Zaterdag 19/10/2019
Linda De Win. Beeld RV Jorne Daems

Column

Zondag ga ik all the way voor de Kroaten

Een uitgelezen elftal gastcolumnisten schrijft elke dag over hoofd- en bijzaken van het WK. Vandaag: journaliste Linda De Win.

Kroatië wordt wereldkampioen! Of beter, moet wereldkampioen worden. Niet dat die lelijke koppen van een Perisic, Vida en co. me zo na aan het hart liggen. Ik mag er gewoon niet aan denken dat Les Bleus met hun laf voetbal de beker mee naar huis nemen. Zoveel talent en zo weinig creativiteit. 

Ook Engeland op het hoogste schavot blijft me gelukkig bespaard.
Bringing football home, allez. In Londen krioelde het al van supporters in een Southgate-tenuetje. In proper hemd en gilet, maar wel in combinatie met een korte broek. Onsmakelijk zicht. Wat zou dat geworden zijn. 

Ik mag er niet aan denken.

De Engelsen duidelijk wel, want iedereen was ervan overtuigd dat het deze keer ging gebeuren. Het was tenslotte van 1966 geleden. Dat Engeland? Kozen laf voor de gemakkelijke weg naar de finale. Is dat verkeerd uitgedraaid! Er bestaat dus toch nog gerechtigheid. 

Brandend Belgrado

Geef mij maar de Kroaten. Niet dat die ploeg zo sympa is. Met een ‘gangsta’ als Vida. Ziet er niet alleen fout uit maar is ook fout. Met zijn filmpjes over Oekraïne en een brandend Belgrado. En superstrateeg Modric, een iel mannetje dat blijkbaar geen meineed uit de weg gaat. Goede voetballers toch? Dat kunnen ze, maar behalve tegen de Engelsen is het er amper van gekomen. Kroatië, ik heb er niks mee. Dubrovnik is zeker een schoon stadje, maar voor de rest doet het land me niks. Maar op dit WK kan ik ze niks aanwrijven. En een mens moet toch een beetje kunnen supporteren. En dus ga ik zondag all the way voor de Kroaten.

De Kroatische 'gangster' Domagoj Vida viert na de halve finale. Beeld EPA

Lang voor onze gouden generatie zelfs nog maar verwekt was, was Duitsland mijn favoriete ploeg. Waarom precies de Duitsers ben ik nu even vergeten. Ik speelde een beetje op veilig, denk ik. Europees kampioen, wereldkampioen: met die Duitsers zat je safe. 

Ooit heb ik voor Duitsland gesupporterd in een Britse pub op luttele kilometers van Wembley. Als enige. Het was het EK in 1996. Engeland en Duitsland streden voor een finaleplaats. De match eindigde op 1-1. Verlengingen brachten geen uitkomst. Het werden strafschoppen. Dat ging gelijk op tot 5-5 en toen was het de beurt aan… Gareth Southgate.

Met gierende zenuwen keek ik toe, omringd door de vijand. Je moet er iets voor over hebben. Southgate miste, ik sprong recht, naar buiten. Dat was het verstandigst. Vieren kon achteraf wel. De Duitsers, die deden vervolgens wat het riedeltje voorschreef, ze werden kampioen.

Op bedevaart

Ik ben overigens ooit ook nog eens op bedevaart gegaan toen ze in een WK op de rand van de uitschakeling stonden. In een vlaag van zinsverbijstering heb ik toen gesmeekt: laat ze winnen en ik ga. Ze wonnen in extremis en werden Weltmeister. Die bedevaart, die heb ik echt gedaan, naar de grot van Edegem. Welgeteld 4,7 kilometer. Zo gek ben ik nu ook weer niet. En om u gerust te stellen, die Duitse liefde is intussen flink bekoeld. Tussendoor zijn de Azzurri nog even gepasseerd. Mooie blauwe truitjes, weet u wel.

Maar de Rode Duivels hebben mij verlost van het vervelende dilemma ‘voor wie supporteren’. Zaterdag gaan we die Engelsen afdrogen. Zondag wordt Kroatië wereldkampioen. En in 2022 ga ik op bedevaart, u weet waarom.

Morgen slot: Fikry El Azzouzi

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234