Maandag 21/06/2021

Opinie

Zouden die Vlaamse ministers echt denken dat paternalisme werkt bij pubers?

Geert Buelens Beeld Franky Verdickt
Geert BuelensBeeld Franky Verdickt

Geert Buelens is hoogleraar moderne Nederlandse letterkunde aan de Universiteit Utrecht en de auteur van De jaren zestig. Een cultuurgeschiedenis (Ambo/Anthos).

In de week waarin vijftienhonderd privéjets notabelen naar Davos brachten voor onduidelijke bezigheden op het World Economic Forum, betoogt een veelvoud aan met de trein naar Brussel gekomen Vlaamse jongeren voor de derde keer om een ingrijpend klimaatbeleid te eisen. Dat vat de kwestie wel zo’n beetje samen, zou je denken.

Talrijke Vlaamse gezagsdragers vonden het niettemin hun plicht om de scholieren erop te wijzen dat spijbelen eigenlijk niet hoort. Alsof die scholieren dat niet wisten. Als kinderen van de mediamaatschappij beseffen zij als geen ander dat protesteren weinig of geen effect heeft wanneer je je keurig aan de regeltjes houdt. Een delegatie praat met de minister: geeuw. Demonstranten ontrollen een spandoek in het Vlaams Parlement: non-item. Een actiegroep geeft een petitie af: de hoeveelste deze week? Door Brussel marcheren op hun vrije woensdagmiddag? Waarom zouden de scholieren die seutenmethodes ernstig nemen wanneer zelfs een optocht van 75.000 landgenoten geen enkel effect sorteert? Ze wisten heel goed wat zou werken. Als je willens en wetens je tong uitsteekt naar het reglement, dan kom je in dit klimaat op alle voorpagina’s. En zo geschiedde.

En dat terwijl die scholieren alles wel beschouwd uitermate voorbeeldig gedrag vertonen. Ze willen niet alleen de wereld redden, ze proberen dat te doen met slogans die niet eens beledigend zijn. Ze spreken met twee woorden. Sommigen dragen zelfs een geel hesje. Vijftig jaar geleden ging het er heel anders aan toe. “Walen Buiten!” – was dat zo’n constructief voorstel? “(Kardinaal) Suenens inquisitie”, klonk evenmin als de basis voor een rustig gesprek tussen volwassenen. Maar dat was het net – het gros van de studenten was, net als deze scholieren vandaag, niet meerderjarig, had dus geen stemrecht en werd niet voor vol aanzien.

Heftig

Die studenten schopten echter rel. En nog geen klein beetje ook. In mei 1966 ging het er in de straten van Leuven zo heftig aan toe dat het universitaire bestuur besloot het academiejaar elf dagen voor het geplande einde op te schorten. Stel je voor: 11 dagen minder les op de universiteit! Als je dat vandaag doet, krijg je het Nederlands-Vlaamse Accreditatieorgaan op je dak, dreigen je diploma’s ongeldig verklaard te worden en verlies je een belangrijk deel van je financiering.

Terwijl er vandaag geen enkel probleem acuter om een structurele oplossing vraagt die alleen van de overheid kan komen, reageert die overheid door de scholieren erop te wijzen dat ze zelf ook hun steentje kunnen bijdragen door een drinkbus mee naar school te nemen in plaats van een flesje water. Of door hun boterhammen niet langer in aluminiumfolie in te pakken. Zouden die Vlaamse ministers echt denken dat paternalisme werkt bij pubers? En dat terwijl die pubers aan alles merken dat de zogenaamde volwassenen zelf hun verantwoordelijkheid ontlopen?

Potsierlijk

De Vlaamse notabele die vandaag de protesterende scholieren berispend toespreekt dat ze cruciale lesinhouden missen door hun gespijbel moet goed beseffen dat hij of zij vandaag enkel Vlaams en notabel kan zijn dankzij eerdere en veel extremere gevallen van burgerlijke ongehoorzaamheid. Omdat de Vlaamse overheid er zelf zoveel belang aan hecht: de ridders van de Guldensporenslag hadden inderdaad geen aluminiumfolie meegebracht. Of minder lang geleden en met grotere gevolgen: het waren de relschoppers uit de jaren 60 die uiteindelijk de federalisering van dit land in gang zetten en zoiets als de ‘Vlaamse overheid’ mogelijk maakten. Of moeten we die relbeluste Vlamingen in herinnering brengen die jarenlang Voeren op zijn kop zetten?

Dat maakt het allemaal extra schrijnend, indien al niet gewoonweg potsierlijk: hoe belangrijk was die Vlaamse strijd in 1302, in 1966, in 1968 of in de jaren 80 in het licht van het voortbestaan van de planeet? “De tijd verslindt de steden, geen tronen blijven staan”, heet het in het Vlaamse volkslied – de scholieren hebben dat beter begrepen dan hun eigen overheid.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234