Die zichzelf aanboden. En Tom Hanks krijgen was natuurlijk geen probleem. Hij had er al drie keer eerder mee gewerkt. Is er iets wat je niet kunt krijgen als je Spielberg heet?

Eigenlijk was er al een script voor de Coens zich aanboden. Geschreven door Matt Charman, een Brits toneelauteur die heel Hollywood was afgedweild met zijn pitch over een verzekeringsadvocaat die in 1960 door de CIA werd ingeschakeld om met de Russen over de vrijlating van Francis Gary Powers te onderhandelen, een Amerikaanse piloot die door de Russen uit hun luchtruim was geplukt.

Spielberg was toen een jonge tiener en herinnerde zich levendig het verhaal van de piloot die toen in zijn ogen heldhaftig was, maar hier bijlange niet zo overkomt. Arnold Spielberg, de vader van de regisseur (in februari wordt hij 99), had er hem toentertijd uitvoerig over verteld nadat hij als ingenieur met een Amerikaanse delegatie een werkbezoek had gebracht aan Rusland. Hij was thuisgekomen met foto's van het wrak van het neergestorte spionagevliegtuig, dat in Moskou openlijk stond tentoongesteld.

Het was de tijd van de grote paranoia. De kleine Steven was er van overtuigd dat het nog slechts een kwestie van tijd was eer de bom zou vallen. Het jongetje dat in de film met zijn vader over de bom spreekt, spreekt zijn woorden van weleer.

Francis Gary Powers was de naam van de held over wiens avonturen Spielberg al lang iets wou doen. Maar de invalshoek uit het verhaal dat Matt Charman pitchte had hij nooit eerder gehoord en boeide hem enorm: James Donovan, de advocaat die de piloot vrij moest zien te krijgen, was eerder door de Amerikaanse overheid aangesproken om de verdediging op zich te nemen van een Russische spion. En die spion werd dan weer pasmunt in een mogelijke ruiloperatie waar de Amerikanen niet zelf over wilden onderhandelen met de Russen. Dus zetten ze een burger in om het woord te voeren.

Onwaarschijnlijke held

Het motief van de gewone man die in ongewone omstandigheden wordt gedropt, en zichzelf overstijgt, komt vaak terug bij Spielberg. James Donovan is zoals Oskar Schindler eerder in Schindler's List en Captain John Miller in Saving Private Ryan, een gewone man die buitengewone dingen doet. De onwaarschijnlijke held. Het soort rollen waar James Stewart een patent op had. Of tegenwoordig Tom Hanks.

Spielberg weet hoe je een halve heilige menselijk houdt. Zijn Donovan wordt verdacht van communistische sympathieën. Hij wordt beschimpt en zijn familie wordt beschoten. Terwijl hij op vraag van de Amerikaanse overheid een Russische spion verdedigt. Hij doet dat met zoveel vuur omdat hij gelooft dat ieder mens, ongeacht zijn overtuiging of nationaliteit, een eerlijk proces verdient. Spielberg houdt van mensen met principes. Zoals we ook al konden zien in zijn vorige film Lincoln.

Hij houdt ook van geweldige acteurs. Tom Hanks staat sterk te acteren, en dat is ook nodig, wil hij gelijke tred houden met Mark Rylance, een Britse toneelacteur die door Spielberg al lang het hof wordt gemaakt. Hij had hem in verleden al vele voorstellen gedaan, maar iedere keer had Rylance bedankt voor de eer. Tot nu.

Hij speelt Rudolf Abel, de Russische spion op zo'n onderkoelde en tegelijk warme manier dat je hem zou willen knuffelen. Dat hij een taal spreekt die duidelijk van de gebroeders Coen komt, heeft veel met de charme te maken. "Ben je niet bang?" "Ben je niet in paniek?" Hoe Donovan zijn vraag ook verpakt, iedere keer krijgt hij van de spion hetzelfde laconieke antwoord: "Zou dat helpen?" Een zin die vaak terugkeert voor het komisch effect..

Rylance heeft intussen ook al toegezegd om de hoofdrol te spelen in Spielbergs volgende film, de bewerking van Roald Dahls The BFG.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234