Vrijdag 26/02/2021

Zorg voor 'change', Marc Coucke!

Raf Willems is mede-initiatief- nemer dewitteduivel.com (online platform voor lezende voetbalfans) en auteur van Kan voetbal de wereld redden?

Een groot hart voor de fans, en financieel kerngezond: tegen de Belgische stroom in verdedig ik al jaren het Duitse voetbalmodel. Zou Marc Coucke, die Oostende voor Anderlecht verliet, de verandering kunnen brengen waar het Belgische voetbal zo'n nood aan heeft?

De Duitsers hanteren een helder afgebakend model van eigenaarschap. Daar geldt de vijftig-plus-éénregel van de moedervereniging, zijnde de fangemeenschap enerzijds en de dochteronderneming, zijnde de clubbedrijfstak anderzijds. De Bundesliga streeft naar gezonde financiën en staat volgens wetenschappelijk onderzoek op nummer één van Europa inzake economisch beleid. Daarnaast wordt veel geld geïnvesteerd in duurzaamheid - lees: ecologische stadionbouw en mobiliteit via openbaar vervoer - en in de gemeenschapsdimensie.

Een eigenaar die op een goede nacht tot ieders verrassing van de ene naar de andere club overstapt, zoiets zou in Duitsland onmogelijk zijn. Een stabiele eigendomsstructuur is er cruciaal. De Duitse profliga zorgt bovendien voor een sterke herverdeling van middelen, waardoor ook kleinere ploegen (de Duitse equivalenten van Oostende, zeg maar) ook financieel gezond kunnen blijven. In België mag een licentiecommissie bestaan, in feite ontbreekt een systeem dat die stabiliteit waarborgt. Om het even wie kan een Belgische club opkopen. Dat zorgt nu en dan voor verrassingen - en de move van Marc Coucke is er een van formaat - maar herinner u ook wat er misliep met clubs als Beerschot of Lierse.

Perfect plaatje

In tegenstelling tot de Jupiler Pro League, dat te veel kortetermijnwerk en het vermijden van erger is, levert Duitsland een quasi perfect plaatje van beleidsvoering. Ik lees in het meest recente jaarrapport van Deutsche Fussball Liga (DFL) 2015-2016 dat ook na het betalen van belastingen en sociale bijdragen alle achttien clubs 'zwarte cijfers' hebben. Over de twee hoogste afdelingen gespreid geldt dit zelfs voor 34 van de 36 clubs. De DFL opereert als bindmiddel tussen de eerste en de tweede Bundesliga en vanuit globale belangenbehartiging. Voetbal heeft bovendien meer dan twee doelen en scoort ook buiten het veld. En als gevolg van die gezonde financiën worden ook veel middelen vrij gemaakt voor het vrouwenvoetbal en de jeugdopleiding.

Ik verwijs naar Bayern München. De Recordmeister besloot in 2002 om zijn voetbalactiviteiten in de dochtervennootschap te plaatsen om de structuur te professionaliseren en de stadionbouw te voltooien. De vennootschap werd voor honderd procent eigenaar van het nieuwe stadion en bestaat uit vier aandeelhouders: 'moedervereniging' - dus de fangemeenschap - met 75 procent van het beslissingsrecht en de drie hoofdsponsors Audi, Allianz Arena en Adidas met telkens 8,3 procent. Topbusiness én democratie: het bestaat én het werkt. Bayern is niet alleen een van de succesvolste en rijkste clubs ter wereld maar tegelijk schuldenvrij.

Samengevat: de Bundesliga is de bloeiendste bedrijfsvoetbaltak van Europa. Alles is gereglementeerd, met controle vanuit zowel de eigen organen als de politieke overheden. De rol van de fan is cruciaal. Die beschouwt de club als 'zijn/haar vereniging', waar hij/zij vanuit een gevoel van verbondenheid en sociaal engagement naartoe trekt. De fans worden opgevoed via uiteenlopende initiatieven en kunnen leren debatteren over de grote lijnen van het besturen van een club. Met als gevolg: een gezonde, populaire en inspraakgerichte voetbalbedrijvigheid op topniveau.

Ik pleit voor een 'theorie van de rechtvaardigheid' voor het voetbal. Die sluit aan bij de befaamde Theory of Justice waarin de Amerikaanse denker John Rawls vrijheid, gelijkheid en verdraagzaamheid aan elkaar koppelt. Wil het 'product voetbal' - zowel internationaal als Belgisch - overleven, dan heeft het nood aan een herverdeling van de financiële middelen volgens een billijke verdeelsleutel. De geldstroom moet binnen het voetbal blijven en de macht van de makelaars aan banden leggen. Daarnaast heeft het Belgisch voetbal nood aan 'visionairen' en aan een 'denktank' die nieuwe vormen en gedachten levert. Naar dat weldadige Duitse model dus, dat ons de weg wijst.

Wees die 'visionair', Marc Coucke! Zorg voor die change!Dit zijn, naast de sportieve renaissance, je drie uitdagingen: bouw een voetbaltempel die voldoet aan de eisen van de ecologische duurzaamheid; maak van Anderlecht een sociaal-cultureel voetbalinstituut dat enerzijds zorg draagt voor haar historisch erfgoed maar anderzijds met een 'toekomstsamenlevingsplan' uitpakt voor de Brusselse jeugd; open het eerste Belgische supportersparlement dat inspraak tot op het hoogste niveau verschaft. Maak dus van Anderlecht 'meer dan een club', waarde Marc. Het Belgische voetbal én Brussel hebben hier hoge nood aan.

Vind het evenwicht tussen de belangen van het geld, het resultaat en de soul van het spel. Voetbal hoort ook de factor 'geluk' te dienen. Voetbal heeft immers meer dan twee doelen!

Mocht u hierin slagen, dan zal ik bekennen dat ik ook het 'Coucke-model' verdedig.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234